|
گرانی مسکن و درد بی درمان تهران!
آفتاب: علیرغم وعدههای مکرر دولت درخصوص ثابت ماندن قیمت مسکن، گزارشهای رسیده از افزایش قیمت زمین و مسکن در ماههای اخیر در شهر تهران حکایت میکند.
دولت پس از آنکه جهش قیمت مسکن در کشور را مشاهده کرد با ارائه طرحی در خصوص حذف بهای زمین از قیمت خانه، وعده داد که این طرح مانع از افزایش بیشتر قیمتها شود.
بسیاری از کارشناسان در همان ابتدا نسبت به بیاثر بودن این طرح به خصوص در شهرهایی که دولت در آن زمین زیادی ندارد هشدار داده بودند با این حال مسئولان همچنان قولهایی برای ثابت ماندن قیمت خانه به مردم میدادند. بر این اساس بسیاری از متقاضیان مسکن به امید بازاری متعادل و ارزان از خرید سرپناه خود اجتناب کردند اما اکنون که فقط چند ماه از وعدههای مسئولان سپری شده وقتی به بنگاههای معاملات ملکی مراجعه میکنند با خبر گران شدن بیشتر مواجه میشوند!
یک کارشناس خرید و فروش مسکن با اعلام اینکه خانه از حدود 2 ماه پیش گران شده است در این خصوص میگوید: «وعدههایی که در مورد تهیه مسکن اقشار کم درآمد مطرح شد حداقل در تهران تنها برای مدتی اثر روانی داشت. بر این اساس خرید و فروش در این بخش کاهش یافته بود».
او میافزاید: «این در حالی بود که در تمام این مدت در شهر تهران خانهای از سوی دولت به مردم واگذار نشد. بنابراین بازار مجدداً راه خود را پی گرفت و تقاضا برای خرید افزایش یافت».
این کارشناس میگوید: «اگر برای کنترل بازار مسکن تنها متکی بر تبلیغات روانی باشیم آثار ماندگار و تعادل پایدار را در بازار شاهد نخواهیم بود».
مصطفی قلی خسروی، رئیس اتحادیه مشاوران املاک مسکن نیز در این زمینه به خبرنگار اقتصادی آفتاب گفت: «دلیل افزایش قیمت مسکن نزدیک شدن به پایان سال و شب عید است. او این افزایش را در مواقعی از سال طبیعی میداند و میگوید:« قبل از ماه محرم و بعد از آن، قبل از رمضان و بعد از رمضان، قبل از عید و بعد از عید همیشه بازار مسکن دستخوش تحولات قیمت بر اثر تغییر در میزان عرضه و تقاضا میشود».
قلی خسروی میگوید: «امیدواریم که بعد از عید قیمت مسکن به وضع قبل باز گردد».
نصرت الله علیمی، کارشناس امور مسکن و ساختمان نیز در مورد افزایش قیمت مسکن به آفتاب گفت: «قیمت مسکن تابع عوامل متعددی است، یکی از این عوامل مهم، نسبت عرضه و تقاضا در بازار است».
او میگوید: «هر گاه عرضه مسکن بیش از تقاضای آن باشد قیمت کاهش مییابد و هر گاه که عرضه و تقاضا برابر باشند این بازار به تعادل خواهد رسید».
به اعتقاد او در شرایط کنونی قیمت تمام شده مسکن که مجموعهای از عوامل گرانی مصالح، تکنولوژی و مزد کارگر در آن موئثر است بالا رفته؛ بنابراین نمیتوان گفت که قیمت مسکن بدون دلیل و به طور غیر واقعی افزایش یافته است.
علیمی میگوید: «اما نکتهای که در مورد طرح حذف قیمت زمین از مسکن مطرح است آن است که این طرح در کوتاهمدت تاثیری واقعی بر قیمت خانه نخواهد گذاشت چرا که عرضه مسکن درمدت کوتاه افزایش نمییابد بنابراین هر تاثیری که تا کنون در بازار از این طرح مشاهده شده مربوط به آثار روانی آن میشود».
او ادامه میدهد:« اگر دولت به طور مثال 500 هزار واحد مسکونی را در تهران با حذف قیمت زمین به بازار ارائه کند میتوان گفت که این حرکت آثار ضد تورمی خواهد داشت اما تا زمانی که مسکن تولید نشود این طرح به خودی خود در به تعادل رسیدن بازار بیاثر خواهد بود».
این کارشناس سابق وزارت مسکن در پاسخ به این سوال که با وجود کمبود زمینهای دولتی در شهرهایی مثل تهران دولت چگونه حذف قیمت زمین از قیمت مسکن را مطرح میکند میگوید: «معادلات اقتصادی همیشه در شهر تهران با شهرهای دیگر تفاوت دارد. در شهر تهران گسترش ساخت و ساز به تقویت انگیزههای مهاجرتی منجر میشود اما در عینحال اکنون برنامهای برای تامین مسکن جمعیت فعلی ساکن در این شهر مورد نیاز است».
