جنگ و ننگ و نابودی

هفته از تصويب بيانيه شوراي حکام براي گزارش پرونده هسته اي جمهوري اسلامي به شوراي امنيت سازمان ملل آغاز شد و با تظاهرات سازمان يافته 22 بهمن که از پيش معلوم بود "حضور پر شور ميليوني" خواهد بود، در پاسخ اين بيانيه، به پايان رسيد.

تمام هفته، فضا در اختيار تندروها بود. کوفي عنان دبير کل سازمان ملل کوشيد فضا را آرام کند و طرفين به ميز مذاکره برگردند. مهدي کروبي که حالا بعنوان دبيرکل حزب اعتماد ملي سخن مي گويد "موضع گيري سنجيده" را توصيه کرد. هاشمي رفسنجاني "هوشياري و تدبير" را ضروري دانست. حزب مشارکت خواهان بازگشت به سياست محمدخاتمي شد وحسن روحاني گفت: "با فرياد زدن به اهدافمان نمي رسيم، نيازمنداستراتژي پويا هستيم." اما تندروها در دو سو از "خشم مقدس" سخن گفتند و از "حمله نظامي" خبر دادند. در جمهوري اسلامي محمود احمدي نژاد که از بوش خواست اسلام بياورد و برادر او شود، با همان زبان سخن گفت که همتاي مسيحي اش.

در تهران، بلافاصله پس از صدور بيانيه شوراي حکام، همانطور که بي بي سي پيش بيني کرده بود، بازار بورس بازهم سقوط کرد. خبر رسيد که "نقدينگي" به جانب خريد طلا ميل پيدا کرده و قيمت سکه را در چند روزافزايش داده است. امري که شاخص معتبر نگراني افکارعمومي است واين سخن رئيس سازمان امنيت ملي آمريکا رابيشتر قابل توجه مي کند: "ايران براي مقابله با تهاجم آماده مي شود."

دولت اما، بي توجه به اين رويدادها سرگرم پيش بردن سياست خود بود: بيرون کردن اروپا بطور کلي از صحنه سياسي. يعني همان سياست که طراحش جواد لاريجاني ومجريش علي لاريجاني است. محمد آقا زاده، رئيس سازمان انرژي اتمي ايران گفت: "اين فکر کاملا اشتباه است که اروپا حسن نيت دارد." علاء الدين بروجردي اضافه کرد: "اروپا مرتکب اشتباه تاريخي بزرگي شد." او خواستار از سر گيري سريع غني سازي شد. حميدرضا آصفي، سخنگوي وزارت خارجه از اروپا خواست هر چه سريعتر اشتباه خود راجبران کند. حاج مسعود جزايري، سخنگوي سپاه پاسداران که متخصص ريختن نفت بر آتش است "شادي هاي کودکانه آمريکا و اسرائيل" رابه سخره گرفت وشديدا به اروپا حمله کرد.

و رئيس دولت که چفيه بر گردن ظاهر شد تا عکسش در صفحه اول روزنامه شرق و روي جلد مجله نيوزويک چاپ شود، اعلاميه اي 8 ما ده اي داد که تقليد حرکت آيت اله خميني در سال هاي دور ومانند سخنان مکررش لبريز از تهديد و شعار بود. و ناگهان حرکت خودجوش " کساني که خود را طلاب ودانشجو" مي ناميدند، آغاز شد. سفارت دانمارک به سبک سفارت آمريکا اشغال و سپس با "پيام" احمدي نژاد که توسط باجناقش- رئيس نيروي انتظامي- به حمله کنند گان ابلاغ گرديد، ويران و سوخته رها شد. سفارت هاي اتريش، نروژ و فرانسه هم مورد حمله قرار گرفتند و درمقياس کمتر لطمه ديدند. اين بار بر خلاف هميشه که حملات "خود جوش" از مقابل سفارت انگلستان شکل مي گرفت، کسي سراغ اين سفارت نرفت. کسي هم ندانست نظريه پرداز سياست کنوني، يعني جواد لاريجاني که نامش يادآور مذاکرات معروف او بانيک براون در لندن است، بازي را عوض کرد يا مصاحبه حيرت آور بخش فارسي بي بي سي با وزير خارجه انگلستان در اين ميان نقش داشت. صادق صبا از موضع يک "دولتمرد جمهوري اسلامي" به گفت و گو با جک استراو پرداخت. داود سليماني، يک نماينده اصلاح طلب مجلس ششم درهمان روز به "روز" گفت: "بي بي سي در زمان تحصن نمايندگان اصلاح طلب مجلس ششم هم فقط اخبارجناح مقابل رامنعکس مي کرد."

