بیانیه گروهی ازآزاداندیشان، نویسندگان، فعالان سیاسی، دانشجویی و کارگری ایران

(این بیانیه به مناسبت انتخابات ریاست جمهوری وبه دنبال بیانیه تحلیلی 14 اسفند1383 (بیانیه 565 امضایی) می باشد.)

20 اردیبهشت 1384

به نام خدا

هموطنان عزیز:

در دهه گذشته و در جریان هفتمین انتخابات ریاست جمهوری، این امید برای بسیاری از افراد و گرایش ها بوجود آمد که با یک جنبش همگانی در راه اجرای اصول مغفول و نادیده گرفته شده قانون اساسی و با رویکرد "اصلاح از درون حاکمیت" و حتی المقدور با هزینه کم، راهی بسوی دموکراسی و پیشرفت کشور ایجاد شود. مشارکت بی نظیرمردم درانتخابات ریاست جمهوری خرداد 1376، و انتخابات نخستین دوره شوراهای شهر و مجلس ششم، وانتخابات بعدی ریاست جمهوری، ناشی از شکل گیری این امید در مردم بود. لکن، اراده لجوجانه ودیرپای اقتدارگرایان ونهادهای انتصابی  درمقابله با اصلاحات، بی اعتنایی به آراء ملت و جلوگیری از تحرک نهادهای انتخابی چون ریاست جمهوری ومجلس از یک سو، و ناتوانی بخش عمده ای ازاصلاح طلبان حکومتی در تحقق بخشیدن به  برنامه ها وشعارها، و استحاله تدریجی آنان در ساختار قدرت ازدیگرسو، امید مردم را مبدل به یاس کرد، و درمجموع منجر به بن بست های کنونی وشکست گردید. درمقطع انتخابات پیش رو نیز، در حالی مردم به  مشارکت حداکثری فرا خوانده می شوند که همچنان  بسیاری از محافل اصلی قدرت وحکومتگران انتصابی، با تسلط کامل بر نهاد های اصلی اعمال حاکمیت در عرصه های گوناگون، انحصار کامل رسانه های ملی و تحدید فضای اطلاع رسانی هر نوع نظر مخالف ومطالبه ابتدائی ترین حقوق شهروندی را با توطئه و براندازی نظام مساوی می انگارند، و به جای رفع موانع واقعی شرکت در انتخابات، با نفی ماهیت آزاد و داوطلبانه مشارکت مردم، آن دسته از فعالان سیاسی را که در انتخابات غیر آزاد وغیر رقابتی شرکت نخواهند کرد، به "بر اندازی نرم" متهم می کنند.

 تردیدی وجود ندارد که پیش نیازهای انتخابات آزاد، آزادی بیان و اجتماعات، آزادی عمل احزاب و تشکل های جامعه مدنی، نبود زندانیان سیاسی وعقیدتی، وجود امنیت وفقدان بیم وهراس در بین کنشگران سیاسی واجتماعی و فرصت برابر تبلیغاتی است. بنابراین، هر نوع انتخاباتی که فرصت رقابت برابر را برای همه نیروها و جریان های سیاسی برقرار نکند، در واقع نوعی انتصابات است   که در نتیجه آن رئیس جمهور منتخب تا حد یک "تدارکاتچی" کاهش  پیدا می کند، و این چیزی به جز تکرار تجربه شکست خورده قبلی و نمایشی برای مشروعیت بخشی به عملکرد انحصارگرایانه و بحران ساز مراکز انتصابی قدرت ورانت خواری سیاسی واقتصادی رایج  آنان نخواهد بود.

