بازگشت به صفحه اول

 

 
 

نرخ تورم در ايران به 21‏‎ ‎درصد مي رسد

در اسفند و آغاز سال نو

‏‏ياسمين منطقي

روز: اين روزها در صفحات‎ ‎اقتصادي بسياري از نشريات و خبرگزاري هاي دولتي، خبر شکست هاي اقتصادي و تورم ‏در کشورهاي‎ ‎آمريکا، ژاپن، انگليس و اتحاديه اروپا به چشم مي خورد؛ اين اخبار اما به گونه اي منعکس مي ‏شوند که گويي ايران، جزيره اي جدا از بقيه دنياست و مشکل تورم روزافزون، رفع شده و اقتصاد ايران فارغ از ‏اين معضل‎ ‎است‎.‎

موسسه بيزينس مانيتور در تازه‎ ‎ترين گزارش خود که مربوط به پيش بيني سه ماه نخست سال 2008 است، پيش ‏بيني کرد که‏‎ ‎نرخ تورم ايران در سال جاري ميلادي با ثبت رکورد در دهه اخير، به بالاترين ميزان خود‎ ‎بيش از ‏‏21 درصد خواهد رسيد‎. ‎

اين موسسه همچنين درگزارش خود‎ ‎شاخص بهاي مصرفي ايران در سال گذشته ميلادي را 11.6 درصد برآورد و ‏پيش‌بيني كرد كه‎ ‎اين شاخص در سال جاري به 15.9 درصد افزايش يابد‏‎.‎

اعلام نرخ 21 درصدي تورم در‏‎ ‎ايران از سوي اين موسسه تحقيقاتي اقتصادي در حالي صورت گرفته است که ‏چند روز پيش‎ ‎بانک مرکزي نرخ تورم را 17.2 درصد اعلام کرد‏‎.‎

بانک مرکزي در آمار خود اعلام‏‎ ‎کرد که: "نرخ تورم در دوازده ماه منتهي به آذر1386 به 17.2 درصد ‏رسيد و شاخص‎ ‎بهاي كالاها و خدمات مصرفي در مناطق شهري نيز در آذرماه امسال نسبت به مدت مشابه‎ ‎سال ‏قبل 19.6 درصد رشد داشته است".‏‎ ‎

نرخ تورم در ايران طي دوسال‏‎ ‎گذشته در حالي دوباره رشد يافته و اقتصاد ايران را مبتلا کرده است که بنا بر آمار‎ ‎بانک مرکزي، نرخ تورم در فاصله سالهاي 78 تا 84 سيري نزولي پيدا کرده بود.‏

‎اختلاف در رشد نرخ‎ ‎تورم‎

هر چند سال گذشته در چنين‎ ‎روزهايي مرکز پژوهش هاي مجلس طي گزارشي اعلام کرد که نرخ تورم از 18 ‏درصد نيز‎ ‎گذشته است، اما در آن زمان بسياري از مديران دولتي و همچنين محمود احمدي نژاد آمار و‏‎ ‎ارقام ‏مربوط به تورم و گراني را ساخته رسانه ها اعلام کردند‏‎.‎

امسال نيز بانک مرکزي درحالي‎ ‎نرخ 17.2 درصد را با رشدي معادل 20 درصد نسبت به مدت مشابه سال پيش ‏اعلام مي کند که‏‎ ‎بسياري از سازمان ها و موسسات اقتصادي غير دولتي داخلي و همچنين موسسات بين المللي‎ ‎اين ‏نرخ را واقعي نمي دانند‏‎.‎

بنا بر آمارهاي بانک مرکزي از‏‎ ‎ابتداي سال جاري تا کنون هر ماه نرخ تورم 1 تا 1.3 درصد رشد داشته و از ‏رقمي حدود‏‎ 11 ‎درصد به 17.2 درصد رسيده است.‏‎ ‎

اين درحالي است که به گزارش‏‎ ‎خبرگزاري فارس، مركز آمار اقتصادي آمريكا نرخ تورم ايران درسال گذشته را ‏بيشتر از‎ 17 ‎درصد اعلام کرد. بر اساس گزارش اين مرکز همچنين نرخ بيکاري در اين سال 11 درصد‏‎ ‎اعلام ‏شده است و سهم بخش هاي كشاورزي، صنعت و خدمات در جذب نيروي كار به ترتيب 25‏‎ ‎درصد، 31 درصد و ‏‏45 درصد برآورد شده است. همچنين بر اساس اين گزارش 18 درصد جمعيت‏‎ ‎ايران در سال 2007 زير خط فقر ‏قرار داشته اند‎. ‎

