| بازگشت به صفحه اول |
|
آمریکا خواستار آزادی شهروند ارمنی تبار ایرانی شد هاروتونیان به اتهام تلاش برای براندازی نرم بازداشت و محاکمه شد آمریکا خواستار لغو محکومیت و آزادی یک ایرانی ارمنی تبار از زندان شده است. بی بی سی: رابرت وود، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، از قوه قضائیه ایران خواسته است تا سیلوا هاروتونیان، شهروند ارمنی تبار ایرانی و کارمند موسسه آمریکایی تحقیقات و مبادلات بین المللی را که در ارتباط با اتهام براندازی محاکمه و به سه سال حبس محکوم شده است هر چه زودتر از زندان ازاد کند. به گفته سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، خانم هاروتونیان در زمینه آموزش مراقبت های بهداشتی مادران و نوزادان در ایران فعالیت داشت و اتهامی که به او وارد شده بی پایه و اساس است. سیلوا هاروتونیان، 34 ساله، در ژوئن (خردادماه) سال گذشته در ایران بازداشت و در ماه ژانویه سال جاری محاکمه و به سه سال حبس محکوم شد اما از این حکم فرجام خواست اما دادگاه تجدید نظر این حکم را تایید کرده است. سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به نقل از کارفرما و خانواده خانم هاروتونیان گفته است که وضع جسمی وی مناسب نیست و ادامه بازداشت می تواند سلامت او را به مخاطره اندازد. سیلوا هاروتونیان، 34 ساله که در ایران متولد شده و فارغ التحصیل رشته زبان و ادبیات ارمنی در دانشگاه آزاد است، برای مدتی در ارمنستان سکونت داشت و در آنجا برای فعالیت در زمینه خدمات بشردوستانه پزشکی به استخدام موسسه تحقیقات و مبادلات بین المللی، یک نهاد خیریه آمریکایی، در آمد. ظاهرا وی دو سال پیش برای ایجاد زمینه ارائه خدمات و گسترش همکاری ایران و آمریکا در زمینه سلامت و بهداشت مادران و نوزادان به ایران رفت و سال گذشته بازداشت شد. محاکمه و محکومیتبرخی نهادهای مدافع حقوق بشر گفته اند که خانم هاروتونیان هنگام بازداشت در زندان اوین، تحت فشار قرار گرفت تا به تلاش برای سازماندهی تظاهرات ضد دولتی و ایجاد اختلاف قومی و دینی در جمهوری اسلامی اعتراف کرد.
در ماه ژانویه سال جاری، برخی منابع خبری ایران گزارش کردند که چهار شهروند ایرانی به جرم تلاش برای براندازی نرم در دادگاه انقلاب محاکمه و محکوم شده اند و بعدا گفته شد که برادران علائی و خانم هاروتونیان، که در سازمان های غیردولتی فعالیت داشتند، سه تن از این محکومان هستند. با انتشار اخبار محکومیت سیلوا هاروتونیان، تلاش هایی برای لغو این حکم و آزادی وی از جمله از طریق راه اندازی یک وبسایت جمع آوری امضا به جریان افتاد. خانواده خانم هاروتونیان، که در حال حاضر در آمریکا سکونت دارد، او را فردی غیرسیاسی و فعال در زمینه های بشردوستانه توصیف کرده اند که همواره به کشور و نظام سیاسی کشور خود وفادار بوده است. روز گذشته همچنین اعلام شد که احکام زندان آرش و کامیار علایی، دو پزشک ایرانی فعال در زمینه مبارزه با بیماری ایدز هم که به اتهام براندازی نرم محاکمه شده بودند مورد تایید دادگاه تجدید نظر قرار گرفته است. موسسه تحقیقات و مبادلات بین المللی - که از آن با عنوان موسسه تحقیقات و مبادلات مردمی نیز نام برده می شود - یک سازمان خیریه و غیرانتفاعی مستقر در آمریکاست که با هدف بهبود کیفیت آموزش دز زمینه های مختلف، تقویت رسانه های مستقل، توسعه جامعه مدنی