خبرنامه اميرکبير: اول ماه مه روز جهانی کارگر در حالی برگزار میشود که در ایران در یکسال گذشته دامنه فشار بر فعالان کارگری بازهم گسترش یافته و سرکوب و پیگرد انها ادامه داشته است. بیش از دوسال است که منصور اسانلو رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در زندان است و ابراهیم مددی همکار او ونایب رئیس همین سندیکا نیز به همین اتهام حدود یکسال است که در زندان بسر میبرد.
در طول یکسال گذشته رهبران سندیکای نیشکر هفته تپه نیز بارها به دادگاه احضار شده و برای آنها احکامی نظیر محرومیت از فعالیت سندیکایی صادر شده است.
در همین مدت چند تن از اعضای اتحادیه آزاد کارگران محاکمه شدند و دوتن از فعالان کارگری زن در زندان سنندج شلاق خوردند.
به مناسبت اول ماه به یاد همه این فشارهایی که برکارگران ایران وارد میشود با پروانه اسانلو همسر منصور اسانلو تماس تلفنی گرفتم و ضمن تبریک روز اول ماه مه از او پرسیدم که از همسرش چه خبری دارد و در چه وضعیتی است؟
وضعيت آقای اسانلو به همان شکل سابق است و هيچ تغييری در آن ايجاد نشده و متاسفانه به رغم پيگيری های خانواده و وکيل او، آقای اسانلو در همان زندان رجايی شهر زندانی است و شرايط خيلی بدی دارد. در روز کارگر، جای او هم پيش خانواده اش خالی است و هم پيش دوستان و همکارانش.
شما آحرین بار کی اورا دیدید؟
ما معمولا آقای اسانلو را ماهی دو بار و گاهی اوقات ماهی يک بار می بينيم، چون زندان رجايی شهر کرج از محل زندگی ما دور است و برای ما خيلی سخت است که بخواهيم اين همه راه را برويم. زمان ملاقات او دو هفته يک بار است، يک هفته آقايان می روند يک هفته خانم ها و اين ملاقات جدا از هم انجام می شود. تا به حال ملاقات ما به شکل غير حضوری بود، ولی دو سه بار است که او را به شکل حضوری ملاقات می کنيم.
وضع جسمی و سلامتی آقای اسانلو چه طوراست؟
از نظر جسمی مهره سوم کمر او آسيب ديده و درد دارد. دکترهای زندان برای او دو بار عدم تحمل کيفر صادر کرده اند، ولی از طرف مسئولين اهميتی به اين موضوع داده نشده است و آقای اسانلوهنوز در زندان به سر می برد. همچنين شبکيه چشم آقای اسانلو جراحی شده و حتما بايد چشم او کنترل شود و فشار ته چشمش اندازه گيری شود، ولی حدود هفت يا هشت ماه است که او را برای چکاپ و پيگيری نياورده اند.
در ضمن آقای اسانلو سال ها پيش عمل قلب باز انجام داده و حتما بايد رژيم خاص غذايی داشته باشد، دور از استرس باشد و دور از محيط زندان. پزشکان بارها و بارها اين مسئله را عنوان کرده و نامه داده اند، ولی با وجود توصيه اکيد پزشکان تا به حال مشکل آقای اسانلو حل نشده است. ما هم به هر جا مراجعه می کنيم با در بسته مواجه می شويم.
خانم اسانلو شما در صحبتهایتان اشاره دارید به شرایط بد زندان رجائی شهر ، خوب تردیدی نیست که زندان معمولا شرایط مناسبی ندارد ولی به نظر میرسد تاکید شما برموضوعی هست.
من هر بار که شکل ظاهری زندان را می بينم به نظرم زندان بسيار بدی است. برای هر بار ملاقات بايد زمانی طولانی منتظر باشيم و اين چقدر برای ما سخت است. باور کنيد هر بار که او را می بينيم به جای اين که روحيه ما بهتر شود، بدتر می شود . او از مشکلات داخل زندان برای من می گويد و من مسايل را انتقال می دهم، چون او داخل زندان است و مشکلات را از نزديک می بيند.
منظور من هم مشکلاتی است که آقای اسانلو مطرح می کند. او در چه شرايطی به سر می برد و در کنار چه جور زندانيانی است ؟
او در کنار زندانيان عادی است ولی حتی يک روز به او مرخصی نمی دهند، يعنی از داشتن حداقل حقوق يک زندانی هم محروم است. آقای اسانلو دوران محکوميت خود را سپری می کند، پس بايد شرايط زندگی يک انسان برای او فراهم باشد که متاسفانه وجود ندارد. تازه خيلی از اين مشکلات را آقای اسانلو برای من تعريف نمی کند تا ناراحت نشوم. فقط چيزهايی را که نمی تواند در مورد آن سکوت کند برای من تعريف می کند و من هم طبيعی است که ناراحت می شوم از اين که همسرم تحت چنين فشار و ناراحتی است.
من به هر جا که فکر می کنم می توانند به او کمک کنند، مراجعه می کنم يا نامه می دهم ولی متاسفانه انگار نه انگار.
چه مدت هنوز از دوران محکومیت همسرتان مانده و پرونده حقوقی او در چه وضعی است؟
دوران محکوميت او پنج سال است که دو سال و نيم از اين محکوميت سپری شده و اکنون شرايط آزادی مشروط را دارد. البته اين مسئله به طور رسمی به وکيل و خانواده او ابلاغ نشده است و فقط در حد گفته شفاهی بوده که به آقای اسانلو و وکيل او گفته اند. اخيرا هم حکم قطعی اخراج آقای اسانلو از شرکت واحد صادر شده است.
من واقعا برای مسئولين قضايی کشور متاسف هستم چون او متهم است و برای جرمی که آنها ادعا می کنند محکوميت می کشد، ولی خانواده اينجا چه گناهی کرده اند؟
پس از ۲۶ يا ۲۷ سال سابقه کار، به راحتی حکم اخراج برای آقای اسانلو صادر می شود و در اين ميان حقوق او و خانواده اش نقض می شود. زن و بچه به هر حال زندگی می خواهند. اين شرايطی است که ما در آن به سر می بريم. آقای اسانلو در زندان فشار و نارحتی را تحمل می کند و من و بچه ها بيرون از زندان. ديگر چه بگويم؟
خواست شما که همسر یکی از فعالان کارگری سرشناس درایارن هستید در روز اول ماه مه روزجهانی کارگر چیست؟
همسر من به دليل مسايل صنفی و سنديکايی و در دفاع از حقوق خود و همکارانش به زندان افتاده و هيچ جرم ديگری ندارد و کاملا بی گناه است. من از همکاران او و تمام کسانی که حامی حقوق کارگران در سطح دنيا هستند می خواهم که حمايت خود را از آقای اسانلو ادامه دهند، چون فکر می کنم همين حمايت ها ممکن است در آزادی او تاثير داشته باشد.
تهیه: شیرین فامیلی