          متاسفانه درحال حاضر، هیچگونه نشانه ای دال برتغییر روش حاکمیت، به شکلی کیفی، به چشم نمیخورد وبسیار بعید بنظرمیرسد شورای نگهبان باعدم بهره گیری ازسلاح نامشروع نظارت استصوابی، مجالی برای حضورنیروهای مستقل ملی فراهم آورد. با شرایط کنونی، رغبت و استقبالی از حضور در انتخابات ریاست جمهوری در میان مردم ملاحظه نمی شود. روشن است که با ادامه رویکردهای گذشته، فرض برگزاری انتخابات آزاد ازسوی حاکمیت، امکان ناپذیر وغیر واقعی خواهد بود. از سوی دیگر، موازنه قوا در ساختار قدرت، به گونه ای است که پیشاپیش، نهادهای انتصابی در برابر نهاد های انتخابی جایگاهی برتر دارند و به جهت ساختار توزیع قدرت در قانون اساسی، بخشهای انتخابی، از جمله ریاست جمهوری، به امری صوری، و تابعی از بخش انتصابی و غیر پاسخگو، بدل می شوند.

امروز، دنیا آگاهی دارد که انتخابات ایران بصورت دو درجه ای صورت می گیرد و مردم فقط این آزادی را دارند که ازمیان نامزدهای دستچین شده حاکمیت، فردی را برگزینند! کیست که نداند  اغلب کاندیداهای معرفی شده، کسانی هستند که در مسائل و نابسامانی های ربع قرن گذشته نقش مستقیم و غیرمستقیم داشته و تفاوت بنیادین بین آنها نیست. اقدامات شبهه انگیز تنش آفرین و پنهانکاری های اتمی و مشکلاتی که امروز کشور ایران درصحنه تکنولوژی اتمی به آن  مبتلا می باشد، رواج فرهنگ مصرفی، نقض آزادی های اساسی و حقوق ملت، ظهور طبقه نوکیسه جدید و غارت منابع ملی، شکاف در گروه های اجتماعی و اختلاف فاحش بین فقیر و غنی، فساد مالی اطرافیان و وابستگان و بالاخره تورم سرسام آور در زمان مسئولیت چه کسی به وجود آمد؟

 مشارکت حداکثری در انتخاباتی که به دموکراسی و حاکمیت ملی ختم نمی شود و نقش تزئینی و ظاهر مشروعیت بخش را برای حاکمیت موجود ایفا می کند، نه تنها بیگانگان را در ترغیب چنگ اندازی بر حاکمیت ملی باز نمی دارد، بلکه امید تغییر و تحول از درون کشور را از بین برده و نگاهها را به سمت بیرون معطوف می دارد. راه خروج از بن بست های ساخته و پرداخته حاکمیت، ممانعت از دخالت بیگانگان و حفظ استقلال و تامین منافع ملی، تسلیم وتمکین به خواست ملت می باشد.

          آنچه اکنون برای مردم حائز اهمیت است، تعیین تکلیف مدیریت کشور وپاسخگوبودن مسئولان در برابر ملت است. اگر فصل الخطاب کلیه امورشخص رهبری هستند وامورجاری می تواند با احکام حکومتی به سامان برسد، چه حاجت است به این همه هزینه های گزاف برای گزینش رئیس جمهور و چه حاجت به وجوه میلیاردی شورای نگهبان برای نظارت برجریان انتخابات غیررقابتی وغیرموثر؟  در این صورت،  آیا بهتر نیست مقام رهبری با صدورحکمی، یکی ازنزدیکان مورد اعتماد خودرا به سمت رئیس جمهوری منصوب نمایند تا این همه هزینه از بیت المال مسلمین و بودجه عمومی صرف نشود.                                                                                                                                      

هموطنان عزیز:

بی تردید، حساسیت زمان و مخاطره آمیز بودن زمانه، هر ایرانی را به خود می خواند که با هشیاری کامل به آینده میهن و استقلال  و آزادی این سرزمین بیاندیشد، وایستادگی در برابر یکه تازی های ایران برباد ده را وجهه همت خویش قرار دهد، تا پیش از آنکه بحران های داخلی و خارجی تعمیق بیشتری یابد ، شرائطی فراهم گردد تا حاکمیت ملی به نحوی مسالمت آمیز و در فضایی باز و آزاد وبا تکیه بر اصول دموکراسی، حقوق بشر وجمهوریت واقعی وعدالت اجتماعی، خارج از هرگونه تبعیض نژادی، جنسیتی و قومی - به دور ازخشونت- در کشور استقرار یابد و از کیان ایران وایرانی پاسداری کند، تا به پشتوانه حمایت همه جانبه توده های ملت در برابر هرگونه توطئه و تجاوزگری، از استقلال وتمامیت ارضی کشور و حقوق ملت دفاع وبا اعاده حیثیت به ایران وایرانی در داخل و خارج درمحيط صلح وصفا  از دشمنی و دشمن تراشی خودداری شود.

