فعال سیاسی کرد بر اثر شکنجه درگذشت

آسو صالح

صبح امروز جمعه 27 اردیبهشت ماه، کاوه عزیز پور زندانی سیاسی کرد، در گذشت.

کاوه عزیز پور 25 ساله و ساکن مهاباد، دو سال پیش به اتهام ارتباط با احزاب اپوزیسیون کرد از سوی اداره اطلاعات مهاباد بازداشت و روانه زندان شده بود. وی از مدتی پیش بر اثر آنچه که از سوی اطرافیان وی سکته مغزی در نتیجه "شکنجه" اعلام شده بود، در بیمارستان اورمیه بستری و دو بار تحت عمل جراحی قرار گرفته بود. نامبرده امروز صبح پس از اینکه نزدیک به 20 روز را در حالت کما گذراند، در بیمارستان ارومیه درگذشت.

در این باره اسعد عزیزپور برادر وی اظهار داشت: "کاوه برای سومین بار بود که به حالت کما رفته بود، هنگامی که برای بار دوم به کما رفت، تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت، اما پس از 48 ساعت از انجام این عمل نیروهای اطلاعات بدون اینکه به توصیه های پزشک وی  گوش دهند نامبرده را به بازداشتگاه اطلاعات منتقل می نمایند." اسعد عزیز پور در مورد توصیه پزشک معالج اضافه می کند: "پزشک وی اخطار داده بود که کاوه باید برای مدت دو ماه در استراحت مطلق به سر ببرد. در غیر این صورت خطر جدی او را تهدید می کند".

مرگ فعالین سیاسی و مدنی کرد در زندان

مرگ کاوه عزیزپور در اثر شکنجه نیروهای اطلاعاتی و امنیتی در زندان مهاباد، چندمین مورد از مرگ فعالین سیاسی و مدنی کرد طی چند سال گذشته در زندان های جمهوری اسلامی ایران است.

در تابستان سال 1384 مرگ فجیع جوان مهابادی منجر به درگیریهای خونین در شهرهای مختلف مناطق کردنشین شد. در همین درگیریها جوان 21 ساله ی دیگری که در سنندج بازداشت شده بود، در بازداشتگاه اطلاعات نیروی انتظامی سنندج، به طرز مشکوکی کشته می شود. نیروی انتظامی سنندج مرگ این فرد را خودکشی با بند کفش وی عنوان نمودند. مرگ ابراهیم لطف الهی دانشجوی رشته حقوق دانشگاه پیام نور سنندج، آخرین مورد از این مرگ های مشکوک بود که در زندان های کردستان به وقوع می پیوست. گزارش وزارت اطلاعات و گزارش "دوم" پزشک قانونی سنندج مرگ این دانشجو را خودکشی اعلام کرده بودند.

از سوی دیگر خبر مرگ کاوه عزیزپور در حالی منتشر می شود که علی حیدریان که با اتهامی مشابه در زندان رجایی شهر کرج در انتظار اجرای حکم اعدام قرار دارد، در اثر ضرب و شتم شدید از سوی مامورین زندان به بیمارستان منتقل شده است.

مرگ های مشکوک فعالین سیاسی و مدنی کرد در زندان یا بازداشتگاه اداره اطلاعات که اغلب دارای اتهاماتی از قبیل "ارتباط با احزاب مخالف جمهوری اسلامی ایران" هستند، هر از چند گاهی در تلکس خبرگزاری ها قرار می گیرد. تعدادی از وکلا، پرونده های این مرگ ها را برعهده می گیردند. اما سرانجام همه این پرونده ها قابل پیش بینی است.

تعداد این مرگ ها در ایران آنچنان سیر صعوی گرفته که سازمان های حقوق بشری در این باره واکنش نشان داده اند. سازمان دیدبان حقوق بشر یکی از همین سازمان هاست. طی بیانیه ای که این سازمان چندی پیش منتشر کرد از جمهوری اسلامی ایران خواسته شده که تحقیقات فوری، کامل، و بی طرفانه درباره تمام موارد قتل های غیرقانونی، از جمله مواقعی که دادخواستی از سوی اقوام حاکی از مرگ غیرطبیعی قربانیان تنظیم شده باشد، صورت دهد.

