|
تجمع خانواده
های بازداشت شدگان روز کارگر به خشونت کشیده
سه شنبه ، 12 خرداد 1388
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران:
راس ساعت ده و سی دقیقه صبح روز جاری تجمعی با حضور حداقل 70 تن از فعالان کارگری و بستگان بازداشت شدگان روزکارگر در مقابل دادگاه انقلاب شهر تهران برگزار گردید.
این تجمع که به شکل مسالمت آمیزی با حمل پلاکاردهایی با مضامین : "همسرم آزاد باید گردد" یا "فرزندم آزاد باید گردد" با حضور خانواده هاي دستگير شدگان و جمعي از كارگران فرش غرب بافت-پريس سنندج-جمعي از فعالين اتحاديه آزاد ايران و جمعي از فعالين كارگري برگزار شده بود با یورش نیروهای انتظامی جهت متفرق کردن تجمع کنندگان به خشونت کشیده شد.
نیروهای انتظامی در پی مقاوت تجمع کنندگان اقدام به بازداشت سه تن از خانمهای حاضر در تجمع نمودند. همسر شاپور احسانی راد به همراه مادر و خواهر محمد اشرفی از دستگیرشدگان روزکارگر منجمله بازداشت شدگان تجمع امروز بودند.
در زمان تهیه این گزارش تعدادی از خانواده در خیابان وزرا پیگیر وضعیت سه خانم بازداشت شده هستند هر چند اطلاع دقیقی از محل نگهداری یا وضعیت آنان در دست نیست.
لازم به ذکر است منابع غیررسمی از تداوم بازداشت دست کم شصت شهروند و فعال کارگری در زندان اوین که در روز جهانی کارگر بازداشت شده بودند خبر می دهند.
----
خودکشی
منجر به مرگ یک زن جوان زندانی برای رهائی یافتن از شکنجه های طاقت فرسا
بنابه گزارشات رسیده از بند 7 زنان زندان گوهردشت ، یک زن زندانی برای
رهائی یافتن از شکنجه های غیر انسانی مسئولین زندان اقدام به خودکشی کرد و
جان باخت.
زندانی مهناز اکبر تهرانی 22 ساله ابتدا به حفاظت و اطلاعات زندان برده شد
و وحشیانه مورد شکنجه قرار گرفت شکنجه ها علیه او به حدی بود که چهرۀ او خونین
و با کمک پاسداربندها به سلول انفرادی بند 7 زنان زندان گوهردشت منتقل شد. او
در سلولی قرار گرفت که دارای شرایط طاقت فرسایی است. زنان زندانی که به سلولهای
انفرادی منتقل می شوند در روز از یک جیره غذایی برخوردار هستند و آنها را در
گرسنگی مفرط قرار میدهند . همچنین در طی 24 ساعت 2 بار امکان اسفاده از دستشوئی
دارند. و به مدت طولانی امکان استفاده از حمام را ندارندو در شرایط بهداشتی
فاجعه بار قرار می گیرند. شرایط زنان زندانی طاقت فرسا و قرون وسطائی است و غیر
قابل تشریح است و شرایط آنها نسبت به مردان زندانی بسیار دشوارتر است .و از هیچ
حقی برخوردار نیستند. تجاوز به زنان زندانی و بی دفاع بخصوص آنهایی که به حفاظت
واطلاعات زندان گوهردشت برده می شوند و یا در سلول انفرادی قرار داده می شوند
از شکنجه معمول کارگزاران زندان و پاسدار بندها می باشد. زنان زندانی بیش از 3
ماه ناچار هستند که در سلولهای انفرادی(سگ دونی) بسر ببرند. خانم مهناز اکبر
تهرانی یکی از بیشمار زنانی که دچار وحشیگری پاسداران زندان قرار گرفت این زن
جوان و بی دفاع برای پایان دادن به دردها و رنجهای خود ساعت 07:00 صبح در سلول
انفرادی اقدام به خودکشی می کند و ساعت 12:00 متوجه می شوند که او اقدام به
خودکشی کرده و جان باخته است.
زنان زندانی توسط علی محمدی معاون زندان، ترابی رئیس بازرسی زندان،کرمانی
رئیس حفاظت و اطلاعات زندان،فرج نژاد معاون حفاظت و اطلاعات زندان و خادم رئیس
بند 1 ، از بند زنان به حفاظت و اطلاعات زندان برده می شوند و توسط این افراد
مورد شکنجه جسمی جنسی وحشتناکی قرار می گیرند این شکنجه ها به حدی ضد بشری
است که امکان تشریح انها نیست. درنده خوئی و اعمال ضد بشری علیه زنان زندانی بی
دفاع همه مرزهای را درنوردیده است .