حملات به سفارت خانه هاي اروپا به بهانه کاريکاتورهائي اهانت آميز نسبت به پيامبر اسلام بود که در يک نشريه نروژي به چاپ رسيد. عاليترين مقام جمهوري اسلامي در يک سخنراني گفت که اين کاريکاتورها بعد از پيروزي حماس کشيده شده است. اما در نشريات مستقل گزارشي انتشار يافت که نشان مي داد، کاريکاتورها 4 ماه پيش در يک نشريه کم تيراژ دانمارکي به چاپ رسيده بود. تعدادشان هم 9 عدد بود و 3 کاريکاتور "موهن" بعدا توسط يک آخوند جوان اهل مالزي به نام احمد آرکادي به آنها اضافه شده است. گزارش حاکي بود که وقتي تلاش براي برانگيختن مسلمانان اروپا به جايي نرسيد، احمد آرکادي کاريکاتور ها را به خاورميانه برده است. وزير خارجه آمريکا هم گفت که دولت هاي ايران و سوريه به بحث کاريکاتور ها دامن زده و به جنجال جهاني تبديل کرده اند. و آن هم کاملا اتفاقي و زماني که پرونده هسته جمهوري اسلامي به شوراي امنيت گزارش مي شد.

حملات در تهران ادامه يافت، تا اينکه سيد احمد خاتمي، يک روحاني بسيار تند رو که با دفاع از سعيدامامي شهرت يافت و اخيرا امام جمعه تهران شده است، ضمن تقدير از خشم مقدس حمله کنندگان از آنها خواست به سفارتخانه ها حمله نکنند. بلافاصله هم حرکت "خود جوش مردمي" از "جوش" افتاد و شور و هيجان به مسير ديگري منتقل شد. چهار روز طلايي تاسوعا وعاشورا و ايام پيروزي انقلاب اسلامي فرصت مناسبي بود تابه گفته بيانيه مجلس خبرگان "رفراندوم هسته اي ايران" سازماندهي شود. امري که همه نيروي سازماني و تبليغاتي جمهوري اسلامي صرف آن شد. احمدي نژاد هم که چفيه بر گردن در راه پيمائي تهران سخن مي گفت، فرياد زد: "سرنوشت دشمنان اسلام چيزي جز نکبت، ننگ ونابودي نيست."

پاسخ از جانب مقابل با همين زبان بود. ننگ وجنگ و نابودي. در هفته اي که نشريات جهان نوشتند که رأي موافق روسيه بيانيه شوراي حکام در ازاي شراکت در نفت عراق خريداري شده؛ و سايت بازتاب نوشت که رأي موافق چين هم بعد از سفر امير عبدالله، پادشاه عربستان و قول او مبني بر تامين انرژي اين کشور بدست آمده است، حملات غرب و در راس آنها آمريکا به جمهوري اسلامي شدت گرفت. تنها جرج دبليو بوش سه بار در طول هفته گذشته شديدا به دولت ايران حمله کرد. رئيس جمهور آمريکا در آ غاز هفته در حضور خانواده هاي کشته شدگان آمريکا درعراق خواستار منکوب کردن "نظام" شد، و درپايان هفته ايران و سوريه رادولت هاي حامي تروريسم خواند و به مردم اين کشورها وعده "آزادي" داد. وزير دفاع آمريکا هم همين سخنان رادر کنفرانس دفاعي- امنيتي مونيخ تکرار کرد. اوگفت: "جمهوري اسلامي خطري واقعي براي صلح و امنيت جهاني است." وزير دفاع جمهوري اسلامي پاسخ تندي به همتاي آمريکائي خود داد. صدراعظم آلمان هم پاسخ سخنان تند خود را از "پرويز داودي" معاون رئيس جمهور شنيد که خانم مرکل را "ضعيفه" و "وارث هيتلر" خواند.