او میافزاید: «گسترش شهرکهای مسکونی در اطراف شهر یکی از راههای پاسخگویی به این نیاز شهروندان تهرانی است که باید مورد توجه دولت قرار گیرد».
علیمی میگوید: «هر چند طرح حذف قیمت زمین از مسکن درتهران به دلیل کمبود زمین دولتی آثار ضد تورمی نخواهد داشت اما این طرح در شهرستانها میتواند بر کنترل قیمت مسکن تاثیرگذار باشد».
كارشناس دیگری درباره بالارفتن قیمت مسکن قبل از سال جدید و احتمال کاهش آن در سال آینده میگوید: «بر اساس شواهد قیمت مسكن طی سال آینده تمایلی به سمت كاهش نخواهد یافت».
پیروز حناچی میگوید: «نمیتوان انتظار داشت سال آینده قیمت مسكن افزایش نیابد چراكه نرخ تورم كاهش نیافته است و از سوی دیگر با افزایش قیمت مصالح مواجه بودهایم كه بدون شك بر بازار مسكن تاثیر میگذارد».
به گفته این كارشناس امور مسكن و ساختمان، وامهایی كه بدون برنامهریزی در اختیار مردم گذاشته شده است تنها تقاضای كاذب در بازار ایجاد كرده و این مساله بر افزایش قیمت مسكن در سال آتی تاثیرگذار است.
حناچی درباره طرح 99 ساله مسكن و اینكه آیا این طرح بر کنترل قیمت مسكن تاثیر گذاشته است نیز میگوید: «طرح 99 ساله به نیاز مسكن در خارج از كلان شهرها پاسخ میگوید و تنها میتواند تا حدودی نیازهای قشر محدودی از جامعه را برآورده كند؛ این در حالی است كه هنوز كمبود مسكن در كلان شهرها وجود دارد و چارهای برای رفع این معضل اندیشیده نشده است».
این كارشناس مسكن با تاکید بر لزوم تجدیدنظر در سیاستهای اقتصادی بخش مسكن می افزاید: «تاسفانه عدم توجه به سیاستگذاریهای تاثیرگذار در این بخش، مسكن را از یك مساله عادی اقتصادی به مساله امنیتی تبدیل كرده است».
-----
مقام اول نرخ تورم ایران در یک گزارش رسمی
آفتاب: متوسط شاخص بهای كالاها خدمات مصرفی بر مبنای سال پایه 1383، عمده فروشی و تولیدكننده بر مبنای سال پایه 1376، در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل به ترتیب 2/17، 4/15، 16 درصد رشد داشتند.
مقایسه این ارقام با ارقام مشابه سال قبل (10، 3/9، 10 درصد) نشان دهنده آن است كه رشد هر سه شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی، تولیدكننده و عمده فروشی افزایش یافته است.
اداره بررسیهای اقتصادی بانك مركزی گزارشی از روند حركت قیمتها در 9 ماهه امسال ارائه كرده است كه متن كامل آن در زیر میآید:
از اردیبهشت ماه سال 1384 شاهد كاهش مستمر نرخ رشد 12 ماهه CPI از 4/15 درصد به 6/8 در خردادماه سال 1385 بودهایم. نرخ مذكور از مرداد ماه سال 1385 با روندی صعودی به 17.2 درصد در آذرماه سال 86 افزایش یافت. در مورد شاخصهای تولید كننده و عمده فروشی به دنبال یك دوره بیش از 12 ماهه روند نزولی، نقطه بازگشت نرخهای رشد در مردادماه سال 1385 اتفاق افتاد نرخ های مذكور با روندی صعودی به ترتیب به 16 و 4/15 درصد در آذرماه سال جاری بالغ شد.
افزایش شاخصهای بهای كالاهای و خدمات مصرفی در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل بیشتر ناشی از افزایش شاخص بهای دو گروه اصلی خوراكیها وآشامیدنیها و مسكن، آب، برق و گاز و سایر سوختها بود به طوری كه این دو گروه اصلی به ترتیب 3/36 و 9/31 درصد از تغییرات شاخص مذكور را به خود اختصاص دادند.
بررسی بازار داراییها در دوره شش ماهه منتهی به آذرماه 1386 حاكی از آن است كه متوسط بازدهی ماهانه همه داراییها به جز مسكن، سكه طلا و سهام منفی بوده است. تنها بازدهی واقعی مثبت در دورههای 9 ماهه و 12 ماهه منتهی به آذرماه 1386 مربوط به مسكن بوده است.