دیده بان حقوق بشر در اطلاعیه خود یاد آور شده است: اصول سازمان ملل در ارتباط با پیشگیری موثر و تحقیق در مورد اعدام های غیرقانونی شتابزده و بی دلیل مقرر می دارد که تحقیقات فوری، کامل، و بی طرفانه درباره تمام موارد قتل های غیرقانونی، از جمله مواقعی که دادخواستی از سوی اقوام حاکی از مرگ غیرطبیعی قربانیان تنظیم شده باشد، صورت گیرد.

این اصول اعلام می کنند در صورتی که پیکر دفن شده ولی بعدا به نظر برسد تحقیقات لازم است، جسد بایستی بلافاصله نبش قبر شده و مورد کالبدشکافی قرار گیرد.کالبد بایستی برای زمان کافی نزد کسانی که کالبدشکافی را انجام می دهند باقی بماند تا تحقیق کامل را ممکن سازد.

اطلاعیه دیده بان حقوق بشر می افزاید: برای تضمین نتایج عینی، انجام دهندگان کالبدشکافی بایستی قادر باشند به طور بی طرفانه و مستقل از هر شخص، سازمان، یا نهاد ذینفع انجام وظیفه کنند. این اصول هم چنین مقرر می دارند که خانواده های قربانیان و نمایندگان حقوقی آن ها به کلیه اطلاعات مرتبط با تحقیقات دسترسی داشته باشند و حق داشته باشند خواهان حضور نماینده پزشکی ای از سوی آن ها در کالبدشکافی گردند.

این سازمان پیش تر نیز در گزارش مفصل دیگری تحت عنوان "در ایران شما هر کسی را که بخواهید می توانید بازداشت کنید" در باره وضعیت حقوق بشر و رفتار با منتقدان حکومت در جمهوری اسلامی ایران منتشر کرده بود.

----

• شش تن از رهبران جامعه بهائیان ایران روز چهارشنبه در عملیات هماهنگ شده‌ای دستگیر و به زندان مشهور اوین منتقل شدند. به گزارش سرویس خبری مرکز جهانی بهائی، این دستگیری‌ها به طرز نگران کننده‌ای یادآور دوره‍ی مشابهی در سال‌های ۱۹۸۰ است که تعداد کثیری از رهبران جامعه‍ی بهائی به طور جمعی بازداشت و مآلاً به قتل رسیدند ...
اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۲۷ ارديبهشت ۱٣٨۷ -  ۱۶ می ۲۰۰٨