نفر بعدي ديک چني بود که گفت: "به ايران حمله مي کنيم اگر لازم باشد." سفير آمريکا در ترکيه هم خبر از رزمايش مشترک آمريکا- ترکيه براي آمادگي مقابله با کشورهاي داراي سلاح اتمي داد. او گفت که آمريکا و ترکيه در مورد مساله هسته اي ايران اتحاد نظر دارند و خبر داد که کشورش پيامي توسط ترکيه براي جمهوري اسلامي فرستاده است. عبداله گل، نخست وزير مسلمان ترکيه که خبر موافقت کشورش براي همراهي درحمله نظامي به ايران را تکذيب مي کرد، گفت که پيام را به جمهوري اسلامي رسانده وخودش هم بزودي روانه ايران مي شود.

رسانه هاي جمعي آمريکا هم زبان مشترکي با وسايل ارتباط جمعي ايران بکار بردند که عموما در کنترل تند روها هستند و يا مانند روزنامه شرق خودشان را با جو هماهنگ کرده اند. درهفته اي که رفت نشريه "يو.اس.نيوز" از ارسال 18 موشک از کره شمالي به ايران خبر داد. وال استريت ژورنال هم نوشت: "يک شبه مي توان تسهيلات اتمي ايران را نابود کرد." مجله نيوزويک هم درهمان شماره اي که عکس احمدي نژاد رابا چفيه بر جلد داشت، هم خبر پايان يافتن تونل زيرزميني اتمي را منتشر کرد، وهم از قول يکي از مشاورين رهبر جمهوري اسلامي نوشت که "من فکر نمي کنم که آقاي احمدي نژاد بدون اجازه رهبر حتي آب بخورد." خبر اول تکذيب شد و خبر دوم بي جواب ماند.

در هفته تندي که سخنگوي حزب الله اروپا را تهديد کرد و جنداله آذربايجان هم رسما وارد صحنه شد، سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي هم در ارزيابي تاريخ 27 ساله انقلاب اسلامي خبر از "باز توليد استبداد و مناسبات شاهانه داد." از پشت همه فريادها، ضرورت مذاکره با آمريکا بار ديگر براي دومين بار در دولت ششماهه احمدي نژاد سر برکشيد.

در اوج شعارهاي تهديد و جنگ، احمد زادسر نماينده بسيار افراطي مجلس به صراحت گفت: "به جاي روسيه با آمريکا مذاکره کنيم." و درست در همان روزي که نيويورک تايمز به رهبران کاخ سفيد توصيه کرد با ايران مذاکره کنند و رابطه را برقرار سازند. امري که بسرعت مورد استقبال علي لاريجاني قرار گرفت. او راه مذاکره با آمريکا را مسدود ندانست. اما پاسخ آمريکا رد قاطعانه هر نوع مذاکره با جمهوري اسلامي بود. درست مانند دوره قبل که در شروع کار دولت احمدي نژاد، مصطفي پورمحمدي موضوع مذاکره را مطرح کرد، تيمي هم برياست جواد وعيدي بطورمخفيانه با آمريکائي ها مذاکره کرد وجواب "نه" شنيد.

و اين پرويز داودي بود که هفته جنگ و ننگ و نابودي راجمع بندي کرد. او درسخنا ني که مورد تائيد مصباح يزدي هم قرار گرفت،گفت: "قطعنامه شوراي حکام سند افتخار ايران است. ديپلماسي ما موفق بود." اگر سياست تيم احمدي نژاد- برادران لاريجاني، حذف اروپا براي دسترسي مستقيم به آمريکا باشد- که قرائن اين امررا تائيد مي کند- بايد گفت حق با برادر و معاون رئيس جمهور است. اکنون جمهوري اسلامي وآمريکا رو در روي هم در شوراي امنيت هستند: دو دولت مذهبي بنياد گرا که فعلا با زبان جنگ و ننگ و نابودي سخن مي گويند. يکي جهان را اسلامي مي خواهد و ديگري مدعي خاورميانه آزاد است.