همبستگی

800 فعال سیاسی ،مطبوعاتی و فرهنگی: کمیته حقیقت یاب در خصوص درگذشت ابراهیم لطف اللهی تشکیل شود

تبریز نیوز: سرویس حقوق بشر: بیش از 800 تن از شخصیت های سیاسی، فرهنگی، مطبوعاتی، زنان، کارگری و دانشجویی در اطلاعیه ای خواهان تشکیل کمیته حقیقت یاب در خصوص درگذشت ابراهیم لطف اللهی در زندان سنندج شدند.

متن کامل این اطلاعیه که در تاریخ 8 بهمن 86 منتشر شده در زیر آمده است :

خبر درگذشت ابراهيم لطف اللهی در زندان سنندج بار ديگر همچون موارد پيشين مايه حيرت، تاسف و نگرانی زايد الوصف خانواده او، زندانيان سياسی و عقيدتی، فعالان سياسی، اجتماعی، فرهنگی و ملت شريف ايران شد. گویی طی ماههای اخير اخبار مربوط به قتل و اعدام، خودکشی و مرگ مشکوک زندانيان به امری عادی و معمول درزندانهای ایران تبدیل شده است. قتل مرحوم زهرا کاظمی و جان باختن فيض مهدوی، حجت زمانی، اکبر محمدی و دکتر زهرا بنی يعقوب در زندانها و بازداشتگاهها وهمچنين خبراقدام به خودکشی يکی از دانشجويان بازداشت شده در آذر ماه امسال در زندان اوین، نشان از اصرار برخی مديران و مسئولان قضايي و امنيتی بر ادامه و استمرار رويه های خلا ف موازين حقوق بشر، قانون اساسي و حتی قوانين جاری در زمينه حقوق شهروندی دارد.

بر اساس ادعای مسئولان امنيتی که زنده ياد مرحوم ابراهيم لطف اللهی را بازداشت و پس از فقط 9 روز خبر فوت وی را به خانواده اش اطلاع داده اند، وی در زندان اقدام به خودکشی کرده است. در حالی که در ديدار کوتاه خانواده با وی روحيه اش بسيار خوب بوده است. به علاوه ابهامات زياد ديگری به قرار زير نيز در اين زمينه وجود دارد:

1- در صورت صحت اقدام به خودکشی مرحوم لطف اللهی، چه رفتاری با وی در زندان شده که او را برای صرفنظر کردن از حق حيات اش متقاعد کرده است؟

2- چرا مطابق عرف رايج و موازين شرعی جسد وی به خانواده اش تحويل نشده و بدون حضور و اطلاع آنها اقدام به دفن او و ريختن بتن روی مزارش شده است؟

3- چرا از برگزاری مجلس ترحيم وی توسط خانواده اش ممانعت به عمل آمده است؟

4 - چرا جسد آن مرحوم كالبد شكافي نشده تا علت مرگ مشخص شود؟

پاسخ سئوالات بالا و روشن شدن بسياری ابهامات ديگر می تواند گامی در جهت پيشگيری از وقوع موارد مشابه در آينده باشد. بر اين اساس امضاء کنندگان اين نامه ضمن اعلام اعتراض نسبت به نقض مکرر موازين حقوق بشر در زندانها و بازداشتگاههای ایران، از همه مقام های مسئول می خواهند تا با تشکيل کميته حقيقت ياب با حضور وکلا و نمايندگان خانواده مرحوم ابراهيم لطف اللهی و انجام تحقيقات لازم بويژه کالبد شکافی سريع جسد توسط پزشكان معتمد وكارشناس موافقت به عمل آورده و متهمان و عوامل مقصررا دردادگاه صالح وبي طرف ، بطور علني محاكمه كنند.

بیانیه‌ی ششصد فعال مدنی، سیاسی، دانشجویی، مطبوعاتی و زنان و پنج تشکل مدنی در اعتراض به مرگ مشکوک ابراهیم لطف‌اللهی در بازداشت‌گاه سنندج

نیروهای امنیتی، یک دانشجوی سنندجی به نام "ابراهیم لطف‌اللهی" را در روز 16 دی‌ماه امسال بازداشت کردند؛ ابراهیم لطف‌اللهی دانشجوی ترم 7 رشته‌ی حقوق دانشگاه پیام نور سنندج بوده و گفته می‌شود نیروهای امنیتی پس از پایان امتحان و خروج وی از دانشگاه دستگیرش کرده‌اند. پس از دستگیری وی، خانواده‌ی این دانشجو اجازه می‌یابند تا فرزندشان را در زندان ملاقات کنند و بنا به گفته‌ی خانواده‌اش: ابراهیم در روز ملاقات، وضع روحی و جسمی بسیار خوبی داشته است. اما چند روز پس از این ملاقات در تاریخ 25 دی یعنی 9 روز پس از بازداشت، نیروهای امنیتی با خانواده‌ی این دانشجوی سنندجی تماس می‌گیرند و به آن‌ها خبر می‌دهند که "ابراهیم در زندان خودکشی کرده، و بروید قبر وی را در قبرستان بهشت محمدی سنندج ببینید".

پس از دریافت این خبر دردناک، خانواده‌ی ابراهیم لطف‌اللهی ناباورانه به ستاد خبری سنندج مراجعه می‌کنند و در آن‌جا هم خبر مرگ فرزندشان تائید می‌شود و سپس وقتی به قبرستان می‌روند، قبر فرزندشان را مشاهده می‌کنند؛ در حالی نیروهای امنیتی اقدام به دفن جسد این جوان کرده‌اند که دلیل مرگ وی برای خانواده مشخص نیست و فرضیه "خودکشی" از سوی خانواده‌ی مرحوم ابراهیم لطف‌اللهی قابل قبول نبوده و به شدت رد می‌شود.

2 فرضیه می‌تواند وجود داشته باشد: این‌که ابراهیم لطف‌اللهی در بازداشتگاه و تحت شکنجه و آزارهای جسمی به قتل رسیده باشد و احتمال دیگر این‌که دست به خودکشی زده باشد.