مقدمه روند قیمتها در اقتصاد ایران نشان از پایداری نرخ تورم در سطح تورم ساختاری دارد. شواهد بیانگر آن است كه بخش قابل توجهی از تورم 2/17 درصدی قیمت ها در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 ریشه در تنگناهای ساختاری اقتصاد كشور نظیر اتكای شدید منابع بودجه دولت به عواید نفت، سهم بالای هزینه عوامل تولید خارجی (FRE) در قیمت تمام شده محصولات داخلی، كشش قیمتی پایین منحنی عرضه محصولات، انتظارات تورمی جامعه، نقدینگی انباشته كه به تناوب موجب تقاضای سفته بازی بالا برای انواع داراییهای حقیقی ومالی میگردد، ضعف عملكرد دستگاههای نظارتی و اجرایی دارد.
تورم عموما توسط مجموعهای از علل برون زا، فشار هزینه و نتایج سیاست پولی، مالی و ارزی (فشار تقاضا) ایجاد میشود. در این بین نقش سیاستهای دولت برجسته تر است. تورم ایجاد شده توسط انتظارات تورمی و محدودیتهای ساختاری گسترش می یابد. محدودیتهای ساختاری علاوه بر گسترش تورم موجب ایجاد كسری بودجه و گسترش پایه پولی میشود. درآمدهای نفتی و نقش دولت در اقتصاد به عنوان مهمترین مشخصههای اقتصاد ایران، دارای نقش دوگانهای در تورم هستند. از یك طرف تولید كل وابستگی مثبت به این دو دارد و از طرف دیگر این دو از علل ایجاد تورم در كشور به حساب میآیند.
روند عمومی قیمتها متوسط شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی بر مبنای سال پایه 1383 عمده فروشی و تولیدكننده بر مبنای سال پایه 1376 در
12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به سال قبل به ترتیب 2/17 ، 4/15، 16 درصد رشد داشت، ارقام مشابه سال قبل به ترتیب 10، 3/9، 10 درصد بود.
”
بیشترین میزان تورم در این ماه به كشورهای ایران و سریلانكا به ترتیب با 3/17 و 9/17 درصد اختصاص داشته است ...
“
بررسی تغییرات متوسط شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی در 12 ماهه منتهی به هر ماه نسبت به دوره مشابه سال قبل نشان می دهد كه رشد شاخص CPI از خردادماه سل 184 با روندی كاهشی از 2/15 درصد در ماه مذكور به 6/8 درصد در خرداد و تیرماه 1385 رسید، اما روند نرخ تورم ازمردادماه 1385 معكوس شده و با رشدی مستمر به 2/17درصد در آذرماه سال 86 رسید.
شاخص بهای عمده فروشی كالاها در دورههای 12 ماهه بین مرداد سال 1384 تا تیرماه 1385 با روندی كاهشی رو به رو بود، به طوری كه این رقم از 3/15 درصد در تیرماه سال 1384 به 1/7 درصد در تیرماه سال 1385 كاهش یافت، اما از تیرماه سال 1385 رشد شاخص WPI صعودی شد، به طوری كه از 1/7 درصد به 4/15 درصد در آذرماه سال 1386 افزایش یافت، همچنین تغییرات شاخص بهای تولیدكننده در 12 ماهه منتهی به هر ماه نسبت به دوره مشابه سال گذشته نشان میدهد، كه طی سال 1384 و چهار ماهه ابتدای سال 1385 شاخص PPI روند رشد كاهشی داشته است به طوری كه متوسط رشد شاخص مزبور از 7/16 درصد در فرودین 1384 به 8/7 درصد در تیرماه 1385 كاهش یافت، رشد شاخص PPI از تیرماه 1385 روند صعودی یافت و به 16 درصد در آذرماه 1386 رسید.
ماتریس ضرایب همبستگی تغییرات سه شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی، عمده فروشی و تولید كننده در 12 ماهه منتهی به هر ماه نسبت به مدت مشابه سال قبل طی دوره 1383-86 را نشان می دهد. براساس ماتریس مذكور، ضریب همبستگی بین تغییرات شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی و شاخص عمده فروشی در این دوره در حدود 808/0 درصد و بین تغییرات دو شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی و تولیدكننده در حدود 977/0 درصد و بین تغییرات دو شاخص بهای عمده فروشی و تولیدكننده در حدود 775/0 درصد بوده است. طی دوره 1383-86 تغییرات شاخص بهای عمده فروشی كمترین ارتباط را باتغییرات دو شاخص دیگر داشته ست.
تغییر قیمتهای نسبی 1 ـ شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی الف ـ مقایسه كالایی بررسی تغییرات قیمت 359 قلم كالا و خدمات مشمومل شاخص قیمت مصرف كننده (CPI) در دوره 12 ماهه منتهی به آذرماه 1386 حاكی از این است كه 16 قلم از این كالاها و خدمات، كه وزنی حدود 40 درصد در سبد CPI دارند، بیش از 52 درصد از افزایش شاخص بهای كل در این دوره را به خود اختصاص میدهند، از بین این اقلام، گروه ارزش اجاری مسكن شخصی بالاترین سهم از رشد شاخص كل را به میزان 3/22 درصد داشته است.
