اعتصاب خشک تا حضور وزير علوم

تحصن دانشجويان در دانشگاه بيرجند

دوشنبه 16 اردیبهشت 1387

----

سایه شوم کمیته انضباطی گسترده تر از دادگاه انقلاب

زینب پیغمبرزاده

خبرنامه اميرکبير: با روی کار آمدن دولت مهرورزی، حضور در کمیته های انضباطی به تجربه ای همه گیر و بخشی از زندگی روزمره دانشجویان بدل شده است. اما ما دانشجویان در حالی با بی تفاوتی با این احضارها روبرو می شویم که سایه شان سنگین تر از دادگاه انقلاب بر زندگی مان گسترده می شود.

هر ترم دانشجویان یکی از دانشگاه ها با احکام فله ای کمیته های انضباطی روبرو می شوند. احکامی که معمولاً شامل چند حکم محرومیت از تحصیل، چندین حکم محرومیت از تحصیل به تعلیق درآمده و ده ها تذکر است. این احکام برنامه زندگی دانشجویان را بهم می ریزد، مانع فارغ التحصیلی آنان می شود، دانشجویان را از امکاناتی رفاهی چون خوابگاه محروم می کند و حتی آنها را از ورود به دانشگاه منع می کند. دامنه این تاثیرات تا آنجا ادامه می یابد که گاهی سنوات تحصیلی دانشجویان پر می شود و از ادامه تحصیل باز می مانند.

از سوی دیگر علاوه بر این که در آیین نامه و شیوه نامه انضباطی دانشگاه ها حقوق کمتری برای متهم نسبت به متهمین دادگاه ها در نظر گرفته شده است، این کمیته ها نیز همین حقوق اندک را نادیده می گیرند و به صورت سلیقه ای عمل می کنند. عدم اطلاع دانشجویان از این حقوق و نداشتن وکیل نیز به این رفتارهای غیر قانونی دامن می زند. در مواردی هم که دانشجویان به عدم رعایت این آیین نامه ها اعتراض می کنند ـ مثل درخواست سال گذشته دانشجویان امیرکبیر برای دفاع حضوری در جلسات کمیته انظباطی مسئولین هیچ فشاری برای پاسخ گویی یا حداقل توجیه رفتار خود احساس نمی کنند.

از سوی دیگر احکام این کمیته ها پس از تایید در مرحله تجدید نظر که عملاً‌ توسط همان تیم اولیه صورت می گیرد، به اجرا در می آیند. مدت زمان رسیدگی سایر مراجع تجدید نظر ـ دیوان عدالت کشور یا کمیته انضباطی مرکزی وزارت علوم - نیز به قدری طولانی است که معمولاً پیش از آنکه حکمی صادر کنند، محرومیت یک یا دو ترمه دانشجویان به اتمام می رسد.

این در حالی است که برخوردهای نظام امنیتی - قضایی خارج از دانشگاه، برای بسیاری از دانشجویان کم هزینه تر است. در این موارد معمولاً‌ دانشجویان تنها چند روزی را در زندان به سر می برند و پس از آن به روال عادی زندگی خود بر می گردند. احکام صادر شده برای دانشجویان هم، معمولاً یا تعلیقی اند، یا به اجرا در نمی آیند. هر چند در این بین دانشجویانی هستند که مانند دانشجویان امیرکبیر که ماه های طولانی را در بدترین شرایط در زندان به سر می برند، اما خوشبختانه هنوز این تجربه عمومیت پیدا نکرده است.

علاوه بر این مقررات و مراجع رسیدگی کننده به امور قضایی کاملاً مشخص اند، فعالین دانشجویی تا اندازه ای از آنها آگاهی دارند، وکلای فعال در زمینه حقوق بشر، در چنین مواقعی دانشجویان را تنها نمی گذارند و بسیاری از رسانه ها نیز اخبار این حوزه را منعکس می کنند.

آگاهی فعالین اجتماعی از قوانین و پافشاری بر اجرای آن، مراجع قضایی را به رفتاری قانونمندتر از گذشته واداشته است. در شرایط فعلی آشنایی با آیین نامه و شیوه نامه کمیته انضباطی و ایستادگی برای قانونمند عمل کردن آنها، برای کاهش فشارهای وارده بر فعالین دانشجویی ضروری به نظر می رسد.

----