فرضیه خودکشی ابراهیم لطف‌اللهی منطقی به نظر نمی‌رسد چرا که خانواده‌ی او چند روز قبل از دریافت خبر مرگ، با وی ملاقات کابینی داشته‌اند و شدیداً احتمال خودکشی وی را منتفی اعلام کرده‌اند. از سوی دیگر حتی اگر بپذیریم این دانشجو خودکشی کرده، دلیل این خودکشی چه بوده و فضای بازداشتگاه به چه شکلی بوده که وی هیچ راهی به غیر از خودکشی در مقابل خود نمی‌بیند؟ آیا وی داوطلبانه و بی هیچ فشار و آزار و اذیتی دست به خودکشی زده است؟ چه دلیلی دارد که یک دانشجوی رشته‌ی حقوق، چند روز پس از دستگیریش و بدون این‌که مجرمیت یا محکومیتش ثابت شده باشد، خودکشی کند؟

احتمال دوم یعنی مرگ در اثر آزارهای شدید جسمی، حتی اگر به قصد کشتن هم نبوده باشد، محتمل به نظر می‌رسد. چرا که پس از مرگ ابراهیم لطف‌اللهی، جنازه‌ی وی بدون اطلاع خانواده و توسط نیروهای حکومتی دفن شده است.

در هر حال، مسئولیت جانی این دانشجو بر عهده‌ی نیروهای امنیتی بوده و به هیچ عنوان قابل قبول نیست که فردی، صحیح و سالم دستگیر شود و بعد از چند روز آدرس قبرش را به خانواده بدهند.

ما امضاءکنندگان این نامه اعتراض شدید خودمان را نسبت به مرگ ابراهیم لطف‌اللهی اعلام می‌داریم و خود را در غم خانواده‌ی او شریک می‌دانیم. ما از مقامات مسئول درخواست می‌نمائیم تا سریعاً نبش قبر را انجام دهند و بر روی جسد وی عملیات کالبدشکافی انجام بگیرد و پزشکی قانونی پس از اتمام تحقیقات، دلیل مرگ ابراهیم لطف‌اللهی را اعلام نماید.

متأسفانه این اولین نمونه‌ی این نوع مرگ‌ها در زندان نیست و آخرین مورد از این دست، مرگ دکتر زهرا بنی‌یعقوب در بازداشت‌گاه امر به معروف و نهی منکر همدان بود که مسئولان، مرگ وی را هم ناشی از خودکشی اعلام کردند.

ما خواستار آنیم که مجرمان واقعی که خواسته یا ناخواسته زمینه مرگ این دانشجوی سنندجی را فراهم آورده‌اند شناسایی و مجازات شوند تا مرگ فرزندان این سرزمین در زندان‌ها به امری عادی مبدل نشود و دیگر شاهد تکرار چنین حادثه‌های غم‌باری نباشیم.

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان (RMMK)، سازمان بین‌المللی دفاع (defend international)، سازمان حقوق بشری چاک (CHAK)، کانون نویسندگان کُرد، کانون زنان آذرمهر سنندج.