اختلاف در رشد نرخ تورم تنها‎ ‎در ميان موسسات تحقيقاتي خارجي و بانک مرکزي و وزارت اقتصاد و دارايي ‏نيست، بلکه‎ ‎اين اختلاف در داخل کشور نيز وجود دارد‎. ‎

طهماسب مظاهري رييس بانک مرکزي‎ ‎درباره اختلاف آماري در اعلام نرخ تورم از سوي بانک مرکزي و ‏نهادهاي ديگر دولت و‎ ‎سازمان هاي بين المللي گفته است: روش هاي دست يافتن به نرخ تورم در بانک مرکزي ‏يک نوع و‎ ‎روش ديگران نوع ديگري است. آمار هم تقريبا يکي است اما با معيارهاي متفاوت اعلام‏‎ ‎مي شود‏‎.‎
اختلاف آمارها درباره نرخ تورم‎ ‎به حدي زياد است که هفته گذشته نمايندگان شوراي عالي کار براي تعيين دستمزد ‏کارگران‎ ‎در سال آينده اعلام کردند که نرخ تورم اعلام شده از سوي دولت و بانک مرکزي را ملاک‏‎ ‎تعيين دستمزد ‏کارگران براي سال آينده قرار نخواهند داد، چون "صحت ندارد"‏‎.‎

عبدلله مختاري، عضو کميته مزد‎ ‎شورا عالي کار در اين رابطه به ايسنا گفت: تورمي‌ كه در سبد هزينه خانوار‌ها ‏وجود‎ ‎دارد با نرخ تورمي‌ كه دولت و بانک مرکزي در تعيين و نرخ حداقل دستمزد كارگران‏‎ ‎اعلام مي‌كند متفاوت ‏است و تورم واقعي همان تورمي است كه در سبد هزينه خانوار‌ها‎ ‎وجود دارد‎.‎
طرح مرکز پژوهش هاي مجلس‏‎ ‎
درحالي که بيزينس مانيتور نرخ‎ 21 ‎درصدي تورم را براي سال جاري ميلادي اقتصاد ايران پيش بيني کرده و ‏بانک مرکزي‎ ‎هم بر نرخ 17.2 درصدي خود تکيه کرده است، روز دوشنبه مرکز پژوهش هاي مجلس نيز در‎ ‎گزارشي با هشدار به دولت راهکارهايي را براي مقابله با تورم پيشنهاد و اعلام‎ ‎کرد در صورت عدم رعايت اين ‏راهکارها در سال آينده تورم افزايش بيشتري خواهد يافت.‏

دفتر مطالعات اقتصادي اين مرکز‎ ‎با تحليل پديده رکورد تورمي و عوامل ايجاد آن دراقتصاد ايران به دولت پيشنهاد ‏کرد که ‏‎ ‎برقراري انضباط مالي در دولت از طريق تنظيم صحيح بودجه و اجتناب از تداوم بيشتر‎ ‎کسر بودجه، ‏کنترل و کاهش هزينه‌هاي جاري دستگاهها، چگونگي استفاده از دلارهاي نفتي‎ ‎به گونه‌ اي که موجب افزايش پايه ‏پولي و به تبع آن افزايش نقدينگي نشود، اصلاح‎ ‎ساختار مالياتي اصلاح بازارهاي مالي و افزايش سرمايه‌گذاري ‏‏‌هاي برخوردار از توجيه‎ ‎اقتصادي به نحويکه به افزايش توليد منجر شوند، پرهيز از سياستهاي انبساطي پولي و‏‎ ‎سياستهايي که عواقبي چون فعاليتهاي رانت جويانه و دلالي دارد و در نهايت افزايش‎ ‎توليد و بهره‌وري است‏‎."‎

در بخش ديگري از اين گزارش، مرکز‎ ‎پژوهشها دولت را به رعايت دونکته توصيه کرده است: نخست اينکه از ‏تشديد کسري بودجه جلوگيري‎ ‎شود و دوم اينکه استقلال بانک مرکزي حفظ شود؛ چراکه بانک مرکزي بعنوان يک ‏اهرم‎ ‎اقتصادي مستقل بايد متعهد به حفظ نرخ رشد همراه با ثبات پول متناسب با رشد توليد‎ ‎ملي باشد‏‎.

