همبستگی

ايران امروز: «روز معلم» و «روز كارگر» فرصتی شد تا كانون مدافعان حقوق‌بشر اولین نشست مطبوعاتی خود را در سال جدید به این دو قشر از جامعه اختصاص دهد. «حقوق معلم و حقوق كارگر» عنوان این نشست بود كه در روز دوشنبه ۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۷ برگزار شد تا حاضران هر یك از زاویه‌ای به نقش و جایگاه معلمان و كارگران و نقض حقوق شهروندی آنان بپردازند.

محمدعلی دادخواه عضو شورای عالی نظارت كانون مدافعان حقوق بشر در ابتدای جلسه از خانم دكتر امام خواست تا به عنوان یكی از پیشكسوتان عرصه آموزش، نشست مطبوعاتی كانون مدافعان حقوق بشر را آغاز كند.

دكترامام ضمن ارائه شرحی از چگونگی تدریس در دوران فعالیت آموزشی خود از عشق و علاقه در این حرفه سخن گفت. به گزارش روابط عمومی كانون مدافعان حقوق بشر دكتر امام در دوران فعالیتش تنها به تدریس قانع نبوده و در كنار تدریس یك مددكار اجتماعی نیز به حساب می‌آمد.

با پایان سخنان این معلم پیشكسوت نوبت به دكتر شیرازی عضو شورای عالی نظارت كانون مدافعان حقوق‌بشر رسید تا او با ارائه تبیینی از بحث خشونت در جوامع بشریت به نقد كسانی بنشیند كه با استفاده از ابزار خشونت، سعی در تنظیم روابط انسان‌ها دارند.

او گفت خشونت اگر چه به ارعاب می‌انجامد اما از سوی دیگر نفرت را بازتولید می‌كند. شیرازی با بیان اینكه نفرت باعث تكثیر خشونت می‌شود از تقویت اراده‌های قوی برای كنترل و از بین بردن خشونت یاد كرد. او گفت در شرایط امروز با توجه به تحولات جهانی باید با گسترش جنبش صلح‌خواهی در جامعه، راهكارهای قانونی برای رسیدن به حقوقی كه كرامت انسان‌ها را تامین می‌كند، ایجاد شود.

دكتر مجد سخنران بعدی این نشست از زاویه تخصص خود یعنی روانپزشكی بحث خشونت را مورد واكاوی قرار داد. او به ۳ عامل در ایجاد خشونت اشاره كرد. «وجود ریشه‌های خشونت در همه افراد»، «برخوردها در خانواده» و «جامعه».

دكتر مجد با بیان اینكه خشونت یكی از صفات رذیله انسانی است، گفت: كنترل خشم انسان علامت سلامت روان و تمدن است و بروز خشم علامت عقب‌ماندگی است. بنابراین افرادی كه خشم خود را نمی‌توانند كنترل كنند باید معالجه شوند. این روانپزشك ادامه داد: خشونت اعتماد به نفس را از انسان می‌گیرد و سپس او را متاثر می‌كند و بعد از آن انسان را وادار می‌كند تا تلافی كند.

نقد خشم و خشونت باعث شد تا آقای معارفی نماینده كانون صنفی معلمان ایران نیز به این موضوع بپردازد؛ مسئله‌ای كه به اعتقاد این عضو كانون صنفی معلمان ایران گسترش آن می‌تواند به فرونشستن مهربانی و عشق بینجامد.

داوود رضوی عضو سندیكای شركت واحد در ادامه جلسه فشارهایی را كه در طول سال‌های گذشته بر كارگران وارد آمده است یادآوری كرد. احضارها، بازجویی‌ها، فشارهای اقتصادی و فشارهای روحی مشكلاتی بود كه به اعتقاد این عضو سندیكای شركت واحد بر كارگران و خانواده‌های آنان وارد شده است.

او با ابراز تاسف از اینكه منصور اسالو رئیس‌ هیات ‌مدیره سندیكای شركت واحد با وجود حمایت‌های بسیار همچنان در زندان است، به عدم ابلاغ حكم زندان به اسالو اشاره كرد و گفت: هر موقع ما از منزل بیرون می‌رویم این استرس برای خانواده‌های ما وجود دارد. علاوه بر این ما كارگریم اما نمی‌توانیم حتی در شركت‌های خصوصی كار كنیم.

او تلاش برای ایجاد سندیكاها توسط كارگران را مورد اشاره قرار داد و تأكید كرد كه این خواسته‌ای است كه با تشكیل تشكل‌های آزاد كارگری تحقق می‌یابد.