متوسط شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل 2/17 درصد افزایش یافت. بررسی شاخص بهای مصرف كننده به تفكیك گروههای اختصاصی نشان می دهد كه طی دوره مذكور شاخص بهای كالا با برخورداری از رشدی برابر 5/16 درصد نسبت به دوره مشابه سال گذشته و ضریب اهمیت نسبی 13/57 درصد، معادل 1/53 درصد از افزایش شاخص بهای كل را به خود اختصاص داد.
در میان گروههای اصلی تشكیل دهنده شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی، متوسط شاخص بهای خوراكیها و آشامیدنیها در 12 ماهه منتهی به آذرماه 1386 با رشدی معادل 8/21 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل و با توجه به ضریب اهمیت آن در تشكیل شاخص كل، سهمی معادل 6/36 درصد در رشد شاخص كل داشت. در میان گروههای فرعی، شاخص بهای انواع سبزی، حبوب و فرآوردههای سبزی بیشترین رشد را در دوره 12 ماهه منتهی به آذرماه نسبت به دوره مشابه سال قبل به میزان 30 درصد داشت ، بخش عمده تغییرات شاخص مذكور ناشی از رشد شدید قیمت سبزیهای بوته ای و ریشهای در دوره مورد بررسی بوده است.
در میان گروههای فرعی شاخص بهای خوراكیها و آشامیدنیها پس از شاخص بهای انواع سبزی، حبوب و فرآوردههای سبزی، شاخص بهای روغنها و چربیها و شاخص بهای میوهها و خشكبار بیشترین
رشد را در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل به ترتیب به میزان 9/27 و 7/26 درصد داشتند، نرخ رشد این دو شاخص در دوره مشابه سال قبل به ترتیب به میزان 4/4 و 8/3 درصد بود، افزایش شدید قیمت روغن نباتی جامد در گروه روغنها و چربیها و میوههای تازه در گروه میوهها و خشكبار مهمترین عوامل رشد شاخص گروههای مذكور در دوره بررسی بودهاند.
”
در 9 ماهه سال 1386 نسبت به سال قبل در بین گروههای اصلی تشكیل دهنده شاخص بهای عمده فروشی كالاها، شاخص بهای مواد خوراكی با برخورداری از نرخ رشدی به میزان 6/17 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل بیشترین میزان رشد داشت...
“
تاثیر سهمیه بندی بنزین با توجه به فاصله زیاد بین مناطق تولیدی محصولات زراعی و باغی از نقاط مصرف و تاثیر بالای نرخ حمل و نقل بر قیمت تمام شده این محصولات، افزاش قیمت و سهمیه بندی بنزین باعث شده است كه برخی از محصولات به نقاط مصرف حمل نشوند و یا با هزینه بالا حمل شوند كه این عامل تاثیر قابل ملاحظهای را در سال جاری بر قیمت این محصولات داشته است.
در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 شاخص بهای مسكن، آب ، برق و گاز و سایر سوختها نسبت به دوره مشابه سال قبل به میزان 7/18 درصد افزایش یافت كه با توجه به ضریب اهمیت آن در تشكیل شاخص كل، سهمی معادل 9/31 درصد در رشد شاخص كل داشت. در بین اجزای تشكیل دهنده این شاخص، شاخص ارزش اجاری مسكن شخصی با رشدی معادل 8/18 درصد و ضریب اهمیت 17/19 درصد بیشترین سهم را در رشد شاخص در بین گروههای فرعی داشت.
شاخص اجاره بهای مسكن غیرشخصی در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 رشدی به میزان 19 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل داشت، نرخ رشد این شاخص در دوره مشابقه سال گذشته 3/12 درصد بود.
در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل گروه بهداشت و درمان و حمل ونقل به ترتیب رشدی معادل 9/15 و 1/11 درصد داشتند، نرخ رشد مشابه دو گروه مذكور در سال 1385 به ترتیب 5/14 و شش درصد بوده است.
همچنین شاخص بهای گروههای اصلی كالاها و خدمات متفرقه، رستوران و هتل، همچنین تحصیل و اثاث، لوازم و خدمات مورد استفاده در خانه در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دو دوره مشابه سال قبل به ترتیب 1/16، 3/15، 2/15 و 9/14 درصد افزایش یافت ولی به علت پایین بودن ضریب اهمیت نسبی نقش كمتری در افزایش شاخص كل داشتند، شاخص ارتباطات در دوره مذكور رشدی معادل صفر درصد داشت.
نرخ رشد شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی در آذرماه سال 1386 نسبت به ماه قبل به 8/2 درصد بالغ شد، دراین میان ، شاخص بهای مسكن، آب، برق، گاز و سایر سوختها با 8/3 درصد و شاخص بهای خوراكیها و آشامیدنیها با 7/3 درصد افزایش، به ترتیب 41 و 38 درصد از تغییرات شاخص كل را به خود اختصاص دادند.
