خبرنامه امیرکبیر: سرکوب گسترده دانشجویان دانشگاه هایی که در بهار امسال در اعتراض به مشکلات دانشجویی دست به تحصن و اعتراض زده بودند، همچنان به صورت گسترده ای ادامه دارد. مسئولین وزارت علوم و نیروهای امنیتی که تعطیلات تابستانی دانشگاه ها را فرصتی برای انتقام گیری از دانشجویان بدست آورده اند، با بازداشت دانشجویان، احضارهای گسترده به دادگاه انقلاب و کمیته های انضباطی و صدور احکام محرومیت از تحصیل در تلاش هستند تا با زهر چشم گرفتن بر ضعف خود بر پاسخگویی به خواسته های دانشجویان سرپوش گذارند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر، روند بازداشت و احضار به دادگاه انقلاب و فشار شدید بر دانشجویان به خصوص دانشجویان دانشگاه های تربیت معلم، زنجان، تبریز و شیراز طی هفته های اخیر به شدت افزایش بافته است. عدم رعایت حقوق دانشجویان و مشکلات صنفی در این دانشگاه ها باعث شد که در طی ماه های گذشته اعتراضات گسترده ای در این دانشگاه ها صورت گیرد، و در پی این اعتراض ها مسئولین دانشگاه ها و وزارت علوم ضمن پذیرش خواسته های دانشجویان و حل مشکلات مربوط به دانشگاه ها، متعهد شدند تا با دانشجویانی معترض برخوردی صورت نگیرد، اما مسئولین با نقض تعهدشان در حال انتقام گیری از دانشجویان می باشند.
در همین راستا فشارها بر دانشجویان دانشگاه تربیت معلم با احضار ۱۰ دانشجو به دادگاه انقلاب و صدور حکم ابطال مجوز انجمن اسلامی دانشجویان (تاسیس ۱۳۴۹) این دانشگاه وارد ابعاد تازه ای شده است. ۱۰ دانشجویای داتشگاه تربیت معلم که هفته گذشته به دادگاه انقلاب احضار شده اند عبارتند از: امین شجاع، امین آریا، عباس رشیدی، امیر سالاری، فاروق معروفی، محمد شریفی، مصلح فتاح پور، سیوان فرخ زاد، شبنم مددزاده و فیروزه صداقتی. نکته قابل توجه در این احضارها این است که هیچ گونه احضاریه رسمی از طرف قوه قضائیه برای این دانشجویان ارسال نشده است. برخی از این دانشجویان از طریق دانشگاه در جریان احضاریه ها قرار گرفتند و برخی نیز از طریق دفتر پیگیری اطلاعات محل سکونتشان و عده ای هم صرفا به صورت شفاهی از طرف حراست دانشگاه به انها اعلام شده است که خود را به دادگاه انقلاب کرج معرفی نمایند. این شکایت ها از دانشجویان از طرف رئیس دانشگاه، طاهرزاده، در حالی صورت میگیرد که وی در توافق نامه خود با دانشجویان تعهد کرده بود که دانشگاه اعم از رئیس دانشگاه هیچگونه شکایتی از دانشجویان نخواهند کرد. بنا بر گزارش ها از ۲ نفر از دانشجویان احضار شده به مدت ۴ و ۵ ساعت بازجویی شده است.
در مورد احضار گسترده دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران (واحد کرج) به دادگاه انقلاب با ناصح فریدی، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم، و مهران عباس زاده، دبیر فعلی این انجمن مصاحبه ای را انجام داده ایم. این دو فعال دانشجویی در پاسخ به خبرنامه امیرکبیر در مورد این احضارها ضمن اعلام اسامی دانشجویان احضار شده از احضار بیش از ۴۰ نفر از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم به کمیته انضباطی دانشگاه خبر دادند که تاکنون برای ۸ نفر از دانشجویان یعنی مصلح فتاح پور، امین آریا، عباس رشیدی، فاروق معروفی، محمد شریفی، امیر سالاری، سیوان فرخ زاد و فیروزه صداقتی حکم منع موقت از تحصیل بدون احتساب سنوات از سوی دانشگاه صادر شده است.