تاكید رضوی بر ضرورت تشكیل تشكل‌های كارگری حمایت ایران‌نژاد عضو كانون صنفی معلمان ایران را به همراه داشت.
حمایتی كه با این جمله همراه شد: در جامعه‌ای كه آزادی نباشد، عدالت اجتماعی هم در آن جامعه نخواهد بود و جامعه‌ای كه در آن عدالت اجتماعی نباشد آن جامعه متلاشی می‌شود.

او با اشاره به ضرب و شتم معلمان در اواخر سال ۸۵ و اوایل سال ۸۶ كه در مقابل مجلس شورای اسلامی صورت گرفت این اتفاق را ضربه‌ای بزرگ بر جامعه معلمان ارزیابی كرد.

تاكید این عضو كانون معلمان بر ضرورت رفع هرگونه خشونت از جامعه نوبت به كاظم فرج‌اللهی فعال در حوزه كارگری رسید تا او با طرح این سوال كه كارگران چه كسانی هستند و چه می‌خواهند؟ تعریف خود را از كارگر و طبقه كارگر ارائه داد. «همه كسانی كه كار می‌كنند، ارزش اضافی و سود و منافع مادی تولید می‌كنند، خودشان از آن بی‌بهره هستند و فقط دستمزد می‌گیرند».

او با تفكیك كارگران به دو گروه «تولید و خدمات» گفت كه كارگران صنعتی به خاطر اجتماعشان در كارگاه‌هایی كه به آنها همبستگی می‌دهد موقعیت خاص خود را دارند. او سپس به وجه مشترك همه گروه‌های حقوق‌بگیر اشاره كرد. «همه حقوق‌بگیران تمایل دارند شرایط كارشان مناسب باشد و «كارفرمایان برای كسب سود بیشتر تمایل دارند دستمزد كمتری بپردازند».

او با بیان اینكه كارگر را با كار و زحمت و محرومیت تعریف نمی‌كنند، گفت كه كارگر را با قدرت و توانایی كه بر جامعه اثر می‌گذارد تقسیم می‌كنند. این فعال در حوزه كارگری تقسیم حقوق ‌بگیران را به كارمند و كارگر تفكیكی دانست كه صحیح نیست.

او با طرح این سوال كه كارگران چه می‌خواهند، گفت كه آنان شغل مناسب می‌خواهند تا با این شغل مناسب، درآمدی داشته باشند و با آن درآمد، زندگی مناسبی را بگذرانند. فرج‌اللهی گفت كه شغل مناسب و درآمد مناسب چیزی نیست كه كارفرمایان به آسانی به آن تن دهند.

او ادامه داد: ایجاد تشكل‌های صنفی حقی است كه بر اساس منشور حقوق بشر به كارگران داده شده است كه متاسفانه بسیاری از كارفرمایان و دولت‌ها به شكل‌های مختلف در راه دستیابی به این حق و به شكل‌های مختلف سنگ‌اندازی می‌كنند.

فرج اللهی نیز همچون ایران‌نژاد عضو كانون صنفی معلمان ایران كه از ضرب و شتم معلمان در اواخر سال ۸۵ و اوایل سال ۸۶ در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی سخن گفت به ضرب و شتم، اخراج و فشارهای وارده بر كارگران اشاره كرد. بنابراین لازم دید تا از مصادیق نقض حقوق بشر در مورد كارگران سخن بگوید.

«اكثریت كارگران به دلیل شرایط غیرعادلانه دستمزد، از داشتن یك زندگی شرافتمندانه محرومند»، كارگران ایران عملا در پی ابهام در قانون از داشتن تشكل‌های آزاد كارگری محروم هستند، «به دلیل سیاست‌های نادرست ضدتولید و بیكاری‌ساز ۴ میلیون كارگر بیكار وجود دارد یعنی از حقوق شغلی محروم هستند و امنیت شغلی ندارند و مجبورند به انواع قراردادهای موقت تن دهند.»
«سوء مدیریت در پرداخت بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی» و «تبعیض در محیط كار» شناسایی و اخراج كارگران سندیكایی، گزینش كارگرها و وجود تبعیض جنسی از مواردی بود كه این فعال حوزه كارگری از تبعیض در محیط كار از آن یاد كرد.

او در ادامه گفت: «سوءاستفاده از كارگران زن بسیار بالاست و كارگران زن امنیت ندارند. كارگران زن به خاطر مادر بودن مجبورند از فرصت شغلی و ارتقای شغلی بی‌بهره باشند.»