در این ماه شاخص بهای لبنیات و تخم پرندگان با 3/6 درصد افزایش، بیشترین نرخ رشد را نسبت به ماه قبل در میان تمام گروههای اصلی و فرعی شاخص بهای VPI به خود اختصاص داد پس از این گروه، گروه انواع سبزی، حبوب و فرآوردههای سبزی بیشترین نرخ رشد را در میان تمامی گروه های اصلی و فرعی شاخص CPI به میزان 2/6 درصد نسبت به ماه قبل داشت.
ب ـ مقایسه استانی
شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی در استانهای تهران، اصفهان و خراسان رضوی در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل به ترتیب 1/17، 4/16، 7/16 درصد افزایش داشت. این سه استان به دلیل داشتن ضرایب اهمیت نسبی بالا، بیشترین اثر مستقیم را بر تغییرات شاخص كل دارند.
2 ـ شاخص بهای عمده فروشی كالاها طی 9 ماهه سال 1386 متوسط شاخص بهای عمده فروشی كالاها نسبت به سال قبل رشدی به میزان 9/14 درصد داشت ( در مقابل 4/10 درصد افزایش این شاخص در دوره مشابه سال گذشته) بررسی گروههای عمده تشكیل دهنده این شاخص در این دوره نشان میدهد كه متوسط شاخص بهای كالاهای تولید و مصرف شده در كشور با برخورداری از رشدی به میزان 3/15 درصد به علت دارا بودن بالاترین ضریب اهمیت نسبی (8/71 درصد) حدود 9/76 درصد از افزایش شاخص كل را به خود اختصاص داد.
در دوره مورد بررسی، شاخص بهای كالاهای وارداتی و كالاهای صادراتی به ترتیب به میزان 4/13 و 15 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل افزایش داشت. نرخ رشد سه گروه عمده مذكور طی 9 ماهه اول سال 1385 به ترتیب 1/10، 4/8 و 4/20 درصد بود.
در 9 ماهه سال 1386 نسبت به سال قبل در بین گروههای اصلی تشكیل دهنده شاخص بهای عمده فروشی كالاها، شاخص بهای مواد خوراكی با برخورداری از نرخ رشدی به میزان 6/17 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل بیشترین میزان رشد داشت. این شاخص با ضریب اهمیت نسبی 4/35 درصد بیشترین تاثیر را در افزایش شاخص كل به میزان 3/47 درصد داشت. پس از این گروه شاخص بهای مصنوعات برحسب
مواد اولیه با نرخ رشدی به میزان 1/16 درصد و ضریب اهمیت نسبی 9/26 درصد، موجب افزایش شاخص كل به میزان 4/4 درصد شد. دلیل اصلی افزایش این شاخص، افزایش شدید شاخص گروه فرعی ،آهن و فولاد بوده است.
”
شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی در استانهای تهران، اصفهان و خراسان رضوی در 12 ماهه منتهی به آذرماه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل به ترتیب 1/17، 4/16، 7/16 درصد افزایش داشت...
“
از ابتدای سال 1385 با افزایش قیمت جهانی فلزات و افزایش تقاضای داخلی به دلیل رشد، فوق العاده مخارج عمرانی دولت و رونق داد و ستدهای سوداگرانه روی اقلام اصلی فلزات ساختمانی، قیمت این محصولات افزایش چشمگیری یافت. به گونهای كه شاخص بهای گروه مصالح ساختمانی فلزی در پایان سال 1385 به میزان 8/31 درصد نسبت به سال قبل از آن افزایش یافت. این نرخ در 9 ماهه سال جاری به میزان 23 درصد بود.
شاخص بهای عمده فروشی كالاها در آذرماه سال جاری نسبت به ماه مشابه سال قبل به میزان 9/13 درصد افزایش یافت. در این میان شاخص بهای مصنوعات برحسب مواد اولیه با نرخ رشدی به میزان 9/15 درصد بیشترین سهم را در رشد شاخص در این گروههای اصلی تشكیل دهنده شاخص داشت.
3 ـ شاخص بهای تولیدكننده طی 9 ماهه سال 1386 متوسط شاخص بهای تولیدكننده نسبت به سال قبل رشدی برابر 1/16 درصد داشت (در مقابل 11 درصد افزایش این شاخص در دوره مشابه سال قبل) بررسی گروههای اختصاصی تشكیل دهنده این شاخص نشان میدهد كه شاخص بهای خدمات با برخورداری از رشدی به میزان 7/16 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل 7/36 درصد از افزایش شاخص بهای كل را سبب شد. در دوره مورد بررسی شاخص بهای محصولات صنعتی با برخوردای از نرخ رشدی به میزان 3/14 درصد نسبت به دوره مشابه سال قبل حدود 4/34 درصد، شاخص بهای كشاورزی، دامداری و جنگلداری با رشدی به میزان 6/19 درصد حدود 7/27 درصد، شاخص بهای مستغلات، اجاره و فعالیتهای كار و كسب با 7/20 درصد افزایش نسبت به دوره مشابه سال قبل حدود 8/17 درصد از افزایش شاخص كل را به خود اختصاص دادند.