          مابراین باوریم که ساختار قدرت درکشور باید منبعث ازخواست ملی وبه دورازهرگونه نفوذ و دخالت نهادهایی باشد که برای خود مشروعیتی الهی وغیر برخاسته از رای مستقیم ملت قائلند. ما حکم حکومتی را بدعتی در قانون گذاری و کشورداری و مانعی برای رشد فرهنگ آزادی و دموکراسی در میان ملت می دانیم. ما نظارت استصوابی وقیمومیت افرادی محدود را برسرنوشت کشور و آراء مردم  توهین به ملت ایران دانسته و برای تامین مشارکت عمومی در مسائل کشوری، راهی جز تغییر بنیادین در ساختار قدرت نمی بینیم .

آنچه درانتخابات اهمیت دارد، نه تکثرعددی است ونه صحنه سازیهای انتخاباتی. انتخابات زمانی معنا داردکه تکثرکیفی وتنوع واقعی علائق و دیدگاههای مختلف درصحنه حاضر باشد. انتخابات را زمانی  می توان توام با تکثر واقعی دانست که تمامی دیدگاه های موجود درسپهرسیاسی واجتماعی ایرانیان که  به منافع ملی و تمامیت ارضی کشور می اندیشند، اعم ازداخل وخارج، امکان شرکت ورقابت داشته باشند.

انتخابات ریاست جمهوری پیش رو، می توانست آزمون  دیگری برای به قدرت نشستگان حاکم درجمهوری اسلامی باشد تا ظرفیت خویش را برای تغییرات اساسی ومسالمت آمیز نشان دهند. با توجه به  ظرفیت وساختار قانون اساسی وعملکرد مسئولان، از جمله شورای نگهبان، در تفسیر واجرای آن، درحال حاضر، حق تعیین سرنوشت از طریق انتخابات آزاد و منصفانه مطابق استانداردهای بین المللی و جهت گیری اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق های حقوق مدنی- اجتماعی و اقتصادی از ملت ایران سلب شده است و عملاٌ نتیجه انتخابات به نفع مقامات انتصابی وغیر پاسخگو مصادره شده است.

گرچه برخی ازفعالان، برای اتمام حجت به شورای نگهبان وبه امید آنکه بادرک شرائط موجود راه خردمندانه ای پیش گرفته شود،اعلام عدم شرکت خود درانتخابات را به موقعی محول ساخته اند که شورای نگهبان حربه عدم تائید صلاحیت را درمورد تعدادی از کاندیدا ها، بویژه کاندیدا های زن، بکار برد، ولی ما امضاءکنندگان، درشرائط موجود، باتوجه به اشکالات بنیادین که دربالا برشمرده شد و با توجه به اینکه مشکل اصلی، منحصر به عمل جانبدارانه وغیر دموکراتیک شورای نگهبان نیست، با الهام ازوجدان عمومی وآنچه ازتصمیم خود جوش مردم احساس می شود، موجبی برای مشارکت دراین انتخابات نمی بینیم واعلام میداریم که دراین انتخابات، نه کاندیدایی را تائید  و نه رای خواهیم داد و به آنانکه با لحنی تهدید آمیز، فعالان سیاسی ومتمایلان به عدم شرکت در انتخابات را به نوعی براندازی متهم میکنند، گوشزد می کنیم که از اقتضائات مسلم حقوق مردم، آزادی شرکت یا عدم شرکت آنها در انتخابات است، و نمی توان باهیچ تهدیدی ملت را از این حق مسلم محروم ساخت. این مردم هستند که با موضع گیریهای خود در هر زمان پیام خود را به هر نحو که اراده کنند اعلام می دارند. 