طرح مصادیق نقض حقوق بشر در خصوص كارگران باعث شد تا باقری عضو كانون صنفی معلمان ایران نیز از ضرب و شتم معلمان و انتقال آنان به زندان و صدور احكام محكومیت معلمان انتقاد كند؛ انتقادی كه با قرائت بیانیه كانون صنفی معلمان ایران همراه شد.

«اشاره به عدم انعكاس اخبار معلمان در رسانه‌ها»، «انتقاد از بی‌توجهی مسوولان تصمیم‌گیر به نظر معلمان برای انتخاب وزیر»، «عدم مدیریت صحیح نسبت به صندوق ذخیره فرهنگیان» و «وعده‌هایی كه اجرای آن با تعلل همراه می‌شود» از جمله مواردی بود كه در این بیانیه به آن اشاره شده بود.

دكتر غلامعباس توسلی جامعه‌شناس پشت‌تریبون قرار گرفت تا به عنوان آخرین سخنران این نشست از دو قشری كه یكی تولیدكننده همه كالاهایی كه نیاز داریم و دیگری تولیدكننده فرهنگ و رشد هستند، سخن بگوید. توسلی با ابراز تاسف از اینكه این دو قشر از محروم‌ترین اقشار جامعه هستند این سوال را مطرح كرد: «چه باید كرد؟»

این جامعه شناس گفت كه متاسفانه افراد مجرب و كاردان در جای خود قرار نگرفته‌اند كه بتوانند تورم را مهار كنند.
معتمدی‌مهر وكیل دادگستری در تأیید گفته‌های توسلی بر ضرورت عمل جمعی و حمایت مشترك و اتحاد تمامی نیروهای آزادیخواه تاكید كند؛ تاكیدی كه با قرائت بیانیه كانون مدافعان حقوق بشر به عنوان پایان‌بخش نشست «حقوق معلم و حقوق كارگر» همراه شد.

بنابراین محمد سیف‌زاده عضو شورای عالی نظارت كانون مدافعان حقوق بشر بیانیه این نهاد را با عنوان پویندگان راه علم و صنعت قرائت كرد: «بی‌گمان نقش نخست در ساختن و پرداختن جهان به عهده آموزش و پرورش بوده است. اگر ابتدای جهان كلمه بود و در پی آن عظمت و ابهت گیتی پایه‌ریزی شد، این تغییر و تحول بدون تردید به اندیشه آموزش‌گران و دستان پرتوان كارگران، مدنیت و معنویت یافت. بدون تردید این رسالت خطیر و گران، بر دوش معلمان كه پایه‌ریزان تمدن و انتقال آن از طریق تعلیم و تعلم بوده و آن را در زمره وظایف و تكالیف خویش دانسته و با عشق و مرارت آن را قبول كرده و به انجام رسانده‌اند، می‌باشد. اما آیا تاكنون بر این مهم پافشرده‌اند كه جایگاه قانونی و منزلت اجتماعی این اقشار ارجمند كجاست و تا چه پایه و مایه به عدالت و انصاف در حق این پایه‌ریزان ستون‌های استوار مدنیت، اندیشه‌مند نگریسته شده است.

اگر اصول، مبانی و مبادی هر امر به نحو صحیح رعایت شود، می‌توان انتظار منطقی از بازده توازن و كار در آن طرح داشت. ناهنجاری هنگامی رخ می‌دهد كه هر موضوع در موضع خود قرار نگیرد و توازن شایسته در صحنه اجتماع نسبت به ارزش و اعتبار مسائل رعایت نگردد.

امری كه به نحو غمباری در جامعه ما جلوه‌گر است. اگر به درآمد سرانه كارگران كه گردانندگان چرخ سرزمین ما هستند، توجه كنیم و معیشت معلمان را در نظر گیریم و با یك حساب ساده به تطبیق این گروه‌ها با دیگر اقشار جامعه بپردازیم، نتایج فاجعه‌باری را به‌دست خواهیم آورد.

رسالت مدیران جامعه آن است كه از سازندگان انسان‌ها به گونه‌ای دفاع و حفاظت كنند كه بتوانند فارغ از دغدغه و تشویش، مسوولیت خود را پذیرفته و عمل كنند. قانون اساسی اعلامیه جهانی حقوق بشر به ویژه در تفسیر و تبیین اصول آن در میثاق فرهنگی، اجتماعی تا بدان حد بر این مهم تاكید شده كه در صدر تكالیف دولت‌ها، آموزش و پرورش مجانی را قید نموده است. بدیهی است تلاش در تامین معاش و بهداشت و فراغت بال این اقشار می‌تواند تاثیر شگرف در پیشرفت و ترقی و تكامل جامعه داشته باشد. پس برای دستیابی به اهداف مزبور، تكلیف اولیه حكومت‌گران توجه وافی به اندیشه‌سازان جامعه و گردانندگان چرخ كار و صنعت می‌باشد.»