ناصح فریدی در پاسخ به این سوال که “آیا دلیلی مشخص برای این احضارها به شما گفته شده است یا خیر؟” گفت که دانشجویان با دلایلی از قبیل شرکت در تجمعات غیرقانونی، اخلال در نظم عمومی دانشگاه، تحریک سایر دانشجویان و مواردی از این قبیل احضاریه در یافت نموده اند. مهران عباس زاده در پاسخ به این سوال به این مطلب اشاره کرد که نکته حائز اهمیت در غیرقانونی خواندن تحصن دانشجویان این است که امضای طاهری زاده رئیس دانشگاه در پای توافق نامه، گواهی روشن بر قانونی بودن تحصن و اعتراض دانشجویان است و هیچ سندی دال بر غیرقانونی بودن این تحصن نمی توانند ارائه دهند.
این دو فعال دانشجویی پرسیدیم که فکر می کنید دلیل این برخوردها با دانشجویان تربیت معلم چی چیزی هست؟
مهران عباس زاده: نکته ای که کاملا واضح است که این برخوردها در پی تحصن و اعتصاب غذای پیروزمندانه و با شکوه دانشجویان دانشگاه تربیت معلم در خرداد ماه جاری است. در خرداد ماه سال جاری بیش از ۱۴۰ نفر از دانشجویان به مدت ۱۰ روز در اعتصاب غذا بودند و بیش از ۴ هزار نفر از دانشجویان در جریان ۱۲ روز تحصن شرکت داشتند. البته در طول اعتراضات دانشجویی و تجمعات به حق دانشجویان در تاریخ مسئولان و دست اندر کاران به جای به کارگیری تدابیر معقول و عقلانی و رسیدگی به مشکلات دانشجویان، در پی خاموش کردن صدای دانشجویان از راه های غیرمنطقی احضار به کمیته انضباطی و صدور احکام سنگین منع از از تحصیل بوده اند و هستند و به خیال خود با ایجاد چنین جوی در دانشگاه می توانند دانشجویان را بترسانند.
خود تاریخ گواهی روشن بر این است که این حکم ها و احضارها نه تنها دنشجویان را از خواسته هایشان باز نمی دارد بلکه انها را برای رسیدن به خواسته هایشان مصم تر می کند و این احکام و احضار یه ها تنها و تنها حس انتقام جویی مسئولین از دانشجویان را بیش از پیش آشکار میکند.
ناصح فریدی: از نظر بنده هیچ توجیهی برای ارسال حکم های فوق و احضاریه های یاد شده جز بی منطقی و حس انتقام جویی مسئولین دانشگاه نمی توان ذکر کرد. البته شاید دلایل دیگری هم از قبیل فشار نهادهای خارج از دانشگاه هم دخیل باشد اما چون دلیل و مدرک روشن و قابل استنادی در دست نیست با قاطعیت نمی توان از ان سخن به میان آورد.
لازم است یادآوری کنم که اتهامات منسوب به دانشجویان مثل شرکت در تحصن های غیرقانونی و سایر مواردی که در حد بهانه های واهی اعتبار دارد، ذکر شده که خود جای بحث فراوان دارد. منظور مسئولین دانشگاه از تجمع غیرقانونی، همان تحصن بیش از ۴ هزار نفری دانشجویان همراه با اعتصاب غذای گسترده است. تحصن بعد از ۱۲ روز با رسیدن دانشجویان به تمامی خواسته های خود با امضای توافق نامه ای بین دانشجویان و دانشگاه به پایان رسید.