فهرست امضاء کنندگان بیانیه 20 اردیبهشت 1384:

1. مصطفی آجودانی - فعال سیاسی

2. آرش آذرپیک - فعال دانشجويی دانشگاه رازی کرمانشاه

3. فاطمه آرام نژاد - فعال دانشجويی دانشگاه علامه طباطبایی

4. جعفر آرويني - فعال سياسي

5. سامان آزادی - فعال دانشجويی دانشگاه صنعتی اصفهان

6. مهندس فریدون آغاسی - فعال سیاسی

7. ساسان آقايي - روزنامه نگار

8. دکتر سعید آل آقا - استاد دانشگاه، فعال سیاسی

9. رضا آل محمد - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

10. حامد ابراهیمی - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

11. محمد رضا ابراهيمي - فعال اجتماعي

12. یوسف ابناوی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

13. ریحانه ابریشمی - فعال دانشجويی دانشگاه زابل

14. سحر ابونصر - فعال دانشجويی دانشکده اقتصاد

15. دكتر حميد احمدي - استاد دانشگاه

16. رضا احمدی - فعال دانشجويی دانشگاه علوم پزشگی ایران

17. قربان احمدی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم

18. امین احمدیان - فعال دانشجويی دانشکده اقتصاد

19. خشنود احمدی فر - فعال دانشجويی دانشگاه ایلام

20. مهندس بهاءالدین ادب - نماینده دوره ششم مجلس

21. عبدالعلي ادیب برومند - رییس شورای مرکزی جبهه ملی ایران

22. دکتر مه لقا اردلان - استاد دانشگاه، فعال سیاسی

23. مهندس بامداد ارفع زاده - فعال سیاسی

24. احمد ارمغان - فعال دانشجويي دانشگاه مازندران

25. عبدالله ازدوجینی - دبیر، فعال سیاسی

26. سهش اسانلو - فعال اجتماعي

27. منصور اسانلو - فعال كارگري

28. سيامك اسانلو - فعال اجتماعي

29. لیلا اسد نژاد - فعال دانشجويی دانشگاه الزهرا

30. مرتضی اسدی - فعال دانشجويی دانشگاه علامه طباطبایی

31. فرزانه اسکندری - فعال سیاسی

32. سيد محمد باقر اسكويي - فعال دانشجويي دانشگاه علم و صنعت

33. مهندس مهدي اسماعيلي - روزنامه نگار

34. ناصر اشجاري - فعال سياسي

35. توحید علی اشرفی - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

36. مرتضی اصلاح چی - فعال دانشجويی دانشگاه علامه طباطبایی

37. دکتر حسین اعرابی - فعال سیاسی

38. فرهاد اعرابی - فعال سیاسی

39. امير هوشنگ افتخاري راد - روزنامه نگار

40. علي اصغر افشار كهن - فعال سياسي

41. مهندس علی افشاری - عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت

42. علیرضا افشاری - فعال سیاسی

43. امیر اقتناعی - فعال دانشجويی دانشگاه مشهد

44. محمود اكبر زاده - فعال اجتماعي

45. سيف الله اكبري - فعال سياسي

46. علی احمد الفتی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم

47. كيومرث الفتي - فعال سنديكاي شركت واحد

48. میثم امانی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

49. امیر امیدی - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

50. مهندس عباس اميرانتظام - سخنگوي دولت موقت  و قديمي ترين زنداني سياسي جمهوري اسلامي