متوسط شاخص بهای مستغلات، اجره وفعالیت های كار وكسب در 9 ماهه سال 1386 نسبت به سال قبل 7/20 درصد رشد داشت كه بالاترین میزان رشد در بین گروههای اصلی شاخص بهای تولیدكننده بود، در دوره مورد بررسی متوسط شاخص بهای گروه واسطهگری های مالی و شاخص گروه تامین برق، گاز و آب نسبت به دوره مشابه سال قبل به ترتیب 5/6 و 1/4 درصد رشد داشت.
4 ـ شاخص بهای كالاهای صادراتی متوسط شاخص بهای كالاهای صادراتی در 9 ماهه سال 1386 نسبت به سال قبل 4/14 درصد افزایش داشت. این شاخص در دوره مشابه سال قبل به میزان 1/20 درصد افزایش یافته بود در بین گروههای تشكیل دهنده این شاخص، شاخص گروه چوب و اشیا چوبی از بالاترین نرخ رشد به میزان 2/93 درصد برخوردار بود. گروه محصولات معدنی با نرخ رشدی به میزان 3/20 درصد و ضریب اهمیت نسبی 7/9 درصد بیشترین سهم از رشد شاخص را به میزان 8/35 درصد در دوره مورد بررسی به خود اختصاص داد.
گروه محصولات صنایع شیمیایی و صنایع وابسته با 8/15 درصد رشد در 9 ماهه سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل، با توجه به ضریب اهمیت نسبی 6/15 درصد، 2/18 درصد از تغییرات شاخص بهای كالاهای صادراتی در دوره مورد بررسی را به خود اختصاص داد.
پس از گروه محصولات صنایع شیمیایی و صنایع وابسته، گروه مواد نسجی و مصنوعات از این مواد با ضریب اهمیت نسبی 7/27 و 1/11 درصد رشد نسبت به دوره مشابه سال قبل 7/12 درصد از تغییرات شاخص كل بهای كالاهای صادراتی در دوره مورد بررسی را به خود اختصاص داد.
افزایش قیمت جهانی فلزات، افزایش تقاضای داخلی به دلیل رشد فوق العاده مخارج عمرانی دولت و رونق داد و ستدهای سودگرانه روی اقلام اصلی محصولات فلزی، موجب رشد قابل توجه شاخص قیمت گروه اصلی مصنوعات برحسب مواد اولیه و زیرگروه اختصاصی مصالح ساختمانی فلزی در WPI ، گروه محصولات صنعتی و همچنین گروه مواد معدنی در PPI و گروه فلزات معمولی و مصنوعات آنها و همچنین گروه محصولات معدنی در شاخص بهای كالاهای صادراتی در نه ماهه سال 1386 گردید.
تحولات قیمتهای اداری به موجب قانون تثبیت قیمتها (مصوب تیرماه 1384) قیمت بنزین، نفت گاز، نفت سفید، نفت كوره و سایر فرآوردههای نفتی، گاز، برق، آب، نرخ خدمات فاضلاب، ارتباطات تلفنی و مرسولات پستی در سال های 1384 و 12385 در سطح قیمت های پایان شهریور 1383 ثابت ماند. در سال 1386 و براساس قانون بودجه، قیمت برخی از این كالاها و خدمات افزایش
یافت. از جمله این كالاها می توان به بنزین، آب، برق، گاز، سیگار، نوشابه و برخی خدمات اشاره كرد.
”
با توجه به فاصله زیاد بین مناطق تولیدی محصولات زراعی و باغی از نقاط مصرف و تاثیر بالای نرخ حمل و نقل بر قیمت تمام شده این محصولات، افزاش قیمت و سهمیه بندی بنزین باعث شده است كه برخی از محصولات به نقاط مصرف حمل نشوند و یا با هزینه بالا حمل شوند كه این عامل تاثیر قابل ملاحظهای را در سال جاری بر قیمت این محصولات داشته است...
“
به این ترتیب در 9 ماهه سال 1386 نرخ رشد گروههایی از كالاها و خدمات كه متاثر از تغییرات قیمتهای اداری هستند، نسبت به دوره مشابه سال قبل افزایش بیشتری داشت. در این دوره، نرخ رشد بهای دخانیات، حمل ونقل، آب و برق و گاز و سایر سوختها در شاخص CPI به ترتیب به میزان 9/22، 3/12، 6/9 و 0/9 درصد افزایش یافت، ارقام مشابه سال قبل به ترتیب 9/6، 5/6، -0/4 و 7/1 درصد بود.