آریز داراپور / آرش رجاییان/ آناهیتا فضل/ آنیتا ملک / آرش حافظی / آرش دکلان / آسو مام‌زاده / آرزو حیدری / آرش ناطقی / آتیه یوسفی مقدم / آزاد مرادیان / آزاده قلندر / آراز فنی / آرش سهامی / آرزو فاطمی / آرش نصیری اقبالی / آرمان صداقتی / آرش کوهی / آسو صالح / امید بیگ‌زاده / اقدس چرونده / ارشیا نوری / اسعد مزنبی / امجد امجدی / احمدعلی بنی‌حسین / اسعد باقری / احسان محبوب / احترام شادفر / افراسیاب شکفته / اسماعیل صادقی / اسماعیل لطف‌اللهی / اردشیر زارعی قنواتی / ادریس خلیقی / امیر امیرقلی / امیر حق‌جو / اسماعیل اسماعیلی/ امیرحسام صلواتی / ابوالفضل فلاح / ابراهیم امدادی / ابوالقاسم ایرانی / امیر حیانی / الناز ناطفی / الناز انصاری / اوکتای داراب زند / ایران اژدری / ایران باقری / اسعد باقری / اشکان نفریه / احمد زاهدی لنگرودی / الناز انصاری / اقبال اقبالی / امیرخسرو دلیرثانی / ابراهیم مرجان / ادریس صالحی / اشکان آرشیان / اشکان مدنی / امین احمدیان / امیر خوشزاد / امین نظری / بیژن رشیدی / بابک اسرافیلی / بابک پاکزاد / باقر عباسی / بابک مهدی پور دستجردی / بهروز داروند/ بهرام دزکی / بهمن احمدی اموی / هزاد لاهورپور / بلال مرادویسی / بهزاد پیله‌ور / بینا داراب زند / بیژن پیرزاده / بردیا حیدری / بهار فامیلی / بهمن قهرمانی/ بهاران معینی / بهروز خوشباف / بنفشه همتی / بهناز داریایی‌زاده / بهزاد خوشحالی / بیژن پوریوسفی/ بهاره هدایت / بهاره سپهری / پویا سودآوری / پروین جلایی / پرتو نوری‌علا / پرویز میرمکری / پری کریمی‌نیا / پروین اخباری / پریش پاهکین / پژمان خرسند / پیام ابوطالبی / پریسا الوندپور / پویش عزیزالدین / پویا زندی / پژمان مختاری / پروین اشرفی / پوریا باب‌الدشتی / پروین اردلان / پریسا کاکایی / پروین موسوی / پروانه پرهیزکاری / پروین ذبیحی / پریسا هاشمی / پروانه وحیدمنش / تونیا کبودوند / تارا نیازی / تارا سپهری‌فر / تارا نجداحمدی / توحید رزمی / ترانه راد / ثریا فلاح / جاوید جاویدیان / جهان عصمتی / جلیل آزادی‌خواه / جلال آذری / جلوه جواهری / جواد والادان / جادی میرانی/ جبار طهماسبی / جمال نجاری / حنیف یزدانی / حسام فیروزی / حیاس حسینی / حمیدرضا رحیمی / حسین رجب‌پور / حمیدرضا اکبری / حمیدرضا عسکری‌نژاد / حسام حسینی / حسام ایزدی /حامد توفیق / حامد منزه / حمداله نامجو / حمید مهاجر / حسن شیخ‌آقایی / حمید بی‌آزار / حمید آذرم‌منش / حجت نارنجی / حسن نیکبخت / حسین خسروانی / حسین رونقی ملکی / حسین ورجاوند / حسین فرمنش / حمیده نظامی / حسین سرحدی‌زاده / حسین قاضیان / حسین زندی / حسین غلامی / حسین هراتی‌نژاد / حسین پوررضا / حسین رزاقی / خسرو باثری / خورشید عابدین / خلیل شهبازی / خلیل غزالی / خسرو سیف / خالد محمدیان / خدیجه مقدم / دارین داریوش/ دلیر اسکندری / گلمراد مرادی / مهوش مرادی / داوود اشرفی / روزبه میرابراهیمی / روفیا رمضان‌علی / روزبه میرچرخچیان / رشید اسماعیلی / رفیق یاراحمدی / راحله حسینی / روزبه کریمی / رضا بحری / روجا بندری / رضا حسامی / روزبه شفیعی / رویا مدرسی / رامین توکلی / رکسانا ستایش / رضا قاضی نوری / رامین امن گسنر / رضا چرندابی / رویا صحرایی / رضا جعفرزاده / رضا احمدی / روح‌الله حق‌شناس / روح‌اله علی مقدم / رضا کاظمیان / رامین موتاب / رویا طلوعی / زهرا سرحدی‌زاده / زینب پیغمبرنژاد / زهره اسدپور / زانیار مرادیان / زهرا قنبری / زکریا رسول محمدی / ژیلا بشیری / ژیلا بنی‌یعقوب / سامان رسول‌پور / سیاوش سعادتیان / سیاوش عبقری / سیامک طاهری/ سیامک فرید / سیامک امینی / سیاوش جلیلی / سعید مدنی / ساچلی افلاکی / سحر غلامی / سمانه نیک نامی/ سپهر صمیمی/ سینا انصاری / سامان برزی / سامان شیخ‌الاسلامی / سعدیه میراکی / سارا موسوی / سودابه راسخ / سحر غلامی / سولماز شریف / سیاوش فرجی / سارا اسمی‌زاده / سولماز یگانه مهر / سلیمان بایزیدی / سامانه سوزانی / سونیا غفاری / سافورا رهبری / سحر عجمی / سولماز احمری / سیاوش حاتم / سحر سجادی / سجاد ویس مرادی/ سارا کرمانیان/ سحر قنواتی/ سهراب حسنی/ سجاد نیکنام/ سبحان آزادی/ سحر ابونصر/سعید نیکویی/سیف الله اکبری / سیمین بهبهانی / سیمین اسکویی / ساره حاجی‌پور / شایا شهوق / شلیر مامندی / شهین محمدی / شیدا پورمند / شهلا عبقری / شیوا مقدم / شهرزاد عالم فتحی / شیرین خاکسار / شهاب فیضی / شهاب‌الدین شیخی / شهلا انتصاری / شهلا ممبینی / شهناز دارابیان / شوکت الملوک صالح‌زاده / شکوفه منتظری / شیوا طحان / شیرین مومنی / شهاب رحیمی/ شیرین عبادی / شهره موحدی / شیرین دلیلی / شمال رسول مروت / شهرام صادقی / شهرام تهرانی / شیوا نظرآهاری / شیهید زینعلی / صدیقه بحرائی / صدرالدین زاهد / صلاح الدین خدیو / صدیقه علیمرادی / طاهره خرمی / طیبه اخوان اقدم / عالمتاج شمیرانی / عبدالله عرفان طلب / علی اوحدی / علی‌اشرف درویشیان / علی افشاری / علی معظمی / علی زمانی / علی فایض‌پور / عطیه بیات / علی سعیدی / علی هنری / علی طایفی / عبدالرحمان شریفی / علی‌رضا اخوان / علی ثمری / علی قرایی شهری / علی ساغروانیان / عباس نجارین / علی معظمی / عسل پیرزاده / عباس اسماعیل‌زاده / علی فرهمنده / عسگر داوودی / عباس امیرانتظام / علی پورنقوی / عبای مخبر / عبدالله مومنی / علی سالکی / عباس حکیم‌زاده / علی امینی / علی‌اصغر سپهری / علی‌رضا جباری / عاطفه احمدی / علی ایلامی / علی عبدی / علی احمد دوست / علی قلی‌زاده / علی زیرک / علی فتوتی / علی عسکری / علی وفقی / علی‌رضا موسوی / عدنان حسینی / عفت محبوب / عطیه وحیدمنش / عباس جمالی / فرنوش تهرانی / سیدعلی صالحی / علی سماواتیان / فاروق سامانی/ فریبرز رئیس‌‌دانا / فریبا داوودی مهاجر / فرنوش هاشمیان / فاطمه خوشرو / فرخنده جبارزادگان / فرشته گل‌پرور / فرهاد فرهادی / فرزاد احمدی / فرزاد فرحبخش / فیروز میهمی / فرزانه طاهری / فرزانه آقایی‌پور / فرزاد جاسمی / فرج‌الله شریفی / فرشین کاظمی نیا / فرود سیاوش‌پور / فرزاد تلاج / فاطمه صفاییان / فرزین امیری / فاطمه کریمی / فرشته کاویانی / فرح قادرنیا / فراز یکیتا / فرانک فرید / فاطمه سرحدی زاده / فاطمه سلطان زاده / فاطمه فرهنگ‌خواه / فروزان سلیمی / فیروزه مهاجر / فخرالدین آرمان / فاطمه نصرالهی / فرید هاشمی / کیارش کیانتاژ / قاسم قشقایی / کامل نجاری / کاظم فرج‌اللهی / کارن جواهری / کاظم طاهری / کاظم کردوانی / کاوه مظفری / کاوه کرمانشاهی / کلارا مرادیان / کوهسار احمدی / کاظم علمداری / کامران طاهباز / کوهیار گودرزی / کیانوش سنجری / گلاله بهرامی / گوهر شمیرانی / لیلا حسن‌پور / میترا آزادفر / مختار زارعی / مهدی قلی زاده اقدم / مهدی افشار نیک / محمد نوری / مازیار سمیعی / معصومه تقی‌پور / محسن نژاد / مریم وزیری / محجوب بهروز / مهشید رستی / مهناز کوکبی / محمد میرزاخانی / محسن مالجو / محمد ایزدی / مادح احمدی / محسن شکری / محسن اسداللهی / مسعود شب افروز / مهسا طاهران / مهرنوش خاکسار / مهرداد رستمی / معصومه شرقی ثانی / مهدی آریا / مزدک دانشور / مزدک بامدادان / محمد کریمی / مهرداد درویش‌پور / ملیکا شایسته / منوچهر توکلی بیات / مریم زنکی / محمد مولودیان / مینو کیامن / مینو شفیعی / مهدی صفاریان / محمدرضا یدک / محمد توفیق اسدی / محمد رضوانیان / محمد امینی / محمدعلی عمویی / محمد ملکی / مژگان ثروتی / مهرداد علوی / محمود طبرسی / مریم سارعی / ماشاالله عباس‌زاده / مهین گرجی / مسعود بهنود / مسعود داوران / مسعود رجایی / مسعود شکری / مهنوش میهمی / مهسا طاهران / مصطفی دهقان / مرضیه بخشی‌زاده / مینا رضایی / مرضیه بخشی / مهری اسماعیل‌زاده / معصومه رحیمی / مهتاب رمضان‌پور / مجتبی درخشان / محمدجواد شفیعی / محبوبه بیات / مریم حسین‌خواه / مریم میرزانژاد / منیژه گازرانی / مهراوه خوارزمی / مونا قاسمیان / مهدی مجتهدی / مهرداد مشایخی / مسعود اذری / مونا محمدزاده / منصوره به‌کیش / مریم مالک / مهدی حیدری / میلاد مکری / مینا سری / مجید شیخ‌پور / محمد مهدی احمدی / محمد حسنی / مجید مددی / مجید ملکی / مجتبی رزمی/ محسن خسروی / محمد صدیقی / محمدرضا اسکندری / منصور دریاباری / مهدی میرزا / مژده حبیبی / مهتاب صفایی / مینا مقدس / مائده ایزدی / مراد باسره / محمد هاشمی / مهدی عربشاهی / مهشید قاسمی / مریم افشار / مریم فاطمی / مریم محبوب / مریم محمدیان / میثم قاسمی / نادر اسداللهی / ناصر زرافشان / نازی اسکویی / نازیلا حافظی / نگین شیخ‌الاسلامی / نگین احتسابیان / ناهید میرهاج / نرگس فتحی / ناصر طاهری / ناصر نیچلانی / ناهید کشاورز / نیما قاسمی / ناصر اشجاری / ناصر نصراللهی / ناصر شیرمحمدی / ناهید حسینی / نارین محمدی / نوشابه امیری / نیلوفر بیضایی / نسرین چنگیزیان / نجف رحیمی / نیلوفر گلکار / ناهید میرهاج / ناهید حیدری / نگار بیات / ناهید خیرابی / نیلوفر مهدیان / نسرین طاعتیان / نرگس عظیمی / نینا نادری / ناهید خیرابی / نیلوفر مهدیان / نازنین کاظمی / ناهید افراسیابی / نازلی فرخی / نزهت حافظی / نیره توحیدی / نوشین شاهرخی / نسیم سرابندی / نریمان مصطفوی / ناصح فریدی / نصراله کشاورز / نینا مرتضوی / ویداد اکراوی / وحید مولوی / ویدا خسروی / ویکتوریا آزاد / وادی قادریان / ویدا خسروی / هژار مامندی / هانا دارابی / هادی یوسفی / هامیلا فرمنش / هما زرافشان / هیلا بارس / هادی شمس حائری / هاجر کبیری / هدی کیانی / هستی خضروی / هژیر پلاسچی / یحیی بریدنظیف / یاسر رحمانی / یوسف کبیری / یوسف صفاری / یوسف پژوم / ویکتوریا آزاد / وحيد بهرامی

