بوي جنگ مي آيد

رويدادهاي هفته گذشته را يک فعال سياسي جمع بندي کرد. فاضل ميبدي گفت: "بوي جنگ مي آيد." حسن روحاني که در يک جمع سخن مي گفت، سخن او را به شکل ديگري تاييد کرد: "تهديدهاي پيش روي ما چند وجهي و مسئوليت سپاه براي حفاظت از انقلاب بيش از گذشته است."

يک کارشناس "امنيت ملي" مصاحبه اي با سايت بازتاب ـ متعلق به سردار محسن رضايي ـ انجام داد که اين تيتر از آن استخراج شد: "خطر حمله نظامي آمريکا جدي است." نشريه داخلي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي، که تنها بلند گوي باقيمانده آن است، ضمن بررسي ديدگاه شيخ فضل الله نوري ـ يعني نظريه پرداز پايه اي اتقدارگرايان ـ نتيجه گرفت: "نهايت کار، حاکم شدن استبداد خشن و وابسته به قدرت خارجي يعني روسيه بود." و اين همان "قدرت خارجي" است که بعد از يک قرن، در تحولات ايران به محور تبديل شده است. آن هم در شرايط حساسي که اعلاميه جبهه مشارکت آن را زمان "اخذ تصميمات استراتژيک براي ميهن و ملت" مي داند و تأکيد مي کند: "خطر تغيير شرايط ژئوپلتيک ايران را تهديد مي کند."

محمود احمدي نژاد در سفر به سوريه ـ که هرميداس باوند آن را در شرايط کنوني زيان آور اعلام کرد ـ صحنه "نبرد نهايي" را نشان داد. او در ديدار با رهبر جنبش حماس گفت: "فلسطين نقطه نبرد نهايي اسلام و استکبار است."

هفته گذشته، طرفين اين نبرد، سنگرهاي خود را مستحکم کردند. آيت الله طاهري، به صراحت از "جريان طالبان" داخل ايران نام برد و قدمي از مهدي کروبي که از "اسلام طالبان" مي گويد فراتر گذاشت. امام جمعه مغضوب اصفهان خبر داد که: "جريان سازمان يافته طالبان فعلا مشغول ريختن آتش تهيه هستند."

"آتش تهيه" در سياست داخلي و خارجي، مدام تند تر شد. عناصر و عوامل "حزب پنهان" که به دقت و سرعت نقاب از رخسار خود مي گيرند ـ در همان حال که به شدت تشکيلات سري را محفوظ مي دارند ـ هفته گذشته نشان دادند که ابايي ندارند تا رأي مردم را بي اعتبار بشمارند و خواستار آن "حکومت اسلامي" بشوند که جريان تروريستي فداييان اسلام و رهبر آن "نواب صفوي" الگويش هستند. همسر نواب صفوي اعلام خوشبختي کرد از اينکه: "امروز آرزوهاي نواب صفوي در ايران تحقق يافته است." و حسين الله کرم که اکنون تيتر "دکتر" را هم بر نامش اضافه کرده، سياست هسته اي را ناشي از تفکر نواب صفوي دانست.

هفته آخر دي ماه سال 1384، شاگردان مصباح نظريات او را "عقبه تئوريک نظام" ناميدند، آيت الله خزعلي به دفاع جانانه از او برخاست و خبر رسيد که آيت الله جوادي آملي هم در نظريه پردازي با مصباح همراه است.

در اين هفته مصطفي پور محمدي ـ که پرونده حضور فعال او در قتل عام زندانيان سياسي به تاييد آيت الله منتظري در محافل حقوق بشري جهان باز است ـ با حکم احمدي نژاد به رياست شوراي امنيت کشور رسيد. انتصابي که به دليل ماهيت امنيتي پور محمدي و روابط بسيار نزديکش با سپاه پاسداران، بيش از هر نشانه اي تاييد کننده "خطر جدي و نزديک" است. نشانه اي که خروج دارايي هاي ايران از اروپا و انتقال آن به آسيا، مهر تأييد ديگري بر آن گذاشت.

استقرار تدريجي "سکوت" هم ادامه يافت. دو سايت خبري انتخاب و بي بي سي فيلتر شدند و فعاليت شبکه تلويزيوني سي ان ان در ايران متوقف گرديد. تنها روزنه در آن تاريکي که بر اساس برنامه اي دقيق بر آزادي بيان و عقيده در ايران کشيده مي شود، انتشار روزنامه "اعتماد ملي" متعلق به مهدي کروبي بود. روزنامه اي که از طرح جديد انتخابات خبر داد که در آن قرار است ستادي زير نظر "دادستان کل کشور" مجري انتخابات باشد.

تيتر اول روزنامه جديد التاسيس از "مذاکرات هسته اي در بن بست" حاکي بود و آن سوي جبهه "نبرد نهايي" را نشان مي داد.