دیدار اعضای هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد با منصور اسانلو

روز یکشنبه، ۸ اردیبهشت (۲۷ آوریل) منصور اسانلو، فعال کارگری و رییس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران که بخاطر فعالیتهای حقوق کارگری‌اش در زندان به سر می‌برد، حین مراجعه به بیمارستان لبافی نژاد تهران، با خانواده و چند تن از اعضای هیئت مدیره سندیکا نیز دیدار کرد.

صدای آلمان: رضا شهابی، ازاعضای هیئت مدیره سندیکا در مورد این دیدار به دویچه وله گفت: “امروز آقای منصور اسانلو جهت معاینه چشم از زندان به بیمارستان منتقل شدند. اعضای هیئت مدیره و فعالین سندیکا به همراه خانواده‌شان با ایشان ملاقات کردند.“

رضا شهابی روحیه منصور اسانلو را روحیه‌ای خوب توصیف کرد. وی گفت که این فعال کارگری واقعا بسیار مصمم و شاد بود و با اعضای هیئت مدیره و نیز خانواده خود به گفتگو پرداخت. به گفته این عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد منصور اسانلو طی صحبتهایی که با اعضای سندیکا داشت بار دیگر بر شعاری که چند سالی است کارگران ایران حول آن برای احقاق حقوق انسانی‌شان فعالیت می‌کنند، تاکید کرد: زندگی شایسته و تشکیل سندیکاهای مستقل کارگری به عنوان حق مسلم کارگران.

رضا شهابی افزود که اسانلو از اول ماه مه، روز جهانی کارگر، به عنوان روز همبستگی میان کارگران ایران و جهان یاد کرد و گفت که در آن روز باید همه کارگران دست به دست هم دهند و با اتحاد و همبستگی در کنار هم باشند و در جهت دفاع از حقوق اولیه، حق تشکل مستقل کارگری، سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری، و زندگی شایسته، گام بردارند. اسانلو اظهار امیدواری کرد که “کارگران شعارهای خود را با صدای بلند به گوش مسئولین برسانند تا به امید خدا به حق قانونی خود که دفاع از حقوق کارگران و دفاع از تشکل مستقل کارگری است، برسیم.“

پیام اول ماه مه کارگران ایران خودرو

ما از مبارزات تمام اقشار جامعه از جمله معلمان دانشجویان و زنان و کارگران وکشاورزان حمایت می کنیم

دوستان و همکاران گرامی
سلام و خسته نباشید
روز کارگر روز همبستگی کارگران را به همه کارگران جهان تبریک می گویم

ايران امروز: دوستان روز اول ماه می روزجهانی کارگر است این روز روزهمبستگی بین المللی کارگران سراسر جهان است روز کارگر روز اعتراض علیه جهان سرمایه داری علیه ظلم وستم علیه خفقان وغلیه بربریت است.سالها پیش کارگران شهر شیکاکو برای بدست آوردن حقوق خود دست به مبارزه بزرگی زدند و خیلی از کارگران جان خودرا در این راه از دست دادند.امروز سالها از آنروزهامی گذرد و کارگران همچنان برای بدست آوردن ابتدئی ترین حقوق خود مبارزه می کنند و هزاران کارگر نیز برای تداوم این روز جان باخته ویا از کار بیکاراخراج شده اند در بسیاری از کشورها کارفرمایان نه تنها این روز را قبول ندارند بلکه با انواع کار شکنی ها مانع حضور کارگران در این روز می شوند و کشور ما نیز یکی از این کشورها است.دولت ایران در اثر مبارزات کارگران تعطیلی این روزرا پذیرفته است ولی اجازه حضور کارگران را برای گرامی داشت این روز نمی دهد هنوز ما کارگران نتوانسته ایم آزاد و رها بدون حضور پلیس این روز را آن طوری که دوست داریم گرامی بداریم دولت حتی اجازه برگزاری یک جشن ساده در کنار خانواده هایمان را به ما نمی دهد در کشور ما چند سال پیش عده ای خواستند بدون دخالت دولت مراسم روز کارگر را جشن بگیرند دولت نه تنها این مراسم را به هم زد بلکه دهها کارگررا در شهر کوچک سقز دستگیر و زندانی کرد و هنوز سه سال از این ماجرا گذشته است ولی دولت دست ازسر کارگران شرکت کننده در مراسم بر نمی دارد محمود صالحی یکی از این کارگران است که چندین ماه به جرم شرکت درجشن اول ماه می در شهر سقزبه زندان رفت.متحمل شدیترین شکنجه ها شد و چندین کارگر نیزبه جرم شرکت در مراسم روز کارگر شلاق خوردند.شیث امانی تازه به همین جرم دستگیر شده است اگر روز کارگر تا به امروز به یک روز بزرگ تبدیل شده است مدیون زحمات هزاران کارگری است که در این راه جان باخته اند ویا زندانی و از کار اخراج شده اند اگر روز کارگر امروز برای ما کارگران یک روز بزرگ به حساب می آید به نیروی خودمان و تداوم مبارزه ما برای زنده نگهداشتن این روز است ما کارگران ایران خودرو بار دیگر درود بی پایان خودمان را نثار تمام جان باختگان راه آزادی کارگران کرده و یکبار دیگر ضمن تعطیلی شرکت همزمان با میلیونها کارگر سراسر جهان روزخودمان را گرامی خواهیم داشت و همچنان برای بدست آوردن یک زندگی بهترو رسیدن به خواسته هایمان تلاش خواهیم کرد.