برگزاري دادگاه بازداشت شدگان بندرتركمن بدون حضور وكيل مدافع

ميترا نيكزاد

روز: از بندر ترکمن خبر مي رسد که دادگاه برخي بازداشت شدگان ناآرامي هاي بندرتركمن، بدون حضور وكيل ‏مدافع براي متهمان تشكيل شده است.‏

در حالي كه براساس قوانين ايران هر زنداني بايد از وكيل مدافع برخوردار باشد، تقريبا هيچ يك از متهمان از ‏توان مالي براي گرفتن وكيل مدافع برخوردار نيستند . درعين حال برخي ناظران محلي معتقدند هيچ وكيلي ‏دفاع ازمتهمان فوق را نمي پذيرد؛ چرا كه از يك سو جسارت اين كار را که مي تواند تبعاتي براي وکيل به ‏دنبال داشته باشد ندارد، و از سوي ديگر نتيجه دادگاه از پيش تعيين شده است و متهمان در همان زمان ‏دستگيري محكوم شده اند. همچنين هيچ وكيل تسخيري هم براي متهمان از سوي دادگاه در نظر گرفته نشده، ‏در حالي كه اين روال نيز يكي از روش هاي مرسوم در نظام حقوقي ايران است.‏

‏ اين روزها اهالي بندر تركمن شاهد حضور خانواده هايي هستند كه در جلوي دادگاه ها تجمع كرده اند تا از ‏وضعيت بستگان خود با خبر شوند، اما معمولا اطلاعات درستي به آنان داده نمي شود و درخواست اغلب آنان ‏براي ملاقات با زندانيانشان بي پاسخ مي ماند. در همين حال خبرها حاكي است براي آزادي برخي از اين ‏بازداشت شدگان قرار هاي وثيقه بيست ميليون توماني و بيشتر صادر شده كه تعيين اين رقم با توجه به سطح ‏گسترده فقر دراين شهر كوچك ساحلي و روستاهاي اطراف آن نامعقول به نظر مي رسد.‏

‏ برخي خانواده هايي كه وثيقه هاي فوق براي آزادي فرزندان وهمسرانشان صادر شده به خبرنگار روز گفتند: ‏اگر تمام دارايي و زندگي خود را نيز بفروشند، باز هم نخواهند توانست حتي بخشي از اين وثيقه را تهيه كنند. ‏آن ها تاكيد كردند كه اگر بيست ميليون تومان سرمايه اعم از مغازه ، زمين يا هرچيز با ارزش ديگر داشتند، ‏امروز شاهد كشته و زنداني شدن عزيزان خود براي صيد چند ماهي جهت سيركردن شكم خانواده نبودند.‏

