|
|
|||
پرونده اتمي در گفت و گو با توسلي و ورجاوند:از اين بحران بايد عبور کرد
بابک مهدیزاده ۱۳ بهمن ۱۳۸۴
در ادامه گفت و گو با فعالين سياسي ايران، در ارتباط با پرونده هسته اي و وضعيت کنوني آن، به سراغ پرويز ورجاوند و محمد توسلي رفته ايم. آنها در گفت و گو با روز، به راه حل تازه اي اشاره مي کنند: تعليق داوطلبانه. پرويز ورجاوند: پرويز ورجاوند از سران جبهه ملي خواسته هاي نشست لندن را "روشن و مشخص" مي داند و مي گويد: ايران در اين يک ماه بايد دست به اقداماتي بزند که آژانس بين المللي انرژي اتمي تاييد کند. وي همچنين در اين مصاحبه تاکيد مي کند که نبايد به روسيه و چين اميد بست. ورجاوند در مصاحبه با روز، همچنين سخن از اين مي گويد که: "شرکت کنندگان در نشست لندن معتقدند بايد غني سازي حتما به تعويق بيفتد و حتي پارا فراتر گذاشته اند و معتقدند که مساله اي که ايران اسمش را پژوهش گذاشته نيز بايد تعطيل شود. يعني حتي نمي پذيرند که ايران با تعداد محدودي سانتريفوژ کار غني سازي اش را دنبال کند. توافق آنها در لندن در واقع يک نوع پيش برنامه اي براي بردن پرونده ايران به شوراي امنيت است. روسيه و چين هم مصوبه آن ها را تاييد کرده اند که آژانس در روز پنج شنبه گزارش بررسي هايش از ايران را به شوراي امنيت ببرد. اين البته با بردن پرونده فرق دارد، اما گام اول اين کار محسوب مي شود." ورجاوند تصريح مي کند: "اتحاديه اروپا، روسيه، آمريکا و چين با هماهنگي گام بر مي دارند؛ ضمن اينکه چين و روسيه ترجيح مي دهند با يک مقدار تاخير زماني به گونه اي موقعيت خودشان را هم در قبال اروپا و امريکا حفظ کنند. همينطور روسيه به دنبال اين است که با گرفتن امکانات مالي از ايران، چرخه اصلي را در خاک خودش به مرحله اجرا دربياورد و بين مساله فن آوري اتمي ايران از راکتورهاي اتمي با سوختي که از طريق روسيه تامين خواهد شد يک نوع گره اي بزند." اين فعال سياسي مي افزايد: "قدرت هاي جهاني در فکر منافع خودشان هستند، اما ايران متاسفانه استراتژي اي را برگزيد که معقول نبود. حال به نظرم ايران بايد دستکم يک دوران سه ساله به طور داوطلبانه غني سازي را به حال تعليق در آورد تا روابط جهاني با ايران از وضع و فضاي به شدت بحراني و پرتنش موجود خارج شود. اين نيز امکان پذير نخواهد بود مگر با تغييرات بنيادي در ساختار قدرت. دنيا بايد با دولتي روبرو شود که حاکميت ملي در آن مستحکم باشد، جريان هاي اپوزيسيون در آن نقش آفرين باشند و انتخاباتي آزاد با شرکت همه گروه ها در آن برگزار شده باشد." ورجاوند در پاسخ به اين سئوال که سرانجام اين پرونده با شرايط موجود چه خواهد شد؟ مي گويد: "اگر در اين شرايط پرونده پيش برود، بحث تفاهم ايران و روسيه مطرح مي شود، البته روسيه به نفع ايران تصميم نخواهد گرفت. روسيه و چين، به عنوان کشورهايي که حق وتو دارند در جلسه شرکت خواهند داشت، اما از حق وتوي خود به سود ايران استفاده نخواهند کرد. البته شايدهم در جلسه حضور نيابند که اين بزرگترين آوانس آنها به ايران خواهد بود. آمريکا، روسيه و چين را گام به گام به سمت خود کشانيد و نمونه اش راي ممتنع آنها در اجلاس قبلي بود. حال رأي ممتنع قبلي آنها را در اجلاس بعدي مثبت بخوانيد. شايد در مورد تعديل حکم در پرونده ايران چانه زني کنند، اما بي بروبرگرد آنچه که به تصويب شوراي امنيت برسد، مورد تاييد آنها هم هست و اين به هيچ وجه به سود ايران نيست. پس بهتر است ايران چاره ديگري بينديشد و مشکلش را با عامل اصلي يعني امريکا حل کند." محمد توسلي: محمد توسلي، رييس دفتر سياسي نهضت آزادي ايران، مسئولان جمهوري اسلامي را دعوت به هوشمندي و واقع بيني در تصميم گيري با توجه به شرايط داخلي، منطقه و جهان مي کند و خاطرنشان مي سازد که مسئولان بايد در راستاي منافع ملي اتخاذ تصميم نمايند. او مي افزايد: "اگرچه ايران براي دستيابي به فن آوري صلح آميز هسته اي محق است، اما واقعيت هاي غيرقابل انکار، بخصوص با تبليغاتي که در سطح جهاني شده، نشان مي دهد که جهان نسبت به برنامه هاي جمهوري اسلامي اعتماد ندارد. بنابراين براي اعتماد سازي، موقتا لازم است در اتخاذ مواضع انعطاف نشان داده شود تا از ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت جلوگيري به عمل آيد." اين فعال سياسي درباره قبول طرح روسيه به عنوان يک راهکار براي ايران مي گويد: "طرح روسيه، اگر به عنوان راه حل ميانه ارزيابي شود، مي تواند به عنوان يک راهکار مورد توجه و بررسي قرار گيرد. اما آخرين اطلاعات نشان مي دهد که اعتماد به پشتيباني روسيه و چين براي وتو کردن تصميم شوراي امنيت کاملا غيرواقع بينانه بوده است. تصميمات کنفرانس لندن يک بار ديگر اين واقعيت را براي همگان روشن ساخت که روسيه يا چين هيچگاه منافع ملي خودشان را به خاطر منافع محدودي که در ارتباط با ايران دارند فدا نخواهند کرد و اين واقعيتي است که هر عقل سليم سياسي با اطلاعات متوسط مي تواند آن را دريافت کند." وي درباره غني سازي در خاک روسيه مي گويد: "به خاطر اينکه روسيه اول به منافع خودش نگاه مي کند، تاکيد مي کنم ضروري است که پيشنهاد روسيه باتوجه به منافع و مصالح درازمدت ايران مورد بررسي قرار گيرد، چه بسا پذيرش پيشنهاد روسيه براي غني سازي در خاک روسيه به نفع ايران نباشد. بايد بررسي کارشناسي دقيق تري به عمل بيايد و بايد از شعارهاي غير واقع بينانه که در ماه هاي اخير برخي از مسئولان مطرح کردند پرهيز کرد تا در فرصت مناسب، و با جلب اعتماد عمومي بتوانيم برنامه هاي هسته اي صلح آميز خود را در يک فضاي آرام منطقه اي و جهاني دنبال کنيم. شايد تجربه ملت فلسطين در انتخابات اخير و هوشمندي و تصميمات واقع بينانه آنها در اين فرآيند، بتواند براي مسئولان جمهوري اسلامي آموزنده باشد که حتي حماس به عنوان نماد مقاومت فلسطين، با واقع بيني در حال تنظيم مناسبات خودشان با کشورهاي منطقه و جهان هستند."
|
||||
|