دوستان كارگر
امسال در حالی این روز را گرامی می داریم كه جهان سرمایه داری همچنان با چهره عریان خود به استثمار وحشیانه ما كارگران ادامه می دهد وروز به روز به ثروت خود از دسترنج ما كارگران اضافه می كند وشركت ما با كسب سود های ملیاردی به نا امنی شغلی و گسترش شركتهای پیمانكاری وكاهش هزینه ها افتخار می كند .امسال در حالی روز كارگر را گرامی می داریم بسیاری از همكارانمان دیگر در میان ما نیستند بسیاری باز نشسته شده و جای خود را به ما جوانان داده اند. عده ای نیز به علت شرایط نا درست كار جان خود را از دست داده اندوبعضی حادثه شده و در كنج خانه نشسته اند.

امسال در حالی روز كار گر را گرامی می داریم كه بسیاری از همكارانمان اخراج شده و كار خود را از دست داده اند.....

۱- روزکارگر باید تعطیل رسمی اعلام گردد
روز کارگر یک روز جهانی و روز همبستگی کارگران سراسر جهان است این روز در سراسر جهان تعطیل بوده و هیچ دولتی و کار فرمائی حق ندارد کارگران را چه با زور چه با اضافه کاری و غیره درسر کار نگه بدارند ولی متاسفانه هنور هشتاد در صد شرکتهای ایرانی این روز را تعطیل نمی کنند و با ترفند های خاص کارگران را وادار به حضور در سر کار می کنند. و هیچ قانونی نیست جلو این کارفرمایان متخلف را بگیرد روز کارگر باید یک تعطیل سراسری برای همه مردم باشد باهر کار فرمائی متخلف از این قانون بایدبرخورد شود.

۲-آزادی مراسم روز کارگر
روز کارگر روز اعتراض کارگران علیه بی حقوقی ها علیه بی عدالتی ها می باشد هیچ دولتی حق ندارد مانع حضور کارگران در مراسم های خاص خود شوند. کارگران آزاد هستند که این روز را جشن بگیرند در این روز به خیابانها بیآیند و در کنار هم این روز گرامی بدارند شرکت در مراسم روز کارگر مجوز نمی خواهد. این روز را سازمانی جهانی کار به رسمیت شناخته و دولت ایران حق ندارد برای برگزاری مراسمهای روز کارگر مانع تراشی ایجاد کند.

۳- ما امنیت شغلی می خواهیم
امنیت شغلی بزرگترین مشکل ما کارگران می باشد. متوقف شدن طرح استخدام کارگران ادامه اخراج هاو بی کارسازیها ادامه تداوم قراردادهای موقت وجود شرکتهای پیمانکاری عدم استخدام کارگران روز بروز باعث نا امنی شغلی گردیده و قدرت چانه زنی را از ما کارگران سلب کرده است. ما خواهان ادامه استخدام همه کارگران قراردادی هستیم. ما خواهان انحلال شرکتهای پیمانکاری هستیم. شرکتهای پیمانکاری یک انگلی بیش نیستند آنها هیچگونه نقشی در تولید ندارند شرکتهای پیمانکاری یک دلال و یک واسطه براستثمار ما کارگران هستند متاسفانه هر روز بر تعداد آنها اضافه می شود هر کسی از جا بلند می شود یک شرکت تامین نیروی انسانی درست می کند ما خواهان انحلال شرکتهای پیمانکاری می باشیم.