در همين حال موج جديد دستگيري ها با ارسال احضاريه هاي جديد در بندرتركمن آغازشده است. اهالي ‏منطقه اعتقاد دارند تعداد زياد احضاريه ها نشان دهنده اين موضوع است كه ظاهرا نيروهاي حراست دريا و ‏فرمانداري بندرتركمن مي خواهند به اين وسيله مردم محروم و فقير را بيش از پيش تحت فشار قرار دهند. ‏خبرهاي رسيده حاكي است براي افرادي كه هيچ گونه دخالتي درماجرا نداشته اند نيز احضاريه ارسال شده که ‏به برخي خانواده ها بدبينند که اين کار با هدف اخذ جريمه از آنان صورت گرفته و درس عبرتي براي كساني ‏باشد كه درآينده بخواهند دست به اين گونه از اعترا ض ها بزنند.‏

‏ از سوي ديگر خبرهاي واصله حاكي است كه ايجاد جو رعب ووحشت و دستگيري ها به بهانه هاي مختلف ‏همچنان ادامه دارد. يكي از اهالي به روز گفت كه چند روز پيش هم محله ايش را كه در صف توزيع نفت، به ‏كمبود گاز ونفت انتقاد كرده بود، دستگير و روانه زندان كرده اند. ‏

‏ همچنين تعدادي از ماهيگيراني كه اصلا دخالتي در ناآرامي هاي اخير بندرتركمن نداشته اند و تنها به دليل ‏ترس از دستگير شدن، درهمان روزهاي اول از روستاهاي خود فرار كرده بودند، همچنان جرات بازگشت به ‏خانه هاي خود را ندارند؛ چرا كه مطمئن نيستند چه وضعيتي در شهر در انتظارشان خواهد بود.‏

برخي آگاهان محلي معتقدند بخش بزرگي از سازمان اطلاعات و امنيت استان گلستان در بندرتركمن تمركز ‏يافته و در ساختماني بزرگ كه قبلا مقر آموزش و پرورش بوده مستقر شده است. آنها مي گويند اين ساختمان ‏كه درظاهر تنها يك ساختمان معمولي اداره اطلاعات بندر تركمن است، داراي نيروها وامكانات بالقوه بسيار ‏بالايي است كه مي تواند درمواقع بروز بحران هاي قومي – قبيله اي به سرعت عمل كند. ‏

نه حق تحصيل، نه حق کار

زندگي بهاييان ايران سخت تر شده است

‏سورنا کياني

‏روز: “‏‎‎حکومت ايران بايد فورا به اقداماتي پايان دهد که با هدف ممانعت دانش آموزان بهايي از ورود به دانشگاه ها اعمال مي ‏شوند.حکومت بايد سريعا مشکل ‏‎800 ‎دانش آموز بهايي را حل کند که از کسب مدرک تحصيلي و تکميل تحصيلات ‏دانشگاهي ممنوع شده اند” اين بخشي از اعلاميه ي سازمان ديده بان حقوق بشر در 29 شهريور سال جاري و در آستانه ي ‏سال جديد تحصيلي در ايران است. ‏

در همان ايام جو استورک، معاون مدير خاور ميانه اين سازمان، اعلام کرده بود: "سال جديد تحصيلي در دانشگاه هاي ‏ايران در حالي آغاز مي شود که صدها دانشجوي ايراني از حضور در دانشگاه ها به دليل تبعيض هاي مذهبي پايه غايب ‏خواهند بود."‏

بهاييان پيروان آييني هستند که پيدايش آن به قرن نوزده ميلادي در ايران باز مي گردد، بنابر ادعاي منابع نزديک به اين ‏آيين، اکنون 5 ميليون بهايي در سراسر جهان از مليت هاي مختلف زندگي مي کنند. جمعيت 400هزار نفره ي بهاييان ‏ايران، به گفته خودشان آنها را تبديل به بزرگترين اقليت ديني در ايران کرده است. اين در حالي است که مطابق قانون ‏اساسي جمهوري اسلامي به غير از مسلمانان تنها پيروان سه دين مسيحيت،يهوديت و پيروان ديانت زرتشتي در انجام ‏مناسک ديني آزاد هستند و به رسميت شناخته شده اند، اين بدان معناست که پيروان بزرگترين اقليت ديني کشور از نظر ‏قانون اساسي به رسميت شناخته نمي شوند.‏

بهاييها در ايران با محدوديتهاي فراواني مواجهند. سيمين يک دختر بهايي است که در شهر اصفهان زندگي مي کند، او به ‏‏“روز” مي گويد:" ما با دو گونه محدوديت مواجهيم، يکي محدوديتهاي قانوني و دولتي که ما را از بسياري از حقوقمان ‏نظير اشتغال و تحصيل، محروم مي کند و ديگري نوع مواجهه ي برخي از افراد اجتماع با ما."‏

از او مي پرسم يعني برخورد مردم با بهاييها نا مناسب است؟ پاسخ مي دهد: "عموم مردم برخورد نامناسبي ندارند، ولي ‏خب بالاخره نوع نگاه فرق مي کند؛ البته خيليها تحت تاثير تبليغات رسمي به ما به چشم آدمهاي نجس يا خطرناک نگاه مي ‏کنند، خصوصا در برخي شهرهاي مذهبي تر مانند اصفهان اين مسئله گاهي اوقات مشکل ساز مي شود، ولي کلا ً مردم ‏عادي با ما برخورد نا مناسبي ندارند، ما هم مثل بقيه، بخشي از اين مردم هستيم."‏

پويا، جوان ديگر بهايي، که به خاطر اظهار ديانت خود بر روي برگه ي ثبت نام در کنکور سراسري از راهيابي به دانشگاه ‏محروم شده است، مهمترين مشکل جوانان بهايي در ايران را مشکل ادامه ي تحصيل و کار مي داند، او مي گويد:" در مورد ‏شغل هم جامعه ي بهاييان ايران در مضيقه هستند ولي به هر ترتيب ما براي خودمان مشاغل آزاد دست و پا مي کنيم و از ‏اين راه امرار معاش مي کنيم ولي براي ادامه ي تحصيلمان در ايران هيچ راهي نداريم."‏

پدر پويا که جزء اساتيد اخراجي دانشگاه پس از انقلاب فرهنگي است (و از معدود اساتيد بهايي که در ايران مانده است) مي ‏گويد:" من پيش از انقلاب از دانشگاه ملي مدرک دکتري گرفتم و بعد هم در دانشگاه به عنوان عضو هيئت علمي مشغول به ‏کار شدم، ولي حالا مجبورم مواد غذايي بفروشم تا خود و خانواده ام از گرسنگي نميريم."‏

