حکومت نظامی جمهوری اسلامی شمشير را از رو بسته است

 نوشته: عنایت الله غیاثی

 حکومت باصطلاح  اسلامی ايران هر روز بيش از روز پيش کشور را بسوی  اضمحلال پيش میبرد درحالیکه کوچکترین راه حلی برای معضلات اجتماعی سياسی و اقتصادی ايران ندارد و سريعا بسوی يک رژيم تمام عيار نظامی و سپاهی در حرکت است  و اجبارآ این پایان کار گریز ناپذیررویاروئی با غرب خواهد بود .  و بر خلاف آن چه نظريه رايج هست اين سپاه پاسداران و نيروی شبه نظامی و بسيج نيست که در اختيار و خدمت آقای خامنه ای بلکه بر عکس اين آقای خامنه ايست است که گروگان  نظامبيان است و راهی جز انقياد يا نابودی خود را ندارد و از انجايکه خامنه ای فردی است بي غم و بغايت جاه طلب اين اجازه را خواهد داد که از او حد اکثرِ استفاده را بنمایند و هر زمان که خواست مختصرغيرتی بخرج دهد کارش را يکسره خواهند کرد .

 رژيم جمهوری اسلامی گرفتار تضاد درونی است و اين تضاد روز بروز شديد تر ميشود تا جايی که کروبی را هم بر نميتابد علمای عظام قم و حتی افرادی همچو هاشمی رفسنجانی را نيز در مقابل خود قرار داده است کار از مقابله با اصلاح طلبان و ملی مذهبی ها و نيروهای بينابينی مدتهاست که گذشته است و اينها هم باين مسأله واقف شده اند که از يک نظام اصلاح ناپذير نمی توان انتظار اصلاحات داشت ، جمهوری اسلامی کار را بجايی رسانده است که راه مبارزه مسالمت آميز برای مطالبات سياسی و صنفی و خواسته های دمکراتيک و حقوق بشری همه مردم ايران  در جهت بن بستی کامل کشانده میشود و بحرانهای عظيم ملی منطقه ای بوجود اورده و  سپاه پاسداران همچنان منابع عظيم اقتصادی و مالی و شبکه گسترده تجاری و امکانات وسيع مالی حکومت را در اختيار داشته باشد . و می بینیم که سپاه  به هيچ قيمت حاضر نيست اين منابع بزرگ را از دست بدهد و اهل مذاکره و سازش هم  نيست. .  با نظاميان راه گفتمان سياسی بسته است.! نظام جمهوری اسلامی ماهيتا ضد آزادی، ضد حقوق بشر و ضد مناسبات برای شهروندی با توده های مردم است و  کارنامه ۲۶ ساله ان اين موضوع را کاملا ثابت کرده است با در نظر گرفتن جميع جهات و در شراط موجود که خطر يک حمله نظامی وجود دارد چه بايد کرد. وظيفه مبرم نيروهای  طرفدار آزادی و دمکراسی جواب به اين سوال است:. آيا با کودتای نظامی که بنام انتخابات در ايران انجام گرفته شيوه مبارزه را هم می بایست تغيير یابد؟  آيا حکومت نظاميان در ايران نقطه پايانی برای مبارزات اصلاح طلبانه و مسالمت آميز باید بحساب آید؟ آيا بايد شيوه ديگری را بر گزيد که آن شیوه لاجرم  با جنگ خانگی و خونريزی و خسارت فراوان مالی جانی و احتمالا تجزيه کشور همراه خواهد بود؟. و بالاخره چگونه ميتوان اين کلاف سر در گم و وضع بحرانی را که نتيجه اجتناب  نا پذير ۲۶ سال حکومت مطلقه ولايت فقيه است را سامان داد؟. چگونه از این بن بستی  که نظام در راه رسيدن به آزادی و دمکراسی بوجود آورده و به مردم ايران تحميل کرده است ميتوان خارج شد ؟  و یا با هزينه کمتری از ان گذار کرد؟  آيا بايد بيک حکومت نظامی وقاشيسم ضد بشری تن داد و سکوت کرد؟  رژيمی که چهاراسبه کشور را بسوی يک نابودی کامل پيش ميراند حتی حفظ تماميت  ارضی ايران را با خطر مواجه خواهد ساخت . اگر اين رژيم نظامی مافيايی با سياست های ماجراجويانه خود کشور را بسوی يک تهاجم خارجی و جنگی مخّرب و خانه مان سوز پيش برد چه بايد کرد ؟ ملت ايران هرگز در يکسد سال اخير با چنين مشکلات وحشتناک عظيمی مواجه نبوده است!

 اين نوشته در واقع هشداری است به ملت ايران بخصوص بروشنقکران و همه مردمی که نگران آينده ايران هستند بايد تا دير نشده برای حال اين معضل خانه مان بربادده فکری عاجل نمایند!

عنایت الله غیاثی

16 ماه ژوئن 2006