۴-اعتراض علیه دسمزدها
دستمزد باید متناسب با تورم در جامعه تعیین شود دستمزد اعلام شده حتی کفاف یک روز زندگی ما را نمی دهد هر روز که می گذرد براثر بالا رفتن تورم که در مسکن به دویست درصد رسیده است و در بعضی از اقلام نیازهای زندگی مثل مواد خوراکی و داروی غیر قابل تحمل شده است اجاره خانه ها روز به روز گرانتر می شود افزایش کرایه ها افزایش شهریه مدارس افزایش شهریه دانشگاهها محدود کرد ن دانشگاههای دولتی گسترش دانشگاههای غیر انتفاعی برای کسب سود افزایش پول آب و گاز برق و تلفن و عوارض شهرداری و افزایش جرایم برای کسب در آمد دولت چه توجیهی برای افزایش پنج درصد دستمزدها و آنهم بدون افزایش سایر سطوح مزدی مثل حق مسکن حق خواربار و بنهای کالا دارد این دستمزدها برای ما غیر قابل پذیرش است دولت با ترفند ۲۰% افزایش حقوق اعلام می کند ولی عملا چنین نیست فقط ۵% به حقوق ما کارگران اضافه شده است با تورم ۵۰% چطور می شود با دستمزد ۵% زندگی کرد جای شرمساری برای به اصطلاح نمایندگان کارگران است که مزدور بیش نیستند .درکجا حق مسکن ۱۰۰۰۰ هزارتومان وحق خواربار ۴۵۰ تومان می باشد

۵- ما انحلال تعاونی مسکن کارگران را محکوم می کنیم کار تعاونی خاص غیر قانونی و در جهت کسب سود بیشتر برای سهامداران عمده می باشد ما گرفتن یک میلیون تومان از کارگران و انداختن 60% هزینه ساخت مسکن را نمی پذیریم ما خواهان فعالیت تعاونهای کارگری با حمایت دولت واگذاری زمینهای دولتی وامهای بدون بهره وافزایش وتوضیح کالای اساسی در فروشگاههای تعاونی می باشیم

۶-خصوصی سازی محکوم است
ملی کردن تجارت خارجی، ملی کردن اموال سرمایه داران در جهت منافع مردم یکی از خواستهای مردم در انقلاب ۵۷ بود. پناه بردن به دامن بخش خصوصی که از دسترنج ما کارگران و از طریق رانت خواری وبورس بازی پول دار شده اند امروز افتخار دولت نهم شکستن رکورد خصوصی سازی و غارت دسترنج مردم به دست سرمایه داران نو رسیده می باشد روند خصوصی سازی برای ما کارگران غیر قابل پذیرش است.
واگذاری شرکتها به بخش خصوصی یعنی استثمار مضاعف ما کارگران می باشد ما طرح کردن واگذاری شرکت را به بخش خصوصی محکوم می کنیم ما اجازه واگذاری بخشهای شرکت را به بهانه کوچک سازی به ساپکو و ایساکو و اییسکورا نخواهیم داد.

۷-اجرای قانون بازنشستگی سخت و زیان آور
طرح مجلس با ملزم کردن کارفرمایان برای پرداخت ۴% بیمه وشرط بدون حقوق کارگر در طی بیست سال یک طرح ضد کارگری است ما خواهان لغو این مصوبه و خواهان اجرای قانون باز نشستگی بیش از موعد در کارهای سخت وزیان آور بدن قید و شرط می باشیم.

۸-اعتصاب حق مسلم است
اعتصاب برای بدست آوردن حقو ق خود یک خق قانونی است شرکت در اعتصاب در هیچ قوانین بین المللی جرم نیست دوستان ما سال 84 به جرم شرکت در اعتصاب از کار اخراج شده اند ما خواهان بازگشت کارگران اخراجی به سرکار و خواهان حق اعتصاب می باشیم.

۹-امنیت جانی و بهداشتی
به علت بی توجهی به مسایل امنیتی و سلامتی هر سال دهها نفر از دوستان کارگر دچار حادثه شده وسلامتی خودرا از دست دادند. متاسفانه بازرسان وزارت کار هیچ گونه نقشی در کاهش حوادث ندارند. وجود ماشینهای فرسوده افزایش فشار کاری وجود شرکتهای پیمانکاری به توجهه به حقوق کارگران یکی از عوامل حادثه در شرکت می باشد عدم نظارت کافی از سوی دستگاههای مسئول جان کارگران همیشه در مخاطره قرار دارد ما خواهان افزایش ایمنی محیط کار با حضور بازرسان کار و تشکیل کمیته های ایمنی با حضور نمایندگان کارگران می باشیم.