حال اگر تحصن غیر قانونی بود چرا مسئولین از جمله آقای طاهری زاده ریاست دانشگاه و آقایان زارعی و سیدی نمایندگان وزارت علوم و مسئولان حراست دانشگاه تربیت معلم آقایان سالمی نیا و مقدم پای توافق نامه ای را که با تیم مذاکره کننده و اساتید حامی اقایان دکتر رسولی پور و دکتر مدرس و دکتر سلیمانی بسته شد، امضا کرده اند؟ اگر آنان پای خواسته های نامشروع و غیرقانونی را امضا زده اند پس باید آنها را هم به محاکمه کشید و اگر هم غیرقانونی نبا شد، که نیست. پس این احکام و فشارها هیچ توجیه مستدل و دلیل منطقی ای نمیتوان داشته باشد و به همین دلیل بایستی متوقف و ملغی گردند. در ضمن هیچ ماده یا اصل قانونی ای که ضامن احراز غیرقانونی بودن تحصن و اعتراض دانشجویان باشد، یافت نمی شود.
به نظرم با توجه به پیروزی تحصن و به نتیجه رسیدن آن، مسئولین نباید با تنگ نظری هر چه تمام تر در پی فشار بر دانشجویان باشند چون بدین وسیله در وهله نخست خود را زیر سوال می برند. در تاریخ دانشگاه ها تا بحال سابقه نداشته که مسئولان و مدیران تن به پذیرش خواسته ها ی نامشروع و غیرقانونی (البته از دید آقایان) بدهند و حال شرایطی که پیش آمده تناقضاتی در رفتار آنها دیده می شود. زیرا همان طور که اشاره رفت اگر آن پذیرش و قبول رفع نواقض از سوی کار به دستان دانشگاه منطقی و قانونی باشد پس در آن صورت خواسته های متحصنین و به طریق اولی تحصن و اعتراضاتشان نیز منطقی خواهد بود. در غیر این صورت اگر دانشجویان سزاوار محاکمه باشند بایستی کسانی را هم که پای آن معاهده یا توافق نامه را امضا زده اند محاکمه کرد.
س) در پایان تحصن چه توافقی بین شما و مسئولین دانشگاه به دست آمد؟ آیا عدم احضار و برخورد با دانشجویان تربیت معلم جزو توافقات بود؟
ناصح فریدی: از انجا که مطالبات دسته بندی شده بود، بعضی از خواسته ها محدود به امکانات رفاهی و وضعیت بهداشتی خوابگاه ها بوده که در توافقنامه مذکور، مدیریت دانشگاه متعهد شد که آن موارد را در حداقل زمان ممکن برآورد سازد. پاره ای هم در خصوص وضعیت تغذیه و سلف سرویس بوده و برخی دیگر نیز در ارتباط با سیستم حمل و نقل در داخل دانشگاه مطرح شده اند که همانند مورد قبلی مسئولین ملزم به تحقق آنها شده اند .
یکی دیگر از بندهای توافقنامه راجع به احضاریه ها و احکامی بود که در آن دانشگاه ملزم به آن شد که هیچ حکم یا احضاریه ای برای دانشجویان متحصن صادر ننماید. همچنین در مورد ۸ دانشجویی که در روزهای آغازین تحصن حکم دریافت کرده بودند مقرر گردید که ۳ نفر از اساتید وکالت آنان را بر عهده گرفته و از طرف آنها در کمیته انظباطی حاظر شده و در خواست تجدید نظر کنند. در اینجا بحثی که حائز اهمیت می باشد این نکته است که در طول بیش از ۱۰ ساعت مذاکره، به صورت شفاهی توافق شده بود که این تعداد حکم ملغی شده و اگر قرار باشد حکمی هم صادر شود این احکام برای اساتید وکیل باشد نه دانشجویان. خود این مطلب حاکی از اطمینان خاطر وکلا و تیم مذاکره کننده از عدم صدور حکم برای دانشجویان بود، اما با توجه به آن که این نکته به دلایلی از قبیل شرایط خاص مذاکره کنندگان یعنی بی حوصلگی و عدم تمرکز حواس به علت اعتصاب غذای ۱۰ روزه، در متن توافقنامه درج نشد و بدینصورت عدم کتابت این امر موجب سوء استفاده سود جویان گشته و با دست به حکم شدن، نقض پیمان کردند.