سرویس خبری مرکز جهانی بهائی: شش تن از رهبران جامعه بهائیان ایران دیروز در عملیات هماهنگ شده‌ای دستگیر و به زندان مشهور اوین منتقل شدند. این دستگیری‌ها به طرز نگران کننده‌ای یادآور دوره‍ی مشابهی در سال‌های ١٩٨٠ است که تعداد کثیری از رهبران جامعه‍ی بهائی به طور جمعی بازداشت و مآلاً به قتل رسیدند.
صبح روز چهارشنبه مأمورین امنیتی بعد از ورود به منازل این شش مرد و زن، که همگی اعضای یک گروه که در سطح ملی به حد اقل امورات بهائیان ایران رسیدگی می‌کنند، پس از پنج ساعت تجسس آنها را به همراه خود بردند.
هفتمین عضو این گروه هماهنگ کننده در اوائل ماه مارس بعد از آنکه ظاهراً به بهانه ساده‌ای به وزارت اطلاعات احضار شده بود در مشهد بازداشت شد.
خانم بانی دوگال، نماینده ارشد جامعه‍ی جهانی بهائی در سازمان ملل متحد، گفت: "ما شدیدا به بازداشت‌های خواهران و برادران بهائی خودمان در ایران معترضیم. تنها جرم این افراد اعتقاد آنها به آئین بهائی است."
وی افزود: "آنچه این دستگیری‌ها را بیشتر نگران کننده می‌کند شباهت آن با بازداشت و ربودن اعضای دو شورای ملی اداره جامعه بهائی ایران در سال‌های اولیه دهه هشتاد است که به مفقودی یا اعدام ١٧ نفر منجر گردید."
خانم دوگال اضافه کرد: "حملات به خانه‌های این بهائیان سرشناس به طور کاملا هماهنگ انجام شده است و نشان دهنده یک تلاش در سطح بالا برای ضربه جامعه‍ی بهائی ایران و مرعوب ساختن اعضای آن است."
بازداشت شدگان روز گذشته عبارتند از: خانم فریبا کمال آبادی، آقای جمال الدین خانجانی، آقای عفیف نعیمی، آقای سعید رضائی، آقای بهروز توکلی و آقای وحید تیزفهم. همه ساکن تهران. خانم کمال آبادی و آقایان توکلی و تیزفهم پیشتر نیز بازداشت و پس از گذراندن دوره‌هائی از پنج روز تا چهارماه آزاد شده بودند.
خانم مهوش ثابت، عضو بازداشت شده در پنجم ماه مارس در مشهد، نیز ساکن تهران است. خانم ثابت ، در مشهد برای پاسخگوئی به سوالاتی در باره دفن یک فرد در گورستان بهائیان شهر به وزارت اطلاعات احضار شده بود.
در ٢١ اوت سال١٩٨٠ همه نه نفر اعضای محفل روحانی ملی بهائیان ایران ربوده شدند و بعداً هم نشانی از آنها پیدا نشد. مطمئناً همگی آنها به قتل رسیده‌اند.
بلافاصله محفل روحانی ملی بهائیان ایران مجددا تشکیل شد اما این محفل نیز با اعدام هشت عضو آن دوباره متلاشی گردید.
تعدادی از اعضای شوراهای محلی بهائی، معروف به محافل محلی بهائی، نیز در سال های نخستین دهه ١٩٨٠ بازداشت و اعدام شدند تا اینکه بالاخره فریادهای اعتراض بین المللی حکومت ایران را مجبور کرد از سرعت اعدام بهائیان بکاهد. از سال ١٩٧٩ بیش از دویست بهائی در ایران کشته یا اعدام شده‌اند هرچند از سال ١٩٩٨ به بعد کسی به این عنوان اعدام نشده است.
در سال ١٩٨۳ حکومت ایران همه موسسات رسمی اداری بهائی را غیرقانونی اعلام کرد و به دنبال آن جامعه بهائی ایران محفل روحانی ملی را که نهادی منتخب جامعه است به همراه قریب به چهارصد شورای منتخب محلی تعطیل کرد و بهائیان در سراسر ایران نیز اغلب فعالیتهای تشکیلاتی خود را متوقف کردند.
گروه غیر رسمی ملی، معروف به یاران، که جمع دستگیر شدگان دیروز و ماه مارس تنها اعضای آن هستند، بعداً برای رسیدگی به نیازهای گوناگون جامعه سیصد هزار نفره بهائیان ایران که بزرگترین اقلیت مذهبی در کشور است، تشکیل گردید.

----

جلوگیری ماموران امنیتی و انتظامی

از حضور اعضای نهضت آزادی ایران بر سر مزار آیت‌الله طالقانی

حضور محسوس ماموران امنیتی و انتظامی مانع از ادای احترام اعضا و همفكران نهضت‌آزادی ایران نسبت به مقام آیت‌الله سیدمحمود طالقانی شد.

اعضا و همفكران نهضت آزادی ایران كه در سالگرد تاسیس این تشكل سیاسی صبح جمعه بیست‌وهفتم اردیبهشت‌ماه 1387 به بهشت‌زهرا رفته بودند تا با قرائت فاتحه نسبت به مقام آیت‌الله طالقانی از بنیانگذاران نهضت آزادی، ادای احترام كنند، با توجه به حضور ماموران مسوول موفق به انجام این كار نشدند.