۱۰-توقف اخراجهای بی رویه
امروز کارگران مثل آب خوردن اخراج می شوند هیچ قانونی و مرجعی برای رسیدگی به این کار وجود ندارد. کافی است مسئولی از کارگری خوشش نیاید کافی است که دو نفر در یک فشار روانی باهم درگیر شوند بلافاصله بدون کوچکترین ترحمی کارگر از کار اخراج می شود.هیچ مرجعی هم نیست کارگر به آنجا پناه ببرد سالانه دهها نفر از همکارانمان با این روش از کار اخراج می شوند در آستانه سال۸۷ دهها نفر از کارگران به علت عدم رضایت از کار اخراج شدند. این رویه یک رویه ظالمانه بوده باید متوقف گردد و اخراج کارگران طبق قانون کار باید با خضور نماینده کارگران امکان پذیر گردد.ما اخراج دهها نفر از کارگران قطعه سازیها ی تحت پوشش ایران خودرو بخصوص اخراج کارگران همگام و پرس ایران خودرو را محکوم و خواهان بازگشت به کار آنان می باشیم.

۱۱- تشکیل تشکلهای کارگری
ایجاد تشکل خواست وحق مسلم ماست اگر ما تشکل داشته باشیم دیگرکسی نمی تواند. کارگر را بدون علت اخراج کند اگر ما تشکل داشته باشیم دولت نمی تواند برای تورم ۲۰۰ درصدی مزد ۵% در صدی اضافه کند.
در هیچ کجا دنیا شرکتی با چهل هزار کارگر فاقد تشکل نمی باشد. مدیریت حتی قانون کار را قبول ندارد طبق قانون کار هر کارگاهی بالای بیش از پنج نفر باید شورا داشته باشد با این قانون در شرکت ما باید حداقل بیش از بیست تشکل وجود داشته باشد چون شرکت ما بیش از بیست کارگاه بالای صد نفر کارگر می باشد چند سال است مدیریت حتی اجازه برگزاری انتخابات شورای های اسلامی را هم نمی دهد.ماخواهان تشکیل تشکلهای کارگری می باشیم.

۱۲-آزادی حق مسلم ماست
آزادی تشکلها آزادی بیان آزادی فعالیت سندیکای آزادی تشکلهای صنفی آزادی شرکت در مراسم روز کارگر حق مسلم و چزء حقوق پذیرفته شده در چوامع بین المللی است منصور اسانلورئیس سندیکای کارگران شرکت واحد و شیث امانی یکی از کارگران شهر ستان سنندج را به جرم شرکت در مراسم روز کارگر دستگیر و زندانی کرده اند.
دهها نفر از معلمان و دانشجویان و زنان را به جرم شرکت در مراسمهای خود که و خواستار ابتدای ترین حقوق خود بودند بازداشت کرده اند ما خواهان آزادی تمامی زندانیان سیاسی و در صدر آن منصور اسانلو می باشیم.

۱۳-اتحاد و همبستگی رمز بقای ماست
ما از مبارزات تمام اقشار جامعه از جمله معلمان دانشجویان و زنان و کارگران وکشاورزان حمایت می کنیم ما هبستگی خودمان را با مبارزات کارگران شرکت واحد وکارگران نیشکر هفت تپه و کارگران کیان تایر وکارگران سراسر جهان که برای حقوق خود مبارزه می کنند اعلام می کنیم.

زنده باد اول ماه می روز جهانی کارگر
زنده باد اتحاد و همبستگی کارگران جهان
جمعی از کارگران ایران خودرو

نهم اردیبهشت ۱۳۸۷
ikcokar@yahoo.com

بيش از 680 کارگر شرکت آونگان اراک در اعتراض به عدم دريافت حقوق معوقه و خط توليد کارخانه روز گذشته جاده قم-تهران را مسدود کردند

دسترنج: "عليرضا مرادي" فعال کارگري در اراک در اين باره گفت: اين تجمع اعتراض‌آميز با حضور فرماندار و قول مساعد وي مبني برپيگيري مشکلات شغلي و حقوقي کارگران پايان يافت.
او گفت: به دليل نبود برنامه در توليد و بهره‌وري کارخانه شرکت توليدي نداشته و کارگران با حضور در محوطه کارخانه بيکار و بلاتکليفند.
"مرادي" گفت: مشکل اين واحد بزرگ از زمان خصوصي سازي و واگذاري شرکت بوجود آمد.