------

20 ميليارد دلار تفاوت ارقام وزارت اقتصاد و بانك مركزي در درآمدهاي دو ساله نفتي

اعتماد- منصور بي طرف؛ روز گذشته روابط عمومي وزارت امور اقتصادي و دارايي در اطلاعيه يي منتقدان اقتصادي دولت را مورد حمله قرار داد و آنها را از «انعکاس آمار و ارقام نادرست و خلاف واقع» بر حذر داشت.اين اطلاعيه که در قالب پاسخ به اسحاق جهانگيري، وزير صنايع و معادن دولت خاتمي، صادر شده، گزارش ها و آمارهاي منتقدان در آستانه مبارزات انتخاباتي را درخور توجه دانسته و نوشته است؛ «... در اين هنگام گروه هاي رقيب سياسي سعي مي کنند با ارائه آمار و اطلاعات از وضعيت اقتصادي که بعضاً هم خلاف واقع هستند، نظر و آراي عمومي را به سمت خود جلب کنند.»

روابط عمومي وزارت امور اقتصادي در اطلاعيه خود نکاتي از جمله 150 ميليارد دلار درآمد نفتي را خلاف واقع و غيرکارشناسي دانسته و آورده است؛ «در متن مورد بررسي، اشاره شده است که طي دو سال و نيم گذشته 150 ميليارد دلار درآمد نفت مصرف شده است. در اين خصوص شايان ذکر است که اولاً به استناد گزارش هاي خزانه داري کل کشور، درآمدهاي نفتي در سال هاي 84 و 85 با احتساب صادرات فرآورده هاي نفتي و ميعانات گازي معادل 9/95 ميليارد دلار (به ترتيب 6/45 و 3/50 ميليارد دلار) بوده است که با احتساب اين رقم براي شش ماهه اول سال جاري (6/25ميليارد دلار) اين رقم به 5/121 ميليارد دلار افزايش مي يابد. ثانياً صرف نظر از اختلاف موجود در آمار و ارقام ارائه شده توسط ايشان با آمار واقعي، اين مطلب به معناي آن نيست که کل 5/121 ميليارد دلار وارد بودجه دولت شده است. لذا اساساً مصرف 150 ميليارد دلار درآمد نفت طي دو و نيم سال گذشته اظهارنظري شخصي و فاقد هرگونه پشتوانه کارشناسي است.»

اين بخش از اطلاعيه که در سايت هاي خبري منتسب به دولت کاملاً برجسته و حتي تيتر اين خبر از همين بخش آمده، در حالي مورد توجه قرار گرفته که از حدود شش ماه پيش همواره مورد هدف منتقدان بوده است.از نگاه منتقدان دولت درآمدهاي نفتي دولت طي دو سال و نيم گذشته بيش از مجموع يک و نيم دوره (شش سال) دولت خاتمي بوده است. يعني 150 ميليارد دلار که با توجه به اين درآمد رشد اقتصادي کشور کماکان در سطح رشد اقتصادي دوره يي است که درآمدهاي نفتي کشور حول و حوش 20 ميليارد دلار بوده است.حتي اين انتقاد در زمان انتخابات رياست جمهوري دوره نهم از سوي احمدي نژاد و حاميان وي هم به گونه يي مطرح مي شد، در آنجا که آنها مي گفتند؛ «وضعيت مردم در حال حاضر که قيمت نفت بشکه يي حدود 35 دلار است با زماني که نفت بشکه يي 10 دلار بوده، فرقي نکرده است.»

اما جدا از اين مساله آيا واقعاً اختلاف درآمدهاي نفتي اعلام شده از سوي منتقدان با وزارت امور اقتصادي در حد 29 ميليارد دلار است؟ مرجع اين اختلاف کجا مي تواند باشد که هم مورد قبول منتقدان قرار گيرد و هم وزارت امور اقتصادي. به نظر مي آيد بانک مرکزي جمهوري اسلامي ايران مي تواند مرجع اين اختلاف قرار گيرد، هرچند آمارهاي اين نهاد باز هم با توجه به شرايط موجود مورد سوال کارشناسان است.

در حالي وزارت امور اقتصادي ارزش صادرات نفت خام در سال 84 را معادل 6/45 ميليارد دلار اعلام کرد که بانک مرکزي با يک اختلاف 2/8 ميليارد دلاري ارزش صادرات نفت خام در سال 84 را 8/53 ميليارد دلار مي داند. همين مقدار تفاوت البته با ارقام بيشتر سال 85 را هم دربرمي گيرد.وزارت امور اقتصادي ارزش صادرات نفت خام در سال 85 را 3/50 ميليارد دلار و بانک مرکزي آن را 4/62 ميليارد دلار مي داند يعني 1/12 ميليارد دلار بيشتر.