51. امیر رضا امیربختیار - فعال سیاسی

52. بهروز امير خيزي - فعال سياسي

53. سبا اميري - فعال دانشجويي دانشگاه آزاد

54. علی امیری - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم

55. پویا امین - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

56. مهدی امین زاده - عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت

57. امیر امینی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

58. ستار اميني - فعال سياسي

59. شهلا انتصاري - فعال سياسي و اجتماعي

60. حسن انصاری - فعال دانشجويی دانشگاه صنعتی اصفهان

61. کیوان انصاری - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

62. اکرم ایبک آبادی - فعال دانشجويی دانشگاه الزهرا

63. علیرضا ایران منش - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

64. مائده ایزدی - فعال دانشجويی دانشگاه صنعتی اصفهان

65. دکتر اکبر ایمانیان - رادیولوژیست، فعال سیاسی

66. احمد بابايي - فعال كارگري

67. سعید بابایی - فعال دانشجويی دانشگاه علوم پزشگی ایران

68. علیرضا بابایی - فعال سیاسی

69. احسان باقرزاده - فعال دانشجويی دانشگاه مشهد

70. مهدی باقری - فعال دانشجويی دانشگاه علامه طباطبایی

71. دکتر داود هرمیداس باوند - استاد دانشگاه و حقوقدان

72. پروين بختيار نژاد - روزنامه نگار و فعال اجتماعي

73. مجتبی بخشنده - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم

74. مهندس مرتضی بدیعی - فعال سیاسی

75. ایمان براتیان - فعال دانشجويی دانشگاه شهرکرد

76. ایمان براتیان - فعال دانشجويی دانشگاه شهید عباسپور

77. پوریا براتیان - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

78. دکتر بهروز برومند - رئيس سابق دانشگاه علوم پزشكي ايران

79. دکتر جهانشاه برومند - استاد دانشگاه و فعال سياسي

80. علیرضا بریمان - دندانپزشگ، استاد دانشگاه، فعال سیاسی

81. مقداد بریمانی - فعال دانشجويی دانشگاه سیستان

82. منوچهر بصير - فعال سياسي

83. مجید بگ نظری - فعال دانشجويی دانشگاه ایلام

84. امیرحسین بلالی - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

85. رحیم بنایی - فعال سیاسی

86. تیرداد بنکدار - فعال اجتماعي

87. مهندس عماد بهاور - فعال دانشجويي دانشگاه يزد

88. سيمين بهبهاني - شاعر و عضو كانون نويسندگان

89. دكتر فرهاد بهبهاني - نويسنده و فعال سياسي

90. اسماعيل بهتويي - دانشجو و فعال سیاسی

91. سجاد بهرامی مقدم - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم

92. امير حسين بهروز - فعال دانشجويي دانشگاه علم و صنعت

93. پگاه بهزادی - فعال دانشجويی دانشگاه کرمانشاه

94. مهندس محمد بهزادي - فعال سیاسی

95. علی اکبر بهمنش - وکیل دادگستری

96. دکتر احمد بهنیا - پزشگ، فعال سیاسی

97. دکتر افشین بیابانی - فعال سیاسی

98. دکتر بهرام بیابانی - فعال سیاسی

99. مهندس علیقلی بیانی - رییس شورای مرکزی حزب ایران

100. باقر بیشه ای - فعال سیاسی

101. فرهاد بیشه ای - فعال سیاسی

102. صدیقه بیگدلی - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

103. فاطمه بیگی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

104. علي بي كس - روزنامه نگار

105. نهمينه بي آزار - فعال دانشجويي

106. حميد بي آزار - فعال سياسي

107. مصطفی پاپی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

108. فرشته پاكنژاد - فعال عرصه زنان

109. جعفر پریزاد - فعال سياسي

110. يوسف پژوم - فعال دانشجويی دانشگاه ایلام

111. صادق پور قاسم - فعال سیاسی

112. نيكان پور تيموري - فعال دانشجويي دانشگاه مازندران

113. احسان پورنگ - فعال دانشجويی دانشگاه خواجه نصیر طوسی

