|
|
|||
|
دعوت از همهی ایرانیان در سراسر اروپا شنبه چهارم جولای، بروکسل، روز سرنوشت هم میهن مهاجر و تبعیدی! زنان و مردان دلاور میهن من و تو، در زیر رگبار گلوله جلادان، کتک میخورند، زخمی میشوند، عزیران خود را از دست میدهند، اما همچنان پایداری میکنند. ما، نزدیک به ۴ میلیون نفریم که بیشترینمان روزهای خون و خاکستر سالهای دهه ۶۰ را با پوست و استخوان تجربه کرده ایم. هم میهنان ما در ایران سوخته و خون فشان، جز فریاد الله اکبر شبانه و جان فشانی در میان انبوه درندگان معاویه زمان، هیچ وسیله دفاعی دیگری ندارند. اعتراض یکپارچه ما، امیدی را که سفاک ترین رژیم تاریخ میکوشد در آنها نابود کند، زنده نگه خواهد داشت. زمان بسیار تنگ است. سرکوبگران اگر بتوانند بار دیگر سکوت گورستانی را بر ایران حاکم کنند، پایههای استبدادی سیاه و درنده خو را تحکیم خواهند کرد که دیوارهای آن، پس از سی سال تحقیر و ستم ترک برداشته است. جویبارهای انسانی یی که ما در دو هفته اخیر اینجا و آنجا به راه انداختهایم، اگر به هم بپیوندد، اقیانوسی خواهد شد که همه کارگزاران درنده خوی کودتای سیاه در آن غرق خواهند شد. جهان غرب، باید در برابر شکوه اعتراض مدنی ما، تسلیم شود و از این پس، دیگر هیچیک از جلادان حاکم بر ایران را به صحنه بین المللی راه ندهد، پای هیچ قرارداد به خون مردم آلودهای را امضا نگذارد و از ارسال تجهیزاتی که به سرکوب ناجوانمرده ملت رشید ایران کمک میکند چشم بپوشد. ساعت ۴ و نیم بعد از ظهر روز شنبه، چهارم جولای، در بروکسل پایتخت اتحادیه اروپا جمع میشویم تا جهان غرب بداند هر قراردادی که از امروز با آدمکشان حاکم بر میهن ما میبندد، در فردای نزدیک کان لم یکن خواهد بود. بگذاریم اروپائیان بدانند که از این پس هر مزدور حکومت کودتا که پا بر زمین آنها نهد، فریاد اعتراض ما چهار میلیون ایرانی از وطن گریخته یا رانده را به آسمان خواهد رساند، فارغ از آن که به کدام جهان بینی تعلق داشته باشیم. جهانیان باید سرانجام دریابند که ما فارغ از همه گرایشهای سیاسی و فرهنگی و طبقاتی مان، در این هدفهای انسانی مشترکیم: مردم سالاری، آزادی و برابری برای همه ایرانیان، فارغ از جنسیت، قومیت و مذهب آنان. خاکسار زنان و مردان دلاور ایران جواد طالعی ۳۰ جون ۲۰۰۹
*** از روزی که فریاد بلند مردم به جان آمده در ایران، در اثر شدت شقاوت نیروهای سرکوب رژیم اسلامی به بغضی فروخورده بدل شد این پرسش در ذهن هزاران هزار ایرانی که بیرون از دایرهی قساوت ولایت فقیه زندگی میکنند مطرح شد که برای همنوائی با مردم ایران چه کار از دستشان برمیآید. پاسخ به اعتقاد من این است که ما در حرکتی مشترک دست در دست هم تظاهراتی عظیم سازماندهی کنیم و نیروهای پراکندهای که در طول سه هفته گذشته دست به حرکتهای خودجوش و مستقل از یکدیگر زده بودند را در حرکاتی سراسری متشکل نمائیم.
اولین صدا در این زمینه بلند شده است: دعوت برای یک گردهمائی بزرگ در
بروکسل، پایتخت اتحادیه اروپا، در ساعت چهار بعد از ظهر روز شنبه چهارم
جولای در مقایل ساختمان اتحادیه اروپا. رضا علامهزاده |
||||
|