طی 9 ماهه سال 1386 ، شاخص بهای كالاها و خدمات غیرقابل مبادله كه ضریب اهمیتی در حدود 05/67 درصد در تشكیل شاخص كل بهای كالاها و خدمات مصرفی دارد، نسبت به دوه مشابه سال قبل به میزان 3/18 درصد افزایش یافت و سهمی به میزان 9/70 درصد از تغییرات این شاخص كل را به خود اختصاص داد. شاخص بهای كالاهای رقابتی در دوره مورد بررسی، نرخ رشدی به میزان 3/16 درصد داشت. نرخ رشد این شاخص در دوره مشابه سال قبل تنها به میزان 5/6 درصد بود.
روند قیمت و بازدهی داراییها در چند سال اخیر رشد بالای نقدینگی و ایجاد تقاضای قابل توجه در بازار داراییها، باتوجه به ریسكهای موجود در اقتصاد ایران، زمینه افزایش سریعتر قیمت برخی از داراییها را فراهم آورده است تغییر قیمت نسبی داراییها به دلیل تغییر رفتار پس اندازی خانوارها و بنگاهها و ناشی از نرخ بازدهی متفاوت انواع داراییها در چند سال گذشته بوده است.
علاوه بر دو معیار نرخ بازدهی و ریسك، درجه نقدشوندگی داراییها نیز مورد توجه سرمایهگذاران قرار می گیرد، در شرایط اقتصاد ایران، به دلیل عدم تقارن گسترده اطلاعات، ضعف زیرساختهای حقوقی در مورد تنظیم و اجرای قرادادها، انگیزههای فراوان برای فرار مالیاتی، هزنیههای معاملاتی بالا در داد وستدهای رسمی و اختلاف زیاد بین طبقات درآمدی بالا و متوسط جامعه كه شكل دهنده پس انداز و تقاضای موثر آنها بری انواع داراییهای واقعی و مالی است درجه نقدشوندگی انواع دارییها با یكدیگر بسیار متفاوت است با درظر گرفتن مجموع شرایط، به نظر می رسد كه درجه نقدشوندگی داراییهای نظیر مستغلات كالاهای سرمایهای و اتومبیل نستبا پایین، درجه نقدشوندگی داراییهای مانند، سهام، سپردههای سرمایهگذاری بانكی و اوراق مشاركت در حد متوسط و درجه نقدشوندگی داراییهایی مانند سكه بهار آزادی و ارز درحد بالایی باشد با این حال، هرچه بازارهای مالی توسعه یافته تر باشند، درجه نقدشوندگی داراییها بالاتر بوده و آرییتراژ بین انواع داراییهای همگن (به لحاظ نرخ بازه و ریسك) كمتر خواهد بود، دراین صورت فعالان اقتصادی می توانند متناسب با درجه ریسكپذیری خودف دارایی مورد نظر را برای فعالیت های سوداگرانه و یا به عنوان یك گزینه پس اندازی انتخاب كند.
با توجه به متوسط نرخ تورم ماهانه در شش ماهه منتهی به آذر سال 1386 به میزان 7/1 درصد، متوسط نرخ بازدهی واقعی ماهانه سهام، مسكن و سكه طلا مثبت و نرخ مذكور در مورد سایر داراییها منفی بوده است.
سرعت گردش پول طی سالهای 1381-85 سرعت گردش پول در دامنه 5-5/5 و سرعت گردش نقدینگی در دامنه 2/2-1/6 بوده است. بنا به تعریف، سرعت گردش پول ونقدینگی باتورم رابطه مستقیم دارد. همچنین، تغییر تركیب حجم پول و نقدینی به دلیل بهبود خدمات شبكه بانكی و گسترش استفاده از ابزارهای پرداخت غیرنقدی و الكترونیكی، موجب تغییر سرعت گردش پول و نقدینگی میشود. نرخ تورم كه از 8/15 دردص در سال 1381 به 4/10 درصد در سال 1384 كاهش یافته بود. در سال 1385 به دلیل رشد بسیار بالای نقدینگی و افزایش شدید مخارج دولت، نسبت به سال 1384 با 9/11 درصد رشد مواجه شد، با این حال، به جز سرعت گردش اسكناس و مسكوك كه از 4/33 و 8/33 درصد در سال 1385 افزایش نشان میدهد، سرعت گردش پول (M) و نقدینگی (M2) در این سال كاهش یافته است. این مساله، بیان دیگری از گسست بین نرخ رشدی نقدینگی و تورم (افزایش شاخص بهای كالاها وخدمات مصرفی) در چند سال اخیر در اقتصاد ایران است.
در شش ماهه اول سال 1386 نسبت به دوره مشابه سال قبل، شواهد حاكی از افزایش سرعت گردش پول و نقدینگی است، نرخهای مذكور به ترتیب از 4/1 و 4/0 در فصل دوم سال 385 به 5/1 و 5/0 در فصل دوم سال 1386 افزایش یافته است. در فصل سوم سال 1386 نرخ تورم به 9/18 درصد رسید رقم مشابه در فصل سوم سال 1385 به میزان 4/13 درصد بود.
