|
خوش
بینی
محمد رضا کثرانی
در مسُله نشست پیرامون
مساِئل عراق که توسط همسایگان و کشور آمریکا در بغداد انجام شد بعضی خوشبینانه به
مسُله نگریسته و میگفتند که زمینه ساز گشایش گفتگو بین ایران و آمریکاست و احتمالا
به مشکلات بین ایران و آمریکا اشاراتی خواهد شد اما ماحصل کار را دیدیم که با اینکه
آمریکاییان گفتند با مقامات ایرانی گفتگوی رو در روی داشته اند اما مقامات ایران
آنرا رد کردند و گفتند تمامی این سخنان در مورد مسُله عراق بوده است.
البته آمریکاییان و
ایران در مسُله گفتگوی رو در روی دچار یک انسداد کلی هستند و انهم جویست که خود در
پی شانتاژ27ساله است که مردم را در بدبینی و خود را محصور در تبلیغاتی کردند که در
طی 27 خود بانی آن بودند البته باید این دیوار بتونی بی اعتمادی مابین ایران و
آمریکا بشکند البته لوازم خاص خود را دارد.
در زمانیکه آمریکاییان
ایران را محور شرارت و ایرانیان آنان را دشمن اصلی تلقی میکنند اصولا هیچ نشستی به
برقراری یک روابط دوستانه سوق نمیدهد.
آمریکاییان که در
جنگهای غیر پیروزمند خود در افغان و عراق دچار یک انسداد سیاسی در اذهان عمومی کشور
خود شدند لازم دارند که تنور بدبینی نسبت به ایران را در جامعه جهانی گرم نگه دارند
و حکام ایرانی نیز برای سرکوب جنبشهای آزادی خواهانه خود لازم دارند که اذهان عمومی
را متوجه یک دشمن خارجی کنند و به سرکوب داخلی شدت بخشند و هر صدای اعتراضی را در
هم شکنند و آنرا به بیگانگان ربط دهند.
البته افکار عمومی
جهانی گرچه با سیاستهای آمریکا همراه نبود اما به دلیل بد عمل کردن دولت نهم کاملا
آمریکاییان موفق عمل میکنند و توانسته اند تصویری دلخواه از ایران در افکار عمومی
جهان ترسیم کنند.
و بعضی از کشورهای
متحد ایران را به موضع انفعال کشیده یا به جرگه حامیان خود گرایش دهند.
البته بد عمل کردن
دولت ایران کاملا به نفع امریکاییان تمام شد چیزی که حتی خوابش را هم نمیدیدند.
فرار سردار عسگری نیز
میتواند برای غرب بسیار ارزنده باشد چون ایشان دارای اطلاعات کافی و وافی در رابطه
مساِئل نظامی و حتی اتمی ایران است که اگر در اخیار غرب قرار گیرد میتواند مبنای
عمل بعدی ایشان قرار گیرد.
و فقط دولت ایران یک
تماشاچی خواهد بود.
از طرفی
دیگر حضور رئیس جمهور در نشست سازمان ملل فقط و فقط نشانه ضعف سیاست اتمی و بین
المللی ایران خواهد بود. |