خطر کاملا جدي است

هاشمي رفسنجاني که از اسکله نظامي بندر انزلي ديدن مي کرد، براي دومين بار در هفته گذشته، گفت: "خطر کاملا جدي است." او باز هم درباره "شرارت دشمنان" هشدار داد. در همين هفته ويژه نامه "تحقيقات جهاني" نوشت: "شرايطي براي جهان، خاورميانه و فلسطين خطرناک تر از شرايط کنوني وجود نداشته است." در هفته اي که مذاکرات اتمي بار ديگر به "بن بست" رسيد و موضوع ايران را به تيتر اول رسانه هاي جهاني مبدل کرد. حتي محمد البرادعي صبور گفت که صبر او و جهان تمام شده است. تلويزيون الجزيره خبر داد: "همه مي دانند که حالا نوبت ايران است." و روزنامه انگليسي اکونوميست، که اخبار متعدد حمله نظامي به ايران را بررسي مي کرد و تحريم هاي احتمالي شوراي امنيت را بر مي شمرد، تغيير حکومت جمهوري اسلامي به شيوه عراق و افغانستان را مطلوب دانست، و تاسف خورد که در ايران نيروي جانشين وجود ندارد.

در سياست داخلي، آنچه عبدالله رمضان زاده، سخنگوي دولت خاتمي "سياست حذفي" ناميده با دقت و بر اساس برنامه اي که قرار است گام به گام پيش برود، ادامه يافت. در همان حال که اعلام شد "حفاظت اطلاعات سپاه" ديگر نقش يکي از سازمان هاي موازي امنيتي را بازي نخواهد کرد و به وظايف اصلي خود باز خواهد گشت، اداره سياسي سپاه پاسداران فعال تر شد. سپاه که اکنون اداره کشور را در اختيار دارد، دستور العملي صادر کرد و خواست خبري درباره سقوط هواپيماي حامل خبرنگاران منتشر نشود. و اين درست پيش از روزي بود که هواپيماي حامل فرماندهان نيروي زميني سپاه، سقوط کرد و به مساله ابعاد تازه اي داد.

"حزب پنهان" نتوانست بر"بحران سقوط" هواپيما غلبه کند، اما در زمينه هاي ديگر سياست استقرار سکوت تدريجي را پيش برد. کميته نظارت بر خبرگزاري هاي غير دولتي بر پا شد و رياست آن هم به سرپرست خبرگزاري دست راستي قدس رسيد. حالا نه تنها خبرگزاري ها نمي توانند اخبار احضارها را منتشر کنند، بلکه در همه زمينه ها تحت کنترل جناح اقتدار گرا هستند، که در هفته گذشته يک روزنامه ديگر را هم منتشر کرد: ارگان حزب الله با شعار مرگ.

هم اکنون دولت احمدي نژاد، بيشترين محدوديت را براي رسانه هاي جمعي به وجود آورده است. رسانه هاي منتقدين تعطيل و فيلتر شده اند. اصلاح طلبان داخل حکومتي حتي از سايت هم محروم مانده اند و تنها به داشتن نشريه داخلي مجازند. البته فعلا. امکان استفاده از فضاي دبي هم براي ايجاد راديو و تلويزيون، هفته گذشته از مجاري دولتي و به طور رسمي مسدود شد. توقيف نشريات دانشجويي هم ادامه يافت. در جو کنوني، شايد تنها استثنا روزنامه اعتماد ملي باشد که قرار است اين روزها منتشر شود.

بعد از رسانه ها نوبت نهادهاي جامعه مدني است. سرکوب جنبش صنفي شرکت واحد، جلوگيري از تشکيل جلسه "تعاوني مصرف" به زور نيروهاي امنيتي و ضد شورش، آغاز پروسه اي است که با تعطيل ان. جي. او ها تکميل مي شود. اين نهادهاي جامعه مدني، مصداق "براندازي" شناخته شده و مقدمات تعطيل آنها را فراهم کرده اند.

اقدامات کاربردي هفته گذشته،که با عمليات راهبردي همراه بود، نقشه اي است که با دقت و انسجام و گام به گام پيش مي رود. اقدامات مصباح يزدي براي در اختيار گرفتن مجلس خبرگان و خيز او براي رسيدن به رهبري، در هفته گذشته از مباحث اصلي فعالان سياسي در داخل بود. مخالفين مصباح، اسنادي را منتشر کردند که خبر از مخالفت مصباح با بنيان گذار جمهوري اسلامي مي داد. محمود احمدي نژاد به صراحت تمام اعلام کرد که به دنبال "خط نواب صفوي" است. امري که با تاييد سياست هاي احمدي نژاد توسط اخوان المسلمين مصر، بنياد واحد فکري تشکيلات سازمان يافته اي را نشان داد که پيش از اين محمد خاتمي و مهدي کروبي، نشاني آن را داده بودند. اين تفکر که به گفته رئيس جمهور سابق ايران "در نهايت به انتهاي صفي مي رسد که بن لادن در راس آن است" در هفته گذشته به "خميني زدايي" ادامه داد. سرودي که به اندازه جمهوري اسلامي عمر دارد، و همواره در ابتداي پر بيننده ترين بخش اخبار پخش مي شد، ناگهان و در زمان رياست" سردار ضرغامي" حذف شد. بند دوم اين سرود مي گفت: "خميني رهبر". کسي به اعتراضاتي که اين حذف برانگيخت، توجه نکرد؛ و بلافاصله يک کميسيون مجلس هم روز 12 فروردين را که "روز جمهوري اسلامي" است و روز 15 خرداد را که همواره به عنوان منشاء "انقلاب اسلامي" از آن ياد شده است، از تعطيلات رسمي کشور حذف کرد. سپس پيشنهاد حذف تعطيلات نوروز و جايگزيني تعطيلات مذهبي به جاي آن در نماز عيد قربان مطرح شد. جامعه مدرسين حوزه علميه قم هم در ديدار با رهبر جمهوري اسلامي، خواهان نظارت مستقيم روحانيون بر رسانه ملي شد.