روند قیمتها در سطح بینالمللی بر اساس آخرین گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد (سال 2006) ایران از نظر نرخ تورم سالیانه (كه بر حسب نرخ رشد شاخص بهای كالاها و خدمات مصرفی اندازهگیری میشود) در دوره (1990-2004) با متوسط سالانه 22 درصد ، رتبه 96 را بین 177 كشور به خود اختصاص داد براساس گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد در سال 2006 نرخ تورم ایران طی سال 4-2003 به 8/14 درصد كاهش یافته است ارقام نشان می دهند كه سرعت كاهش نرخ تورم كشور در دوره اخیر، كندتر از روند جهانی بوده است.
بر اساس آخرین آمار ارائه شده توسط صندوق بین المللی پول در ماه سپتامبر سال 2007 میلادی (شهریور ماه سال 1386) كشور ژاپن دارای نرخ تورم -0/2 درصد بوده و كمترین میزان تورم به كشورهای سوئیس، فرانسه و مالزی به ترتیب 8/0، 5/1 و 9/1 و بیشترین میزان تورم در این ماه به كشورهای ایران و سریلانكا به ترتیب با 3/17 و 9/17 درصد اختصاص داشته است در میان كشورهایی كه اطلاعات آنها منتشر شده، بالاترین نرخ تورم مربوط به ایران است.
-------
ورشکستی 140 شرکت نوشابهسازی به دلیل عوارض دولتی
مرجع : خبرگزاری اقتصادی
ایران
آفتاب: دبیر كل مجمع صنایع غذایی كشور گفت: امسال 140 شركت نوشابه سازی بعلت عوارض بالا از جمله 10 درصد عوارض بالای دولت ورشكست شدهاند.
«محمد حسینی» در حاشیه نخستین نمایشگاه بین المللی نوشیدنیها، مكملها و صنایع وابسته در جمع خبرنگاران افزود: نباید در مصرف هر چیزی زیادهروی كرد و معتقدیم مصرف هر چیز در حد معین، برای سلامتی مضر نیست.
وی اظهارداشت: طبق تحقیقات یك نهاد بین المللی نوشابه مضر نیست و اگر برای تامین قند مورد نیاز بدن مصرف شود بسیار مفید است و لذا باید برای این مهم بر اساس مطالعات علمی پیش رفت.
حسینی آمریكا و كشورهای اروپایی و حوزه خلیج فارس را بیشترین مصرف كننده نوشابههای گازدار در دنیا معرفی كرد و گفت: مصرف نوشابه های گازدار این روزها 35 درصد كاهش پیدا كرده است.
دبیر كل مجمع صنایع غذایی كشور با بیان كاهش تولید نوشابه های گازدار گفت: 70 درصد تولید نوشابه های گازدار بدلیل 10 درصد عوارض دولت و فروش برندههای تجاری نوشابه ها به دیگر كشورها پایین آمده است و ما امسال نمی توانیم صادارت در این زمینه به خارج داشته باشیم.
وی اضافه كرد: امسال 140 شركت نوشابه سازی بعلت عوارض بالا از جمله 10 درصد عوارض بالای دولت ورشكست شده اند.
دبیر كل مجمع صنایع غذایی كشور درباره علت كاهش صادرات محصولات غذایی از جمله نوشیدنی ها گفت: علت كاهش صادرات بسته بندی آن نیست بلكه ضعف در بازاریابی بدلیل هزینه های بالای تبلیغات و بازاریابی در جهان است و لذا یك عزم جدی برای این امر می طلبد.
وی همچینین وضع شیر در كشور را نامناسب ارزیابی كرد و گفت: موضوع شیر قیمت شیر است كه دولت قیمت خرید ما از دامدار را 290 تومان در هر كیلو تعیین كرده است و لذا هیچ دامداری راضی به فروش شیر به صنایع لبنی بر اساس قیمت مصوب شورای اقتصاد نیست و دامداران شیر را به قیمت 380 تومان به ما می دهند كه باعث ركود صنعت شیر در كشور شده است.
دبیر كل مجمع صنایع غذایی كشور درباره مقدار مصرف نوشیدنی در كشور گفت: بدلیل اینكه تعریف خاصی از نوشیدنی نداریم لذا نمی توانیم آمار خاصی از مصرف سایر نوشیدنی های غیر گازدار بدهیم .
حسینی گفت: در فرهنگ سازی در زمینه استفاده از نوشیدنی ها باید بر اساس مطالب علمی پیش رفت و به فرهنگ سازی در زمینه مصرف و استفاده از نوشیدنی های گیاهی بدلیل مزایای آن توجه كرد.
وی ادامه داد: نباید به مردم بگوییم چه بخورند و چه نخورند و به آنها جنبه منفی ارائه دهیم و لذا باید مردم را شاد كرد كه یكی از این راه ها خوردن است.
|