114. احمد پولادزاده - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

115. روح الله پورنوروز - فعال دانشجويی دانشگاه شهرکرد

116. مصطفی پهلوانی - فعال دانشجويی دانشگاه همدان

117. پیمان پیران - فعال سیاسی

118. مصطفی پیران - فعال سیاسی

119. ناهيد تاج رستمي - فعال اجتماعي

120. محمود پیرزادنیا - فعال سیاسی

121. علی تراب - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

122. کامران ترابی جهرمی - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

123. رحیم ترابی نژاد - فعال سیاسی

124. مهدی ترکان - وكيل دادگستري

125. محمد تقدیری - فعال دانشجويی دانشگاه شهرکرد

126. محسن تقوي - فعال دانشجويي دانشگاه مازندران

127. مهندس مصطفي تنها - عضو شورای مرکزی حزب آزادی مردم ایران

128. عابد توانچه - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

129. محمد رئوف توكلي - فعال سياسي

130. نصرالله توكلي نيشابوري - سرهنگ بازنشسته

131. مهندس مجيد تولايي - سردبیر مجله نامه

132. عليرضا ثقفي - فعال سياسي

133. الهه جالدران - فعال دانشجويی دانشگاه ایلام

134. ايمان جانباز - فعال دانشجويي دانشگاه مازندران

135. مجید جانی پور - فعال دانشجويی دانشگاه علم و صنعت

136. مژگان جاودان - فعال دانشجويی دانشگاه رازی کرمانشاه

137. رضا جاوید - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

138. الهه جاویدان - فعال سیاسی

139. شهاب جزایری - فعال دانشجويی دانشگاه شیراز

140. رضي جعفرزاده - فعال سياسي

141. محمد جعفرزاده - فعال كارگري

142. رضا جعفري - فعال سياسي

143. جمشيد جليل نژاد - فعال اجتماعي

144. امین جلیلیان - فعال دانشجويی دانشگاه رازی کرمانشاه

145. ابوالفضل جمالي - فعال سياسي

146. زینب جمالی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

147. علی جمالی - فعال دانشجويی دانشکده اقتصاد

148. عليرضا جباري - عضو كانون نويسندگان و فعال سياسي

149. عزت الله جعفري - فعال سياسي

150. دکتر نصراله جمشیدی - پزشگ، فعال سیاسی

151. هادی جمشیدی - فعال دانشجويی دانشگاه زابل

152. صادق جمشیدیان - فعال دانشجويی دانشگاه شهرکرد

153. حميد رضا جلال زاده - فعال دانشجويي

154. دکتر کمال جناب - رییس پیشین دانشکده علوم دانشگاه تهران

155. محمد صادق جوادی حصار - فعال سیاسی

156. سجاد جوکار - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

157. دكتر جهانبخش - رشت، فعال سياسي

158. جهانگيري - فعال سياسي

159. بهيه جيلاني - فعال سياسي

160. اقدس چرونده - فعال اجتماعي

161. حمید چمن - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

162. حامد چولکی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

163. محسن چناني - روزنامه نگار

164. عیسی خان حاتمی - سردبیر مجله ایرانمهر، فعال سیاسی

165. محسن حاتمی - فعال سیاسی

166. مهندس اسماعیل حاجی قاسمعلی - فعال سیاسی

167. دکتر علی حاجی قاسمعلی - پزشگ، فعال سیاسی

168. دکتر جعفر حاکم زاده - پزشگ، فعال سیاسی

169. مهدی حبیبی - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

170. طه حجازي - شاعر و نويسنده

171. جلال الدین حجتی - فعال دانشجويی دانشگاه شهید عباسپور

172. دکتر محمد حریری - استاد دانشگاه تبریز

173. حامد حسن دوست - فعال دانشجويی دانشگاه صنعتی اصفهان

174. بهمن حسنوند - فعال دانشجويی دانشگاه لرستان

175. کاظم حسین زاده - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم سبزوار

176. احسان حسینی - فعال دانشجويی دانشگاه تربیت معلم

177. علی حقانی - فعال سیاسی

178. محسن حقانی - فعال دانشجويی دانشگاه سیستان

179. دکتر فاطمه حقیقت جو - نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی

180. پیمان حقیقی - فعال دانشجويی دانشگاه رازی کرمانشاه

181. عليرضا حقي - فعال سياسي

182. الهه حکامیان - فعال دانشجويی دانشگاه الزهرا

183. مهشید حمزه - فعال دانشجويی دانشگاه رازی کرمانشاه

184. بابک حیدری - فعال دانشجويی دانشگاه علوم پزشگی ایران

185. اعظم خاتم - جامعه شناس و فعال سياسي

186. محسن خاتمي - فعال سياسي

187. علی اکبر خادم - فعال دانشجويی دانشگاه هرمزگان

188. جابر خالدی - فعال دانشجويی دانشگاه سیستان

189. آرش خاندل - فعال دانشجويی دانشگاه لرستان

190. مهدي خباز - فعال سياسي

191. رضا خجسته - روزنامه نگار

192. امیر خدابنده - فعال دانشجويی دانشگاه مشهد

193. محمد تقی خرسندیان - فعال سیاسی

194. روزبه خسروخاور - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

195. بهناز خسروي - روزنامه نگار

196. مصطفی خسروی - فعال دانشجويی دانشگاه علم و صنعت

197. میثم خسروی - فعال دانشجويی دانشگاه صنعتی اصفهان

198. حسين خشايار دوست - فعال سياسي

199. دکتر منوچهر خلیل زاده مقدم - پزشگ، فعال سیاسی

200. مهدي خليلي - فعال دانشجويي دانشگاه شيراز

201. خلیل خلیلی پور - فعال سیاسی

202. حسین خواجوی - فعال سیاسی

203. ابراهيم خوش سيرت تسليمي - فعال سياسي

204. زهرا خوشنويس - فعال دانشجويي دانشگاه علم و صنعت

205. رضا خیرالعموم - فعال سیاسی

206. حسین خیری فام - فعال دانشجويی دانشگاه زنجان

207. اكرم دادخواه - فعال دانشجويي دانشگاه اميركبير

208. مهندس عليرضا دادخواه - فعال سياسي

209. داود دادرس - فعال سیاسی

210. مزدك دانشور - روزنامه نگار

211. مسعود داوران - فعال سياسي

212. احسان داوری - فعال دانشجويی دانشگاه شهید عباسپور

213. هدی داوری - فعال دانشجويی دانشگاه مشهد

214. فریبا داوودی مهاجر - فعال سیاسی

215. دکتر پرویز دبیری - استاد دانشگاه اصفهان و فعال سياسي

216. پروين دخت دفتري - فعال اجتماعي

217. خیراله درخشنده - فعال سیاسی

218. جواد دردکشان - فعال دانشجويی دانشگاه لرستان

219. رضا درودی - فعال سیاسی

220. سید جمال الدین درودی - فعال سیاسی

221. فریبا درودی - فعال سیاسی

222. علي اشرف درويشيان - نويسنده و عضو كانون نويسندگان

223. علی دلبری - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

224. رضا دلیری - عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت

225. رضا دهقان - فعال كارگري

226. مسعود دهقان - فعال دانشجويی دانشگاه امیرکبیر

227. دكتر علي ديني - استاد اقتصاد و فعال سياسي

228. فرهاد ذاتعلی فرد - فعال دانشجويی دانشگاه علم و صنعت

229. دکتر عباس راشد محصل - پزشگ، استاد دانشگاه، فعال سیاسی

230. پري راضي - فعال سياسي

231. حسین راضی - دبیرکل حزب مردم ایران

232. دکتر احمدعلی رجایی - فعال سیاسی

233. داريوش رجايي - فعال كارگري

234. علي رجبي - روزنامه نگار

235. مهندس آرش رحمانی - فعال سیاسی

236. بهرام رحمانی - فعال دانشجويی دانشگاه سیستان

237. دکتر فاطمه رحمانی - پزشگ، فعال سیاسی

238. میرحسین رحمانی - فعال دانشجويی دانشگاه علوم پزشگی ایران

239. محمد رحمانی نصرآبادی - فعال دانشجويی دانشگاه مشهد