بدين ترتيب اختلاف بانک مرکزي و وزارت امور اقتصادي معادل 3/20 ميليارد دلار است.جدول فوق تفاوت ارقامي بانک مرکزي و وزارت امور اقتصادي را نشان مي دهد.بقيه تفاوت(بدون توجه به آمار شش ماهه اول امسال) هم به صادرات فرآورده هاي نفتي و ميعانات گازي برمي گردد که طي دو سال و نيم گذشته (84 ، 85 و نيمه اول سال 86) به حول و حوش همين 9 ميليارد دلار مي رسد.به نظر مي آيد که نويسندگان اطلاعيه پيش از نوشتن آن به خود زحمت نگاه به آمارهاي نهاد پولي کشور را که بنا بر مصوبه هيات وزيران مرجع آماري کشور است، نداده اند تا تفاوت 3/20 ميليارد دلاري از دل آن بيرون نيايد زيرا اين سوال مهم مطرح مي شود که اگر بنا بر گفته وزارت امور اقتصادي مجموع درآمد نفتي واريز شده به خزانه طي دو سال 9/97 ميليارد دلار باشد، در اين صورت 20 ميليارد دلار مابه التفاوت وزارت امور اقتصادي و بانک مرکزي به کجا رفته است؟

اين مابه التفاوت هم در حالي مبهم تر مي شود که بنابر گفته وزارت امور اقتصادي آن رقم مورد ادعاي وزارتخانه (5/121 ميليارد دلار) وارد بودجه دولت شده است که البته درست هم هست چون بنابر قوانين بودجه 84، 85 و 86 مجموع درآمدهاي نفتي دولت حدود 70 ميليارد دلار است که بايد به خزانه واريز شود اما قانون هم براي مابقي آن تمهيداتي انديشيده است و آن حساب ذخيره ارزي است. به عبارت ديگر مابه التفاوت 70 تا 121 ميليارد دلار مورد نظر وزارتخانه و 150 ميليارد دلار مورد نظر منتقدان که منطبق بر آمار بانک مرکزي است يعني 50 تا 80 ميليارد دلار بايد به حساب ذخيره وارد شده باشد که اگر در خوش بينانه ترين حالت 50 درصد آن براي بخش خصوصي کنار گذاشته شده باشد که نشده است بايد حداقل بين 25 تا 40 ميليارد دلار در حساب ذخيره ارزي باشد. آيا واقعاً اين طور است؟ بنابر اظهارنظر رئيس کل بانک مرکزي موجودي حساب ذخيره ارزي 8 ميليارد دلار است. بقيه آن کجا هزينه شده است؟اي کاش اطلاعيه وزارت امور اقتصادي در اين خصوص صادر نمي شد، چرا که صدور اين اطلاعيه جدا از بروز تفاوت ارقامي ميان دستگاه هاي دولت، سوال هاي جديدي را هم به ذهن کارشناسان آورد و آن اين است که ارزهايي که به خزانه واريز نشده و تفاوت آن هم کم نيست -بين 29 تا 80 ميليارد دلار -کجا و چگونه هزينه شده است؟

-------

موضوع اصلی، اقتصاد

تحلیل وال استریت ژورنال درباره انتخابات مجلس
چیپ کامینز

روز: در ایران هم فصل انتخابات است و موضوع اصلی ممکن است آشنا بنظر برسد: اقتصاد. این خبر بدی ‏برای رئیس جمهور احمدی نژاد است که در سال 2005 با دادن وعده تقسیم ثروت های نفتی کشور در ‏میان مردم به قدرت رسید. با وضعیت بحرانی اقتصاد ایران، بسیاری از کسانی که زمانی متحد احمدی ‏نژاد بودند هم اکنون از شکست او در تحقق وعده هایش انتقاد می کنند. همزمان با فرا رسیدن انتخابات ‏مجلس در ماه مارس، این انتقادات موقعیت او را از بیخ و بن در میان محافظه کارانی که بر مجلس ‏سلطه دارند، تضعیف کرده اند.‏

• چه اتفاقی در شرف وقوع است: همزمان با وضعیت بحرانی اقتصاد ایران، متحدان محافظه ‏کار احمدی نژاد، رئیس جمهور پوپولیست را ترک می کنند.‏

• چه چیز در خطر است: در صورتی که متحدان احمدی نژاد در انتخابات ماه مارس مجلس ‏کرسی های مجلس را از دست بدهند، این رأی گیری یک شکست سیاسی دردناک برای رئیس ‏جمهور خواهد بود. ‏