او ادامه مي دهد: "من خودم فرد تحصيلکرده اي هستم و برايم خيلي دردناک است که فرزندانم نتوانند از سطح ديپلم بيشتر ‏تحصيل کنند."‏

پدر پويا از تصميم براي فرستادن پويا به اروپا يا امريکا براي تحصيل مي گويد: "خوشبختانه کشورهاي غربي در مورد ‏پذيرش بهاييها خيلي خوب عمل مي کنند و کساني که از ايران مي روند مي توانند در اين کشورها آزادانه زندگي کنند، مي ‏خواهم پويا را براي ادامه ي تحصيل به يکي از اين کشورها بفرستم. پسر من با هوش و با استعداد است؛ او بايد بتواند از ‏چيزي که شايستگي آن را دارد استفاده کند."‏

او اما اضافه مي کند که خودش و همسرش به دليل وابستگيهاي عاطفي و به رغم همه ي سختيهايي که تحمل مي کنند ‏تصميمي براي خروج از کشور ندارند.‏

بهاييان ايران همچنين به آنچه حملات گسترده و يک طرفه ي حکومت و رسانه هاي رسمي به ديانت بهايي مي نامند ‏معترضند. آنها معتقدند که دولت با تحريف تاريخ مي کوشد تصويري واژگون از ديانت بهايي ارائه دهد. يک نويسنده و ‏مترجم ايراني که به جرم بهايي بودن مدتهاست موفق به انتشار هيچ کتابي در ايران نشده است به “روز” مي گويد:"موج ‏تبليغات عليه بهاييها در رسانه ها و روزنامه هاي دولتي خيلي شديد است."‏

وي معتقد است: "پيش از اين حملات عمومي در مطبوعات و راديو و تلويزيون منجر به ارتکاب اعمال خشونت آميز از ‏جمله قتل مردان، زنان و کودکان شده است. با توجه به وضعيت ذهني کنوني برخي افراد، ارتکاب اعمال خشونت آميز بر ‏عليه بهائيان ايران هنوز هم دور از انتظار نيست،در حاليکه حمله به اصول يک دين و تبليغ عليه آن از جمله وظايف دولت ‏نيست."‏

اين نويسنده با مقايسه ي وضعيت بهاييان ايران قبل و بعد از انقلاب 57 مي گويد: "در ان دوره نيز خصوصا در دهه ي 30 ‏و مقاطعي در دهه ي 50، محدوديتهايي به بهاييان تحميل مي شد با اين حال وضعيت آزادي مذهبي براي بهاييان پيش از ‏انقلاب با پس از آن قابل مقايسه نيست. بهاييها پيش از انقلاب در عرصه هاي علمي، هنري و اقتصادي و حتي برخي ‏مناصب دولتي آزادانه حضور داشتند، بعد از انقلاب اولين گروهي که از حقوق خود محروم شدند بهاييها بودند."‏

او همچنين بعد از انقلاب، دوران 8 ساله ي رياست جمهوري خاتمي را تنها دوره اي مي داند که اندکي از فشارها بر بهاييان ‏کاسته شد و حتي در جهت احقاق برخي حقوق آنها، از جمله حق تحصيل تلاشهايي صورت گرفت. ‏

به گفته ي سيمين در اين دوره نزديک 200 دانشجوي بهايي توانستند وارد دانشگاهها شوند. سيمين ادامه مي دهد: "ما خيلي ‏خوشحال و اميدوار شده بوديم، در اين زمينه آقاي مهرپور رييس هيات نظارت بر اجراي قانون اساسي نامه نگاريهايي با ‏برخي نهادهاي دولتي کرده بود؛ ما هم تعداد زيادي شکايت به هيئت نظارت ارائه کرده بوديم که همه ي اين شکايتها مستند ‏بودند. عاقبت گويا با پيگيريهاي هيات و کمک آقاي خاتمي بعضي تغييرات را به وجود آورده بود، ولي اميد ما خيلي زود نا ‏اميد شد چون تمام آن 200 دانشجو به مرور از دانشگاه اخراج شدند، من در حالي پس از يک ترم از دانشگاه اخراج شدم که ‏در ترم اول معدلم نزديک به بيست بود."‏

ديان علايي، نماينده ي بهاييان در دفتر ژنو سازمان ملل در همين مورد مي گويد: "تعداد فزاينده‌اى از بهائيانى که در ‏دانشگاههاى ايران پذيرفته شده بودند، اخراج گرديده‌اند. اين امر آشکارا نشان ميدهد که دانشجويان بهائى ايران هنوز با ‏محدوديت و تبعيضات شديد در زمينه‌ى تحصيلات عالى روبرو هستند.بعد از بيش از ۲۵ سال که بهائيان ايران از حضور ‏در دانشگاههاى عمومى و خصوصى آن کشور محروم بودند، به دنبال تغيير سياست دولت، ستون مذهب از اوراق مربوط ‏به ورود به دانشگاه حذف شد و در پاييز گذشته حدود ١٧٨ دانشجوى بهائى در دانشگاههاى مختلف سراسر کشور پذيرفته ‏شدند. اما تا اواسط فوريه، حداقل ٧٠ دانشجو پس از آنکه مقامات دانشگاهى متوجه بهائى بودن آنها شدند از دانشگاههاى ‏محل تحصيلشان اخراج شدند."‏

يکي از اين دانشجويان اخراجي “رزيتا تشکر” نام دارد، که بعد از قبولي در آزمون سال 1385 دانشگاهها، در رشته ‏مترجمي زبان دانشگاه پيام نور، واحد دولت آباد اصفهان در مهر همان سال پذيرش مي شود و تنها به مدت سه هفته اجازه ‏حضور در کلاس را پيدا مي کند. ‏