پاسخ "سياست داخلي" با الگوي احمدي نژاد و بازسازي " گفتمان 57" در جهان با اجماع و تدارک براي مقابله همراه بود. پنج قدرت جهاني که در شوراي امنيت سازمان ملل داراي حق و تو هستند، در آغاز هفته از تدارک بيانيه مشترکي عليه جمهوري اسلامي خبر دادند. خويشتنداري چين و درگيري روسيه در مذاکره با جمهوري اسلامي، بيانيه را به تاخير انداخت. همزمان که جرج بوش از مقامات سابق و کنوني آمريکا براي رايزني درباره ايران دعوت کرده بود، کوندوليزا رايس از اجماع جهاني براي بردن پرونده هسته اي به شوراي امنيت مي گفت. مذاکرات مسکو ـ تهران بعد از سه دور گفت و گوي فشرده به بن بست رسيد. جمهوري اسلامي در اجراي "سناريوي دوم" تحقيقات هسته اي را از حالت تعليق در آورد و مقابله وارد مرحله تازه اي شد. رايزني آمريکا و اروپا بر سر مساله هسته اي ايران به نتيجه واحدي رسيد که در ديدار بوش ـ مرکل اعلام شد. مفسران اين ديدار را "بازگشت آلمان به دوران اتحاد آهنين با آمريکا" نام نهادند. لحن اروپا تند تر شد و خاوير سولانا هم حذف تيم ملي فوتبال ايران از جام جهاني را به عنوان يکي از تحريم هاي جهاني مطرح ساخت.

روزنامه جمهوري اسلامي که به نهاد قدرت بسيار نزديک است از دو تاکتيک جمهوري اسلامي خبر داد: "روشنگري افکار عمومي جهان نسبت به حقوق ايران در زمينه انرژي هسته اي و افشاي چهره ضد حقوق بشر قدرت هاي غربي."

اين تاکتيک زماني اعلام شد که از سازمان ملل، خبر "مذاکرات براي ايجاد شوراي حقوق بشر" مي رسيد. شورايي که کشورهاي ناقض حقوق بشر در آن عضويت ندارند و به نظر مي رسد اولين پرونده مطرح در آن متعلق به جمهوري اسلامي باشد.

تهديدات، از بيانيه و خبر فراتر رفت. ترکيه در حالي با سفر محمود احمدي نژاد به آن کشور مخالفت کرد، که پذيراي وزراي خارجه آمريکا و انگليس در آينده نزديک است. باکو هم ميزبان جلسه اي بود که سايت بازتاب آن را "سمينار ضد ايراني با ميزباني باکو و کارگرداني آمريکا" ارزيابي کرد. در اين گردهمايي که 50 کشور حضور داشتند تا درباره "امنيت درياي خزر" بحث کنند، نه تنها جمهوري اسلامي دعوت نشد، بلکه رسما به عنوان "حامي تروريسم" مطرح گرديد.

پاسخ تهديدات جهاني در جمهوري اسلامي، تهديد از يک سو و عقب نشيني از جانب ديگر بود. فرمانده کل ارتش از "توان بازدارندگي ارتش" خبر داد و همزمان در تهران بيلبوردهاي با معنايي نصب شد: "نيروي نظامي در برابر هر پيشامدي آماده است."

در کنار اين تهديدات، علي لاريجاني، که خانواده او نظريه پرداز و مجري سياست خارجي جمهوري اسلامي هستند، در مصاحبه با سي. ان. ان، انتقال غني سازي به خاک روسيه را قابل بحث دانست. محمود احمدي نژاد هم درکنفرانس مطبوعاتي خود با لحني آرام و لبخندي مداوم سخن گفت و در عمل مواضع قبلي خود درباره اسراييل را پس گرفت.

سونامي خاورميانه که رئيس جمهور سوريه را هم وادار مي کند در جلسه تحقيق شرکت کند، نخستين امواج خود را بر سواحل ايران مي کوبد. خردمنداني پيدا خواهند شد که زمانه را بشناسند و امواج را منحرف کنند، و يا سرنوشت شوم ديگري در انتظار ايران است؟

هر چه هست: خطر بسيار جدي و نزديک است.