هفته گذشته در آن سوي جبهه، اقتدارگراياني که در آمريکا و اسراييل دولتي مانند جمهوري اسلامي دارند، با استفاد ه از سياست داخلي همتاي ايراني خود، جبهه جهاني را مستحکم تر و متحد تر کردند.

آلمان که با روي کار آمدن دولت راست به رهبري خانم مرکل، سياست بسيار فعال و تندي را عليه جمهوري اسلامي اتخاذ کرده است، نشان داد که اتحاد کامل با آمريکا دارد. آلمان فعاليت خود را مانند ديگر متحد استراتژيک آمريکا، يعني انگلستان، تشديد کرد تا "مشت آهنين" را در جهان سامان دهد. خانم مرکل در سفر به مسکو نشستي را برگزارکرد که تيتر اول روزنامه آفتاب يزد، آن را "سه ساعت مذاکره پشت درهاي بسته" ناميد. مذاکراتي که بعد از آن ولاديمير پوتين "به هر نوع اقدام شتابزده در مورد ايران" هشدار داد. هشداري که نظير آن تنها يک بار و در زمان اتحاد شوروي توسط ولاديمير ديگري، يعني برژنف، به آمريکا داده شده بود. در آن زمان آمريکا در آستانه اقدام نظامي عليه ايران بود. اکنون روسيه، سياست رژيم پيش از خود را عينا تکرار مي کند، هر چند امروز عضوي از جهان سرمايه داري است و نه بلوکي در برابر آن.

اين هفته خانم رايس به چين خواهد رفت و وزير خارجه فرانسه، سفر ناتمام خانم مرکل به روسيه را با سفري به قصد تکميل اجماع جهاني پي خواهد گرفت. فرانسه اي که به سرعت از مانعي بين ايران و آمريکا به متحد ايالات متحده تبديل شده است تا جايي که رئيس جمهور آن ـ ژاک شيراک ـ با لحني تند و بي سابقه از کاربرد بمب اتمي عليه دولت حامي تروريسم سخن گفت.

قدرت هاي بزرگ جهان که بعد از مذاکرات سري 5 ساعته خود به جمهوري اسلامي هشدار دادند، حاضر نشدند نه تقاضاي علي لاريجاني رابراي بازگشت به ميز مذاکره بپذيرند ونه حتي به طرح روسيه اعتنايي نشان دادند.

هفته آخر دي ماه در شرايطي به پايان رسيد که خبر "کنفرانس مونيخ" منتشر شد. در اين کنفرانس که روزهاي 15 و 16 بهمن ـ در آستانه سالگرد انقلابي که امسال جاي جشن هاي خود را به مراسم عاشورا داد ـ وزراي خارجه قدرت هاي بزرگ جهاني گرد خواهند آمد. آمريکا، آلمان، فرانسه، انگلستان و روسيه در اين کنفرانس فوق العاده دو روزه، که صدر اعظم آلمان آن را افتتاح مي کند، و موضوع آن "رسيدگي به فعاليت هاي اتمي ايران" است به بحث و تبادل نظر خواهند پرداخت.و در همين حال از ترکيه خبر مي رسد که سوخت هواپيماهاي آمريکا براي حمله به ايران در يک پايگاه بزرگ در نزديکي شهر قانلار ذخيره شده است.

بهمن ماه 1384 در حاليکه جمهوري اسلامي وارد بيست و هشتمين سال حيات خود مي شود، بيش از هميشه با "خطر" رو به روست. خطري که سياست جنگي "طالبان ايراني" آن را به سرعت نزديک تر کرد. سياستي که "حمله" را براي "بقا" برگزيده بودو اکنون نشانه هاي سستي آن روز به روز بيشتر آشکار مي شود.

اقتدارگرايان که به نظر مي رسد قدرت هاي جهاني را هم مانند نيروهاي سياسي و اجتماعي داخل ايران، قابل حذف با سياست "نصربالرعب" مي دانستند، در کمتر از 6 ماه جهان را عليه جمهوري اسلامي متحد کردند. اکنون، حتي محمد البرادعي از "زور" مي گويد. خاوير سولانا "اقدام نظامي" را در مرحله اي ديگر تأييد مي کند، و عباس عبدي، حتي زمان هم براي حمله نظامي تعيين مي کند: بعد از رفتن پرونده به شوراي امنيت.

اقتدارگرايان در وقت زماني و هنگامي که بازسازي مخوف جنگ به ضربات پنالتي کشيده است، از زبان علي لاريجاني "راه مصالحه" را باز اعلام مي کنند. پاسخ جهان اين است: "صبر ما تمام شده است."

فاضل ميبدي راست گفت: "بوي جنگ مي آيد."