• چه چیز پیش روست: انتخابات ریاست جمهوری سال 2009.‏

اما این احتمال که گروههای مخالف اصلاح طلب ایران قدرت را در دست گیرند، وجود ندارد. بسیاری ‏از کاندیداهای اصلاحات هفته گذشته دریافتند که نظام تحقیق و بررسی که توسط تشکیلات محافظه کار ‏ایران اداره می شود، صلاحیت آنها را رد کرده است. این قبیل رد صلاحیت ها می توانند مورد ‏اعتراض و پیگیری قرار گیرند و نتایج آنها برعکس شوند، اما اعضای احزاب امیدی چندانی برای ‏پیروزی در انتخابات ندارند. ‏

سال گذشته بسیاری از محافظه کاران بخاطر مسائل اقتصادی از تیم احمدی نژاد جدا شدند. در عین ‏حال عدم حمایت مجلس نیز می تواند تصویب سیاست های اقتصادی رئیس جمهور را دشوارتر کند. ‏اما سیاست خارجی احمدی نژاد– به ویژه عزم او برای دنبال کردن برنامه هسته ای به رغم تهدید ‏تحریم ها – همچنان از حمایت قابل توجهی در میان محافظه کاران برخوردار است. ‏

در هفته های اخیر انتقاد از عملکرد احمدی نژاد بیش از پیش افزایش یافته است. محمد خوش چهره، ‏نماینده محافظه کار مجلس که زمانی متحد احمدی نژاد بود، می گوید:" اگر ما روند فعلی سیاست های ‏اقتصادی دولت را ادامه دهیم- که من به تغییر آنها خوش بین نیستم- آنوقت سر از یک وضعیت ‏بحرانی درمی آوریم."‏

هفته گذشته رئیس مجلس نیز در اقدامی نامعمول، محتوای نامه آیت الله علی خامنه ای را افشا کرد. در ‏این نامه خامنه ای از احمدی نژاد بخاطر مخالفت با دستور مجلس در خصوص ارسال گاز طبیعی به ‏روستاهای دورافتاده ای که با سرمای غیرعادی زمستان امسال دست و پنجه نرم می کنند، انتقاد کرده ‏است.‏

به اعتقاد برخی از تحلیلگران، این اقدام ضربه محکمی برای رئیس جمهور بوده است و اولین شکاف ‏علنی میان احمدی نژاد و آیت الله خامنه ای تلقی می شود. اگرچه رئیس جمهور توسط رهبر انتخاب ‏نمی شود، اما این اقدام خامنه ای می تواند محبوبیت احمدی نژاد را کاهش دهد. علاوه بر این، افشای ‏انتقاد خامنه ای تازه ترین مانور محافظه کاران مجلس برای فاصله گرفتن از سیاست های اقتصادی ‏رئیس جمهور به شمار می رود.‏

محمدعلی ابطحی روحانی اصلاح طلب و معاون رئیس جمهور محمد خاتمی می گوید:"محافظه کاران ‏درصددند با فاصله گرفتن از احمدی نژاد زمینه را برای انتخابات خود مهیا کنند." ابطحی می گوید، ‏با توجه به رد گسترده صلاحیت اصلاح طلبان، امید چندانی برای بازگشت آنها به انتخابات مجلس ‏امسال وجود ندارد، اما او نسبت به حضور آنها در انتخابات ریاست جمهوری سال 2009 امیدوارتر ‏است، چرا که در این انتخابات کاندیداهای اصلاح طلب بسیار بهتر شناخته و سخت تر رد صلاحیت ‏خواهند شد.‏

در انتخابات شهرداری [شوراهای شهر] اواخر سال 2006، جمع محافظه کاران تندرو و طرفدار ‏احمدی نژاد جای خود را به محافظه کاران و اصلاح طلبان انعطاف پذیرتر و عملگرا دادند. در ‏صورتی که محافظه کاران متحد برعلیه احمدی نژاد در انتخابات ماه مارس مجلس پیروز شوند، این ‏پیروزی می تواند ضربه دیگری برای احمدی نژاد باشد. ابطحی دربارۀ کاهش محبوبیت احمدی نژاد ‏می گوید:" ما انتظار نداشتیم این امر اینقدر زود اتفاق بیفتد و این شکاف اینقدر عمیق باشد."‏

منبع: وال استریت ژورنال، 29 ژانویه‏

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

ساير مطالب مربوط به سیمای نظام