بعد از سه هفته که از شروع کلاس ها در اين دانشگاه مي گذرد، يعني اواسط آبان، خانم تشکر به حراست پيام نور منطقه ‏سه اصفهان احضار و همانجا حضوراً و بدون ارائه حکم و تنها به دليل ديني که دارد همراه با ضبط مدارک و هزينه ثبت ‏نام اخراج مي شود. وي بعد از اخراج، مراجعات و نامه نگاري هاي زيادي با سازمانهاي دولتي از قبيل دانشگاه پيام نور، ‏سازمان سنجش، وزارت علوم، شوراي عالي انقلاب فرهنگي، ستاد حقوق بشر قوه قضاييه و امور دانشجويان داخلي و ‏حراست کل وزارت علوم داشته، اما هيچ گونه حکم اخراج يا پاسخي دريافت نکرده است. او به همين علت از وزارت علوم ‏به ديوان عالي عدالت اداري شعبه 5تهران شکايت کرده اما بازهم بي نتيجه مانده است.‏

در سال جاري نيز 800 دانش آموز بهايي از ادامه ي تحصيل باز ماندند. “يد الله” که فرزندش از جمله ي اين دانش اموزان ‏بوده است مي گويد: "در تقاضانامه ثبت نام کنکور در سال ١٣٨۶ (۲۰۰۷) تنها سه گزينه را مي‌توان براى دين انتخاب ‏نمود. داوطلب مي‌تواند يکي از سه دين زرتشتى، يهودى و مسيحى را انتخاب کند. اگر هيچ كدام از اين گزينه‌ها علامت ‏نخورد، طبق توضيحات مندرج در اين فرم، متقاضى مسلمان به شمار مي‌آيد. اين کتمان عقيده براى ما بهائيان بر اساس ‏آموزه هاي ديني مان غير قابل قبول است." ‏

کانون مدافعان حقوق بشر که رياست آن به عهده ي شيرين عبادي ـ حقوقدان و برنده ي جايزه ي صلح نوبل- است، از جمله ‏نهادهاي حقوق بشري در داخل ايران به شمار مي آيد که حق تحصيل بهاييان را پيگيري مي کند. کانون مدافعان حقوق بشر ‏پاييز امسال برنامه اي در دفاع از حق تحصيل برگزار کرد که در آن يکي از دانشجويان بهايي اخراج شده از دانشگاه که با ‏رتبه ي ممتاز در رشته ي فيزيک هسته اي پذيرفته شده بود، فرصت يافت تا از مشکلات جامعه ي بهايي ايران براي ادامه ‏ي تحصيل سخن بگويد.‏

بهاييان در ايران همچنين با مشکل مصادره ي اموال نيز مواجهند، آنها خصوصا در مورد مالکيت زمين و مسکن با ‏محدوديتهاي جدي رو در رو هستند. به موجب گزارشي که در ماه ژوئن 2006از سوي “ميلون کوثري” گزارشگر ويژه ي ‏سازمان ملل در امور مسکن مکفي ارائه شد از سال ۱۹۸۰ تا کنون دست‌کم ۶۴۰ ملک و خانه بهائيان در ايران مصادره ‏شده است‎.‎‏ ‏

ميلون کوثري در اين مورد مي گويد:" فهرست اموال مصادره شده نه تنها شامل خانه و اراضى کشاورزى است بلکه اماکن ‏مقدسه بهائيان مانند گورستان و زيارتگاه آنان را نيز در بر ميگيرد." ‏

به گزارش آقاى کوثرى: "صاحبان اين املاک نه از پيش در جريان مصادره اموالشان قرار گرفتند، و نه به آنها اجازه داده ‏شد که در مراحل مربوطه مشارکتي داشته باشند." ‏

آقاى کوثرى ميگويد بسيارى از اقدامات مربوط به ضبط و مصادره اموال بهائيان توسط دادگاه‌هاى انقلاب ايران صورت ‏گرفته است. به گفته آقاي کوثري، بر اساس احکام صادره در رابطه با ضبط اين اموال که وي به آنها دسترسي دارد ‏‏“مصادره اموال فرقه ضاله بهائى هم از نظر قانونى و هم از نظر مذهبى قابل توجيه است.” ‏

طي سالهاي اخير همچنين گزارشهاي متعدي در مورد تخريب گورستاهاي بهاييان ـ که گلستان جاويد ناميده مي شود- در ‏شهرهايي نظير نجف آباداصفهان، آباده،يزد که از مراکز مهم زندگي بهاييان در ايران محسوب مي شوند منتشر شده است.‏
به هر حال با توجه به مجموعه ي گزارشهاي سازمانهاي معتبر بين المللي نظير ديده بان حقوق بشر و برخي گزارشهاي ‏سازمان ملل، حقوق بهاييان در ايران با محدوديتهاي جدي مواجه است، اقليت بهايي ايران طي سالهاي اخير به دنبال راه ‏حلي قانوني براي مشکلات خود بوده است، اين تلاشها اما تا کنون منتج به نتيجه نبوده است. با اين حال آنگونه که سيمين مي ‏گويد:‏

‏" آنها نا اميد نمي شوند و به تلاش، نامه نگاري و رايزني براي احقاق حقوقشان ادامه مي دهند." هر چند سيمين معتقد است: ‏‏"کمک افکار عمومي جهاني نيز در اين مسير لازم است".‏

بی بی سی: روز سه شنبه، 29 ژانویه (9 بهمن)، علیرضا جمشیدی، سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی، در مصاحبه با خبرنگاران در تهران با اشاره به یک پرونده مربوط به مفاسد اقتصادی گفت که چهار متهم این پرونده مجرم شناخته و به اعدام محکوم شده اند و یکی از احکام به اجرا گذاشته شده است.

به گفته آقای جمشیدی، این پرونده به فعالیت های سه کارمند سابق گمرک فرودگاه مهرآباد و یک حق العمل کار گمرک ارتباط داشته است.

سخنگوی قوه قضائیه اتهام این افراد را "فساد اداری و جرایم اقتصادی از قبیل ارتشا و اخلال در نظام اقتصادی کشور از طریق تقلب" توصیف کرده که به صدور حکم اعدام برای هر چهار نفر منجر شده است.

وی گفت که حکم اعدام درباره حق العمل کار گمرک به اجرا گذاشته شده اما سه کارمند سابق فرودگاه مهرآباد تهران تقاضای یک درجه تخفیف در مجازات خود را کرده اند که این تقاضا در حال بررسی است.

سخنگوی قوه قضائیه گفت که اقدام این افراد "تقلب در ارزیابی کالاهای موجود در گمرک" بوده و افزود که "حکم اعدام برای مجرمان اقتصادی در شرایط خاص صادر می شود و عمدتا مربوط به مواردی است که متهم یک پرونده در نظام اقتصادی کشور اخلال ایجاد می کنند."