کارگران قراردادي شرکت مرغ و جوجه البرز قزوين با قراردادهاي سفيد امضا به کار مشغول شده و با وجود ظلم و اجحاف در شرکت، از ترس اخراج و بيکاري، اعتراضي به عملکرد مديريت نمي‌کنند

دسترنج: 40 کارگر قراردادي شرکت مرغ و جوجه البرز با وجود 12 ساعت کار در شرکت، کمتر از حداقل دستمزد حقوق دريافت مي‌کنند.
"عيد علي کريمي" فعال کارگري در قزوين در اين باره گفت: حق اضافه کاري و شيفت کاري روز جمعه تاکنون براي اين کارگران محاسبه و پرداخت نشده است.
او گفت: اين کارگران با قراردادهاي سفيد امضا به کار مشغول شده و با وجود ظلم و اجحاف در شرکت، از ترس اخراج و بيکاري، اعتراضي به عملکرد مديريت نمي‌کنند.

- نهادها ، شخصیت ها و سازمانهای مدافع حقوق بشر

به زندانی کردن فعال کارگری "شیث امانی" اعتراض کنید!

شیث امانی کارگر کارخانه نساجی کردستان و یکی ار بنیان گذاران "اتحادیه سراسری کارگران ایران" توسط دولت جمهوری اسلامی زندانی شده است.

شیث امانی نماینده کارگران کارخانه نساجی کردستان درچند دوره اعتصاب واعتراض دسته جمعی برای کسب دستمزدهای معقوقه علیه اخراج کارگران درنساجی کردستان بوده است. شیث امانی نماینده ومدافع کارگران در هیئت حل اختلاف درمراجع اداری و قضایی استان کردستان بود. شیث امانی ازطرف نیروهای امنیتی به خاطر شرکت دراعتراضات کارگری و برگزاری روز اول مه روزجهانی کارگر درسال 87 به همراه دوازه نفر دیگر ازکارگران بازداشت شد. بعد ازدوماه شکنجه وزندانی شدن با قید وثیقه اززندان آزاد شد. شیث امانی ابتدا در دادگاه بدوی به اتهام برگزاری مراسم روز کارگربه دو سال و شش ماه زندان محکوم شد که با اعتراض درشعبه تجدید نظر سرانجام حکم ایشان به شش ما ه حکم قطعی زندان،دویست هزارتومان وجه نقدی و بیست ضربه شلاق محکوم شد. روزچهارم اردیبهشت 87 هنگام مراجعه ایشان به محل دادگاه سنندج برای پیگیری پرونده اش شیث امانی توسط نیروهای انتظامی دستگیر وروانه زندان گردید.

همانطور که اطلاع دارید شیث امانی به اتهام برگزاری اول ماه مه وفعالیتهای صنفی وکارگری زندانی شده است سرکوب فعالین کارگری ومدنی درجمهوری اسلامی به امری متداول تبدیل شده است. نیروهای امنیتی بطور مدام به اعتصابات ، تجمعات و فعالیتهای کارگری یورش میکنند دستگیر میکنند شکنجه میکنند متفرق میکنند ورهبران کارگری را روانه زندان می کنند.

نباید هیچیک از فعالین کارگری را تنها بگذاریم. درمقابل تعرض اشکار جمهوری اسلامی به فعالین مدنی وصنفی، سرکوب آزادی تشکل وآزادیهای فردی واجتماعی اعتراض کنید. شیث امانی را به اتهام دفاع از حقوق کارگران، ایجاد تشکل کارگری،شرکت درمراسم روز جهانی کارگر محاکمه وزندانی کرده اند. نباید نسبت به زندانی کردن شیث امانی سکوت اختیار شود. دولت اسلامی درسرکوب وزندانی کردن انسانهای معترض مرزی نمی شناسد. اعتراض جمعی وبین المللی میتواند مانع گسترش دستگیری ها درسطح جامعه شود.

زندانی کردن شیث امانی را محکوم کنید. به جمهوری اسلامی اعتراض کنید. سران جمهوری اسلامی را به خاطر سرکوب گسترده کارگران وشهروندان جامعه محکوم کنید. برای آزادی شیث امانی یکی از رهبران کارگری تظاهرات وتجمع برپا کنید. جمهوری اسلامی باید بداند که شیث امانی تنها نیست همه ما دراتحاد با شیث امانی ومردم آزادیخواه وبرابری طلب مبارزه خواهیم کرد وتاآزادی کلیه زندانیان سیاسی ازپای نخواهیم نشست .

درنشست كانون مدافعان حقوق بشر مطرح شد:

كارگر و معلم قربانیان خشونت

دیدار اعضای هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد با منصور اسانلو

پیام اول ماه مه کارگران ایران خودرو