شيرين عبادي در مصاحبه با روزنامه مترو

تحريم نکنيد، فشار سياسي بياوريد

مترجم: علي جواهرفروش

روز چهارشنبه 8 مارس [17 اسفند]، شيرين عبادي، وکيل و برنده جايزه صلح نوبل ، با فيليپ دوست بلازي وزير امور خارجه فرانسه، ملاقات کرد. طي اين ديدار فرصتي پيش آمد تا از اين مدافع حقوق بشر درخصوص عقايد مردم ايران پيرامون مسأله هسته اي و حاشيه هايي که ازسوي غربي ها در اين زمينه وجود دارد، سؤالاتي پرسيده شود.

به نظر شما برنامه هسته اي چه چيزي براي حکومت اصولگرايان به ارمغان مي آورد؟
حکومت ايران موفق شده تا از پرونده اتمي به عنوان عاملي براي دوام غرور ملي استفاده کند. جدا از مسايلي که درخصوص غيرمردمي بودن اين حکومت و بي صبري که ازسوي مردم براي برداشتن موانع موجود در ايجاد دموکراسي و آزادي بيان وجود دارد، مسأله اتمي به مؤثرترين حربه براي پست شمردن اروپا و ايالات متحده تبديل شده است. به علاوه، درصورت موفقيت اين پرونده، مشروعيت جاه طلبي ها و زياده خواهي هاي ايران در سطوح منطقه اي و بين المللي توجيه خواهد شد.

عليرغم ظواهر موجود، به نظر مي رسد که رييس جمهور احمدي نژاد از قدرت کافي برخوردار نيست. آيا در نزد حکومت تقسيماتي وجود دارد؟
خير، هيچ تقسيم بندي وجود ندارد و همه با هم متحدند. آنها معتقدند که درصورت دستيابي به بمب، تحقير و کوچک شمردن مردم باز هم ساده تر خواهد شد.

همان طور که مي دانيم آژانس اتمي، پرونده ايران را به شوراي امنيت ارسال کرد. چگونه مي توان تهران را متقاعد نمود تا از برنامه اتمي نظامي خود به برنامه اي صلح آميز روي آورد؟
تا اين زمان، حکومت به منظور استفاده بهينه از وقت خود، با اروپايي ها و روس ها به مذاکره پرداخته و دراين خصوص نيز موفق بوده است. به عقيده من، تحريم هاي اقتصادي بي نتيجه اند و سختي هاي آن صرفاً گريبانگير مردم خواهد شد. ولي من به فشارهاي سياسي معتقدم که مي توانند درخصوص يک موضوع حساس و قابل توجه اعمال شوند: حقوق بشر.
بايد براي ايجاد دموکراسي اصرار ورزيد و درباره سرنوشتي که زندانيان سياسي به آن دچار شده اند، افشاگري کرد. دراين رابطه، تهديدهايي را که در مورد خانواده اين زندانيان روا مي شود و موانعي را که در دفاع از آنان به وجود مي آيد، نبايد ازقلم انداخت. دراين خصوص، تفکرات ايرانيان بسيار حساس است، به ويژه جواناني که به اينترنت نيز دسترسي دارند و مايلند از بند شستشوهاي مغزي که در مطبوعات رسمي وجود دارد، خلاص شوند. شما در فرانسه اين مسايل را با صداي بلند بازگو مي کنيد و نمي گذاريد که زندانيان سياسي ما فراموش شوند.

در شوراي امنيت، اين فرانسه است که بايد بحث پيرامون مسأله حقوق بشر در ايران را مطرح کند.