یکی دیگر از توافقات این مطلب است که در صورتی که اگر دانشجویی به خاطر این تحصن از سوی دادگاه انقلاب و سایر نهادهای بیرون از دانشگاه احضار شود، دانشگاه حق دادن هیچ نوع اطلاعاتی را به مراکز مذکور ندشته و در حد توان هم برای دفاع از آنان اقدام کند که این نکته هم با عطف به احضاریه ها و کیفر خواست هایی که بیش از ۱۰ نفر از دانشجویان که (قبلا نام انها را ذکر کردم) از دادگاه انقلاب کرج دریافت نموده اند نقض شده است.
در مورد عزل هایی که متحصنین خواستار آن شده بودند از آنجا که در حیطه اختیارات رئیس دانشگاه می باشد لذا ایشان مطابق توافقات به عمل آمده موظفند طی یک پروسه زمانی معین این امر را محقق سازد. اما شواهد گویای آن است که هنوز تغییرات معهود به عمل نیامده است.
مهران عباس زاده: آنچه که در پایان تحصن به امضا رئیس دانشگاه طاهری زاده و نمایندگان وزیر علوم آقایان زارعی و سیدی، رئیس حراست دانشگاه تربیت معلم سالمی نیا و استادان حامی دانشجویان آقایان دکتر رسولی پور، دکتر مدرس و دکتر سلیمانی و نمایندگان منتخب دانشجویان رسید این بود که دانشگاه با تمامی خواسته های دانشجویان که در طول تحصن همواره اعلام می شد و در چندین بند گرد آوری شده بود موافقت به عمل آورد، از جمله رسیدگی به وضعیت خوابگاه ها و امور رفاهی دانشجویان و همچنین و ضعیت سلف سرویس دانشگاه و… که دانشگاه متعهد شد از تمامی پتانسیل خود جهت بهبود این خواسته ها استفاده نمایند و بند دیگر این توافق نامه در مورد احضاریه به دانشگاه است که دانشگاه متعهد شد که پس از پایان تحصن هیچ یک از دانشجویان شرکت کننده در تحصن به کمیته انضباطی احضار نشوند و هیچ حکمی از سوی دانشگاه صادر نشود که با اقدامات هفته های اخیر مبنی بر احضار بیش از ۴۰ نفر از دانشجویان به کمیته انضباطی و صدور حکم منع از تحصیل برای ۸ نفر از دانشجویان، نقض پیمان کرده اند.
همچنین دانشگاه موظف بود که اگر دانشجویی به دادگاه انقلاب احضار شد، دانشگاه هیچ گزارشی ارائه ندهد که این بند هم با احضار دانشجویان به دادگاه و بازجویی هایی که از دانشجویان به عمل آمده، از سوی دانشگاه زیر پا گذاشته شده، همچنین از مفاد دیگر این توافقنامه این بود که با توجه به این که تغییرات مدیریتی در حیطه اختیارات رئیس است پس طی یک پروسه زمانی تغییراتی که دانشجویان خواستار آن بودند، انجام شود.
در پایان فرید هاشمی و مهران عباس زاده در پاسخ به این سوال که بعد از این احضار ها چه اقداماتی را انجام داده اند و یا قصد دارند چه اقداماتی در آینده انجام دهند، به خبرنامه امیرکبیر گفتند:
پس از مشاهده احضاریه ها و حکم های صادره بر خلاف توافق قبلی، خود دانشجویان در چندین نوبت طی ملاقات هایی با رئیس دانشگاه طاهری زاده کراهت نقض پیمان را به وی گوشزد کرده اند.
همچینن برای رسیدگی به این احکام و احضاریه ها و تحقق مفاد توافق نامه و پیگیری مطالبات دانشجویان، از طرف دانشجویان کمیته ی پیگیری تشکیل شده است. دانشجویان احضار شده به علت نامشروع و غیرقانونی بودن احضاریه های کمیته انضباطی، حضور در کمیته انضباطی را تحریم کرده اند.
علاوه بر این در خصوص احکام صادر شده دانشجویان شکایت خود را مبنی بر غیر قانونی بودن این احکام به کمیته انضباطی مرکزی وزارت علوم تقدیم کرده اند.