آقای جمشیدی در مورد دوره وقوع جرم و زمان تشکیل پرونده و برگزاری دادگاه و همچنین نحوه رسیدگی قضایی به این پرونده و دامنه اقدامات این افراد و تبعات آن در اخلال در نظام اقتصادی کشور توضیحی نداد و تنها گفت که "این پرونده جدید نیست."

وی همچنین از محکومان نام نبرد و مشخص نکرد که به چه دلیل حکم اعدام در مورد حق العمل
کار گمرک به اجرا در آمده اما تقاضای تخفیف مجازات سه نفر دیگر قابل رسیدگی تشخیص داده شده است.

سخنگوی قوه قضائیه در مصاحبه روز سه شنبه در مورد ماجرای دستگیری و محکومیت تعدادی از بهائیان در شیراز نیز توضیحاتی داد.

وی گفت که تعداد بازداشت شدگان پنجاه و چهار نفر بوده است که "تبلیغاتی علیه نظام داشتند."


	سخنگوی قوه قضائیه از بازداشت دانشجویان در تجمع اخیر ابراز بی اطلاعی کرده است

به گفته آقای جمشیدی، از این تعداد، متهمان ردیف اول تا سوم به چهار سال حبس محکوم شده اند که دوره محکومیت خود را می گذرانند و محکومیت متهمان ردیف چهار به بعد نیز یک سال حبس تعلیقی بوده است.

در مصاحبه روز سه شنبه، از سخنگوی قوه قضائیه در مورد وضعیت پرونده شهرام جزایری نیز سوال شد و آقای جمشیدی گفت که دادگاه تجدید نظر و دیوان عالی کشور رای خود را در این مورد صادر کرده اند اما اطلاع رسانی در این مورد را به چند هفته دیگر موکول کرد هرچند اظهار داشت که طبق قانون، مجازات فرار، حداکثر سه سال حبس است.

به گفته آقای جمشیدی، این پرونده در دو بخش مربوط به مفاسد اقتصادی و فرار از زندان دنبال شده که در ارتباط با فرار متهم، پرونده ای در مورد احتمال سهل انگاری قضات و ماموران زندان در دادسرای انتظامی قضات در دست رسیدگی است.

آقای جزایری در سال 1380 به جرم فساد مالی و اخلال اقتصادی به حبس ابد محکوم شد اما در سال 1385 و هنگامی که این پرونده مجددا در دادگاه مطرح بود، وی توانست از دست ماموران بگریزد اما بعدا در دبی دستگیر و به ایران بازگردانده شد.

سخنگوی قوه قضائیه همچنین به ماجرای مرگ یک دانشجو در زندان سنندج نیز اشاره کرد و گفت که علت نهایی مرگ این دانشجو در دست بررسی است و از خانواده او نیز خواسته شده که اگر در این مورد شکایتی دارند، شکایت خود را تسلیم کنند.

وی گزارش تجمعات دو روز گذشته دانشجویان در برخی دانشگاه ها را هم مطرح کرد و گفت که هنوز در مورد دستگیری در این تجمعات گزارشی دریافت نکرده است.

ظاهرا منظور آقای جمشیدی تظاهرات روزهای اخیر در کوی دانشگاه تهران بوده است.

سخنگوی قوه قضائیه همچنین از آزادی هشت دانشجویی که قبلا بازداشت شده بودند خبر داد و گفت که قرار بازداشت آنان به آزادی به قید وثیقه تبدیل شده که با سپردن وثیقه آزاد خواهند شد.

گرچه صدور احکام اعدام برای جرایم اقتصادی در جمهوری اسلامی نادر بوده، اما دادگاه های ایران برای انواع دیگری از جرایم، از جمله در زمینه مرتکبین جرایم جنسی، قاچاق مواد مخدر و اقدامات ضد امنیتی به صدور حکم اعدام مبادرت می کنند.
جمهوری اسلامی از نظر اجرای مجازات اعدام در جهان در رده دوم قرار دارد

از نظر صدور و اجرای احکام اعدام در جهان، ایران، با جمعیتی حدود هفتاد میلیون نفر، بعد از جمهوری خلق چین، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر، در رده دوم قرار داد.

در سال های بعد از انقلاب، گاه به گاه برخی از گروه ها و افراد از لزوم مبارزه جدی جمهوری اسلامی با مفاسد اقتصادی و به خصوص آنچه که اخلال در نظام اقتصادی کشور نامیده شده حمایت کرده و خواستار مجازات های سنگین برای مرتکبین اینگونه جرایم شده اند.

آنان معمولا مرتکبین جرایم اقتصادی مانند احتکار، گرانفروشی و رشوه خواری را مستوجب مجازات اعدام دانسته اند و خواست آنان گاه از حمایت لفظی برخی مقامات رسمی دولتی نیز برخوردار بوده اما صدور و اجرای احکام اعدام برای اینگونه تخلفات سابقه چندانی نداشته است.

تنها مورد دیگر صدور و اجرای مجازات مرگ برای یک متهم به جرایم اقتصادی در جمهوری اسلامی به پرونده فاضل خداداد و یک کلاهبراداری 123 میلیارد تومانی از سیستم بانکی ارتباط دارد که در سال 1374 اعدام شد.

علاوه بر فاضل خداداد، هجده تن از کارمندان بانک صادرات و مرتضی رفیقدوست، برادر رئیس وقت دادگاه انقلاب نیز از متهمان پرونده بودند.

دادگاه برای مرتضی رفیقدوست حکم حبس ابد و پرداخت چند میلیون تومان جریمه نقدی صادر کرد اما در سال 1380، گزارش شد که حکم زندان وی به پانزده سال حبس تخفیف یافته است و احتمالا آقای رفیقدوست، که شش سال از دوره محکومیت خود را گذرانده، حق درخواست عفو مشروط را دارد.

سخنگوی قوه قضائیه در مصاحبه خود در روز سه شنبه به پرونده مربوط به فساد مالی مدیر یکی از بانک ها هم اشاره کرد و گفت که این پرونده به رشوه خواری ارتباط دارد و از آنجا که هنوز در مرحله تحقیقات مقدماتی است، اطلاع رسانی مقامات دادسرا و نیروی انتظامی درست نبوده است.