سربازانی که چند هزار سال ایستاده اند

محمد رضا کثرانی

هر کس که ذره ای دل در گرو وطن و میراث فرهنگی آن داشته باشد یا حتی در هنر معماری دستی داشته باشد بیشک میداند که ایران مهد تمدن در درازای تاریخی اثری استثنایی در خود دارد و همه جای ایران اثر تاریخی در نهان دارد و بیشک از نظر کارشناسان و پژوهندگان آثار تاریخی شیراز و آثار تاریخی آن نامی آشناست پاسارگاد و تخت جمشید و نقش رستم و تنگه بلاغی چنان دارای اهمیت است که انسان را به شگفتی وا میدارد اگر در تخت جمشید و پاسارگاد قدم گذاشته باشید با ظرایف خاص هنر ایرانی آشنا میشوی و در روی تخته سنگهای موجود در این محوطه ها نقش برجسته هایی را میبینی که چه آرام و هنرمندانه هزاران سال است که نشانگر فرهنگ و هویت ایرانیانی هستند که همچون کوه در برابر مصایب و سختیها ایستاده اند و بدون ذره ای خستگی به پاسداری از هویتمان ایستاده اند سربازانی را میبینی که غیور مردانه هنوز سلاح در دست هزاران سال به نماد آزادی و شرف ما ایرانیان ایستاده اند گرچه مورد بیمهری زمان  و حکومتها قرار رفته اند اما همچنان تندیسی از شرف ایرانیانی هستند که دل در گروی میهن دارند گرچه در حال حاضر بعضی از حضرات آقایان به شدت به آنان حمله کرده و میکنند و شخصی همچون آقای خلخالی کوروش کبیر را که مظهر آزادگی و آزادمنشی بود راهزنی تعبیر کردند که حاصل مخرج مشترک فکری این خلخالیهای مرده و زنده این است که ایشان کورش را زانی دانسته !

خوب این غمبارترین دوره تاریخی ایران است که راد مردانش چنان مورد حقد و کینه کسانی میشوند که اصولا کمترین آگاهی را در مورد این مرد بزرگ ندارند دوره درد آوری است وقتی دل در گروی میهن داری و میبینی که دوستی میهن مثابه جرمی است نابخشودنی که از دهان آتشین کسانی که به قول خواجه شیراز که میگوید یا رب این نو دولتان را بر خر خودشان نشان  مورد هتاکی و لجن پراکنی واقع میشوی وقتی به بانوی آبها مینگری و معبد آناهیتا را در نظر میآوری و وقتی به کوروش کبیر و جوانمردیهایش که وقتی برای تادیب حکام جابر و کمک به محرومان سرزمینی را فتح میکرد بدون ذره ای چشمداشت و یا غارت و چپاول که رسم  بوده و هنوز هم هست آن سرزمین را به دست خودشان میداد و به ترمیم معابد و پرستشگاههای آنان همت میگماشت و یا قانون نوشته شده توسط اورا در چند هزار سال پیش خود او نوشت را مد نظر میگیری تازه میبینی  که چه کسی بوده ای و اینک چه کسی شده ای !

به تنگ بلاغی و نقش رستم که نگاه میکنی میبینی که هنوز بعد از هزاران سال زندگی در میان اجسام و اجرام آن هنوز میتراود ولی افسوس که اینک کلیه آثار باستانی ایران در معرض تخریب جدی است چندی است که مسُله سد سیوند در افکار عمومی جای خود را باز کرده و اذهان عمومی جامعه ایرانیان میهن دوست را به خود جلب کرده و اینک مراحل پایانی خود را میگذراند و با آبگیری این سد میرود هویت ما از میان برود و آنانی که هزارن سال شبانه روز ایستادند تا ما میراثدارشان باشیم اکنون میرود که در هاله ای از ابهام و نیستی قرار گیرنذ توسط کسانی که نه دل در گروی میهن دارند و نه دل درگرو دین

بر همگان پوشیده نیست که هر ملتی با پیشينه اش شناخته میشود و اکنون که پیشینه ما در معرض خطر است لازم است که اجدادمان را پاسداری کنیم و نگذاریم که ما را بی هویت کنند و هویت جعلی برایمان بسازند.

شایسته نیست که ما آن نقش برجسته ها را فقط یک نقش برجسته بدانیم و بس که عشقند که اثری از آثار نیاکان ما هستند کشورهایی که حتی بیش از چند دهه از استقلالشان نمیگذرد میکوشند که یک پیبشینه جعلی برای خودشان بسازند اما  ما که یک سابقه کهن در تاریخی افسانه ای داریم نباید بگذاریم که نابخردان تازه به دوران رسیده ما را از هستی  ساقط کنند بعضی از بیسوادان که گذشته ایران را گذشته ای کفر آمیز میدانند و حتی نابودی گذشته ما را لحظه شماری میکنند بی شک کمترین آگاهی را در مورد گذشته ایران ندارند و هنوز دچار نوعی خود کم بینی و عقده هستند که به چیزی جز نابودی گذشته فکر نمیکنند

مردانی که ما امروز مرهون خدمات ارزنده اشان هستیم و افتخارات ما هستند اینک به من و تو چشم دوخته اند که چگونه از جانبازی و رشادت و شهامت آنان برای برپایی این مملکت پاسداری میکنیم بیایيد بدور از هرگونه تعصب سیاسی جلوی این ندانم کاریهای کار بدستان امروز حاکم بر ایران را بگیریم