این برخورد تند و همراه با توهین نیروهای امنیتی و انتظامی در حالی انجام شد كه مقام‌های امنیتی با برگزاری مراسم سالگرد نهضت آزادی ایران مخالفت كرده بودند. همان‌گونه كه سال گذشته نیز از برگزاری كنگره این تشكل سیاسی ممانعت به عمل آورده بودند.

از همین رو محمد توسلی رئیس دفتر سیاسی نهضت آزادی ایران و هاشم صباغیان عضو شورای مركزی نهضت آزادی كه در دولت موقت در سمت وزیر كشور انجام وظیفه می‌كرده است نسبت به این برخورد اعتراض كردند. چرا كه این فعالان سیاسی می‌گفتند براساس چه آیین‌نامه‌ای نمی‌توانیم بر سر مزار فردی فاتحه بخوانیم، اما این اعتراض با برخورد تند و توهین‌آمیز ماموران حاضر در محل مواجه شد. به گونه‌ای كه افراد حاضر كه در میان آنان شخصیت‌هایی چون دكتر غلامعباس توسلی استاد دانشگاه و مهندس ابوالفضل بازرگان نیز حضور داشتند نه‌تنها اجازه نیافتند فاتحه‌ای قرائت كنند بلكه با توجه به فشار و هل دادن ماموران، هاشم صباغیان به زمین خورد. بنابراین او زمانی كه بر سر مزار دكتر مصطفی چمران كه او نیز از بنیانگذاران نهضت آزادی ایران در خارج از كشور بوده است حاضر شد، از اینكه در این زمانه حتی اجازه قرائت فاتحه داده نمی‌شود ابراز تاسف كرد.  این برخورد و ممانعت در حالی انجام می‌شود كه مراسم سیزدهمین سالگرد درگذشت مهندس مهدی بازرگان دبیركل فقید نهضت آزادی ایران و نخست‌وزیر دولت موقت نیز كه قرار بود در اوایل بهمن‌ماه 1386 برگزار شود به دلیل مخالفت نهادهای امنیتی لغو شده بود. همان‌گونه كه مراسم ششمین سالگرد درگذشت دكتر سحابی نماینده تهران در اولین دوره مجلس پس از انقلاب 57 و رئیس سنی این دوره از مجلس و از بنیانگذاران نهضت آزادی ایران كه قرار بود اواخر فروردین‌ماه 1387 برگزار شود به دلیل مخالفت نهادهای امنیتی لغو شد.

اما این مخالفت‌ها تنها به برگزاری مراسم رسمی منتهی نشد. به گونه‌ای كه ماموران امنیتی و انتظامی با حضور در امام‌زاده عبدالله – محل دفن دكتر سحابی – حضور خانواده و نزدیكان دكتر سحابی را كه برای قرائت فاتحه به آنجا رفته بودند زیر نظر گرفتند.

حضوری كه بیش از تعداد جمعیت حاضر بود، به همین دلیل مهندس عزت‌الله سحابی خطاب به ماموران گفت كه به مقام‌ها بفرمایید وقتی شما جمعیت 40 نفره‌ای را كه خودتان قبول دارید اهل سلامت هستند اینگونه می‌پایید، دشمنانی را كه اطراف ما هستند چگونه می‌پایید. او سپس گفت كه اگر بخواهید همه وقت خود را به پاییدن این افراد بگذرانید پس كی می‌توانید رفاهی برای مردم ایجاد كنید.

از همین رو سحابی با صدایی رسا گفت اینقدر وقت خود را صرف این مسائل نكنید.

به هر حال بار دیگر ماموران امنیتی و نظامی صبح جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387 با حضور در بهشت‌زهرا از ادای احترام اعضا و همفكران نهضت‌آزادی نسبت به آیت‌الله طالقانی ممانعت به عمل آورند تا به گفته حاضران نشان دهند كه جلوگیری از فعالیت‌های گروه‌های سیاسی منتقد تنها به برگزاری مراسم رسمی منتهی نمی‌شود بلكه آنان حتی نمی‌توانند بر سر مزار شخصیت‌های مورد احترامشان حاضر شوند.