و ارائه خدمات بشردوستانه در سطح بین المللی ایجاد شده است. در سایت اینترنتی موسسه تحقیقات و مبادلات بین المللی آمده است که این سازمان در شماری از کشورهای جهان، معمولا در ارتباط با نهادهای رسمی و دولتی، فعالیت دارد و هدف از استخدام و اعزام سیلوا هاروتونیان به ایران نیز برقراری و توسعه ارتباط بین سازمان های ایرانی و آمریکایی در زمینه آموزش های بهداشتی مادران و کودکان بوده است. ---- 47روز بی خبری مطلق از شرایط و وضعیت خانم فاطمه ضیائی و حامد یازرلو بنابه گزارشات رسیده از بند مخوف209 زندان اوین 47 روز است که از وضعیت و شرایط زندانیان سیاسی فاطمه ضیائی و حامد یازرلو هیج خبری دردست نیست. در یورشهای گسترده مامورین وزارت اطلاعات در 2 دی ماه به منازل مسکونی در شهرهای تهران ،کرج و سمنان که منجر به دستگیری خانم فاطمه ضیائی 50 ساله،حامد یازرلو،مهسا نادری،احسان عرفاتی ، حسن طلانی و فاطمه نبوی گردید.دستگیر شدگان تهران و کرج به بند مخوف 209 منتقل شدندو همچنان در سلولهای انفرادی این بند بسر می برند. زندانیانی که به بند 209 منتقل می شوند در سلولهای انفرادی نگه داری می شوند و از همۀ حقوق طبیعی و اولیه خود محروم می شوند و حتی انجام کارهای فردی زندانی سیاسی منوط به موافقت بازجو می باشد و بازجویان برا ی تحت فشار قرار دادن زندانی سیاسی به طور سیستماتیک ممانعت می کند. زندانیان سیاسی اکثرا شبها مورد بازجوئی قرار می گیرند و در حین بازجوئی تحت شکنجه های جسمی روحی قرار می گیرند. از زمان انتقال تا به حال از وضعیت وشرایط خانم فاطمه ضیائی و حامد یازرلو هیج خبری در دست نیست. آنها تا به حال هیچگونه تماسی با خانواده های خود نداشته اند و حتی تماسهایی کنترل شده که تحت نظارت بازجویان صورت می گیرد و در سطح چند جمله که جملات آنرا بازجویان وزارت اطلاعات تعیین می کنند و زندانی می بایست آنها را تکرار کند صورت نگرفته است. خانواده های بازداشت شدگان 2 دی ماه از زمان دستگیری عزیزانشان تا به حال تقریبا روزانه به دادگاه انقلاب و بند مخوف 209 زندان اوین مراجعه کردند تا شاید بتوانند عزیزان خود را ملاقات کنند و یا صدای آنها را بشنوند و یا اینکه به آنها گفته شود که علت دستگیری عزیزانشان چی بوده ؟ به خانواده ها اجازه داده نمی شود به شعبه 3 امنیت که رئیس آن فردی به نام حسینی است مراجعه کنند و از او بپرسندکه چرا از عزیزانشان بیش 46 بی خبر هستند ؟ چرا به آنها اجازه تماس نمی دهند ؟چرا اجازه ملاقت به خانواده داده نمی شود و چرا در بازداشت بسر می برند؟ خانواده ها فقط از طریق تلفنهای داخلی دادگاه انقلاب می توانند با شعبه 3 تماس بگیرند و فردی که گوشی را بر می دارد خود را به عنوان منشی معرفی می کند از دادن جواب مشخص به خانواده ها خوداری می کند و وقتی که در معرض سئوالهای آنها قرار می گیرد تلفن را قطع می کند و یا جوابهایی مانند؛ حسینی در شعبه نیست ؟ هنوز بازجوئیهای آنها تمام نشده ؟ ما اطلاعی نداریم و غیره است. فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،دستگیری،قرار دادن در سلولهای انفرادی ، تحت شکنجۀ جسمی و روحی قرار دادن آنها بی اطلاع نگه داشتن خانواده ها از عزیزانشان را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد و سایر سازمانها حقوق بشر خواستار اقدامات عملی برای آزادی فوری و بی قید وشرط آنها است.
فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران ---- دو خودکشی دیگر در زندان اوین دوشنبه ، 17 فروردين 1388 مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران: در طول تعطیلات عید دو زندانی دیگر نیز در زندان اوین اقدام به خودکشی ناموفق کردند. در طی عید نوروز دو زندانی به نام های مجتبی کوتبال و محمدرضا چگینی به علت فشارهای وارده در زندان دست به خودکشی زدند. مجتبی کوتبال به علت عدم دریافت مرخصی از طرف زندان در حمام با طناب دار دست به خودکشی زد که با کمک زندانیان نجات یافت. در موردی دیگر محمدرضا چگینی از زندانیان عادی زندانیان به علت عدم تحمل زندان و تحمل فشارهای آن اقدام به خودزنی کرد که با او نیز توسط دیگر زندانیان نجات پیدا کرد. با وجود محرز بودن عدم تحمل زندان از سوی این زندانیان مسئولین زندان به جای رسیده به وضعیت این دو زندانی، پروندهی آنان را برای محاکمه به شورای زندان فرستادهاند. در طی روزهای اخیر اقدام احمد فلاحپور، دیگر زندانی مالی این زندان برای خودکشی سومین مورد خودکشی در زندان اوین محسوب میشود. ---- استمداد بهروز جاوید طهرانی از مردم ایران بنام سعادت ملت ایران، امروز من از دست دژخیمان زندان مخوف رجائی شهر کرج ،به مردم ایران پناه می برم. مردم عزیز، جلادان دیوصفت اینجا دیگر تمام مرزهای انسانی را زیر پا گذاشته اند .دیگر هیچ راهی جزء اعتصاب غذاو پناه بردن به شما را نمی شناسم .امروز سه شنبه 17 /1/1388 خورشیدی با رفتار غیر انسانی مامورین سالن ملاقات با خواهر بنده دیگر صبر من لبریز گردید .مامورین نه تنها مرا بشدت و به طرز توهین آمیزی بازرسی کرده و کوچکترین تکه کاغذ حتی شماره تلفن را از من گرفتند همین کار را بطرز بسیار توهین آمیزتر با خواهر بنده کردند .مامورین سالن ملاقات آقایان اسلامی ،احمدی ،خسروی و خانم شهبازی (مسئولین سالن ملاقات ) بدترین رفتاری را که می شد با خانواده بنده که برای ملاقات بنده آمده بودند اعمال داشتند .مسئولین سالن ملاقات برای لجبازی فقط 3 دقیقه فرصت صحبت کردن به من دادند. خواهر من پس از یک ماه موفق شد از تهران به کرج آمده و فقط 3 دقیقه با من حرف بزند .اعتراضات من و خانواده ام چیزی جزء خشونت بیشتر را در پی نداشت البته این مسئله از مدیریت و از مقامات بالای زندان دستور داده شده بود . روزی که مرحوم حشمت ساران به طرز بسیار مشکوکی فوت کرد (به قتل رسید) مقامات حفاظت زندان از ما خواستند پیرامون این مطلب با هیچ کس صحبت نکنیم و به این موضوع دامن نزنیم و گرنه عواقب بسیار گسترده ای دامنگیرمون می گردد و همانگونه که همه شاهدید عکس این عمل را کردیم و از افشای جنایات آنان فروگزار نکردیم . مردم عزیز ایران مدتهاست که دیگر به بیماریهای من در بهداری زندان رسیدگی نمی شود .بیماریهایی که بر اثر شکنجه های وزارت اطلاعات بر من عارض گردیده و بهداری زندان رجائی شهر از درمان آنچه ام.آر.آی و خروج از زندان نیاز است خوداری می کند .بیماریهایی که بر اثر ضربه به پشت سر من و آسیب دیدگی مخچه اکنون 50 در صد از بینائی من را از بین برده است . مردم عزیز ایران امروز رئیس سالن ملاقات در حضور خانواده ام گفت : ضد انقلاب عوضی، تو را هم می فرستیم پیش رفیقت ساران این حرف در حضور خانواده موجب شد خانواده ام بسیار نگران شوند .مردم عزیزاکنون من بعنوان یک زندانی سیاسی که از قیام 18 تیر 1378 بیش از 10 سال است که در زندان بسر می برم راهی بجزء اعتصاب غذا برایم باقی مانده است؟ به همین منظور اعلام می کنم از امروز 17 فروردین به مدت یک هفته به مسئولین زندان فرصت می دهم و پس از آن به اعتصاب غذا دست خواهم زد و تا مسئولین سالن ملاقات از خانواده بنده رسما عذر خواهی نکنند و دیگر زندانبانان و جلادان زندان دست از رفتار حیوانی خود بر ندارند به اعتصاب غذای خود ادامه خواهم داد . بهروز جاوید طهرانی آخرین بازمانده قیام دانشجوئی 18 تیر در زندان رجائی شهر 17 فروردین 1388 انتشار: فعالین حقوق بشر ودمکراسی در ایران
|
دادگاه تجدید نظر حکم زندان برادران علایی را هم تایید کرده است| بازگشت به صفحه اول |