علی محمدی ،ترابی ،کرمانی، نبی الله فرج نژاد و خادم همچنین برای زهر چشم
گرفتن از سایر زندانیان آنها را در معرض دید سایر زندانیان آماج باتومهای برقی
خود قرار می دهند و تا بیهوشی زندانی به شکنجه زندانی ادامه می دهند یکی از
زندانیانی که قربانی این شکنجه وحشیانه قرار گرفته بود خانم فریبا علیزاده
است .
فشارها و شرایط طاقت فرسا علیه زنان زندانی به حدی است که آمار خودکشی در
بین آنها بسیار بالا است. و کارگزاران زندان تمامی سعی و تلاش خود را بکار می
برند که از اتفاقات جنایتکارانه که در این بند روی میدهد جلوگیری نمایند. و
اخبار آن به بیرون درز نکند. و در صورت انتشار هر خبری یکی از زنان بی دفاع را
به بهانۀ اینکه اخبار زندان را به بیرون داده است با شرایط وحشتناک فوق مواجه
می سازند.
زنان زندانی حق کوچکترین اعتراضی و یا خواسته ای را ندارند و در غیر
اینصورت با شکنجه های جسمی و جنسی فوق مواجه می شوند. پاسداران زندان سعی دارند
که اراده انسانی آنها را سلب کنند و بصورت مطلق تسلیم خواسته های خود کنند.
شیوه غیر انسانی دیگری که برای به اعتیاد کشاندن زنان زندانی بکار برده
می شود با اسرار در اختیار آنها متدون و یا قرصهای اعتیاد آور قرار میدهند این
داروهای اعتیاد آور و خطرناک را بعنوان داروهای آرام بخش به زندانیان زن تجویز
می کنند و مسر در مصرف آنها هستند. این طرح توسط فردی به نام محلاتی در
زندانهای تهران از چند سال گذشته دنبال می شود .
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ،شکنجه های جسمی و جنسی و حشیانه و ضد
بشری علیه زنان زندانی که منجر به خودکشی آنها می شود را محکوم می کند. و از
تمامی سازمانهای مدافع حقوق زنان جهان ،کمیسر عالی حقوق بشر و سایر سازمانهای
حقوق بشری برای نجات جان زنان زندانی در زندان گوهردشت خواستار اقدامات عملی
است.
فعالین حقوق بشر و
دمکراسی در ایران
12 خرداد 1388 برابر با 02 ژون 2009
----
نامه دوم پدر مددزاده ها به ریاست قوه قضائیه
سه شنبه ، 12 خرداد 1388
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران:
آنچه در پی می آید متن دومین نامه عبدالعلی مددزاده ، پدر فرزاد و شبنم مددزاده ، فعال دانشجویی در بند خطاب به ریاست قوه قضاییه است
ریاست محترم قوه ی قضاییه
حضرت آیت الله هاشمی شاهرودی
با سلام
اینجانب عبدالعلی مددزاده در حالی نامه ی دوم را جهت درخواست پیگیری وضعیت فرزندانم برای حضرت عالی می نویسم که ایشان، شبنم و فرزاد مددزاده صد و دو روز است که در بازداشت موقت به سر می برند.
جناب آیت الله شاهرودی؛
بعد از اولین ملاقات بنده و مادر و خواهران فرزندانم که در روز دوشنبه، 28 اردیبهشت ماه صورت گرفت، جناب آقای علوی، که تحت عنوان کارشناس در ملاقات ما را همراهی می کرد به ما اعلام کرد که بازجویی های شبنم تمام شده است و وی از نظر ایشان آزاد است و با وثیقه ی 50 میلیون تومانی می تواند آزاد شود و در امتحانات پایان ترم دانشگاه شرکت کند، وحتی از ما خواست تا کتاب های درسی دخترم را به وی برسانیم تا در زندان خود را برای شرکت در امتحانات آماده کند. دو روز بعد، زمانی که با وکیل فرزندانم به دادگاه مراجعه کردیم، جناب آقای حسینی قاضی بازپرس پرونده، به بنده گفتند که در صورتی که عدم تمکن مالی ما باعث شود نتوانیم وثیقه را تهیه کنیم، ایشان از هیچ کمکی مضایقه نخواهند کرد و از ما خواستند تا روز دوشنبه جهت آزادی دخترم به دادگاه مراجعه کنیم و هم چنین قول مساعد دادند تا تمام تلاش خود را برای آزادی پسرم نیز انجام دهند. هم چنین مجوزی را جهت ملاقات دیگری با فرزندانم با ما دادند. صبح روز بعد و روز شنبه که برای ملاقات به زندان مراجعه کردم، با و جود اخذ مجوز ملاقات از بنده با برخورد بسیار بدی، من و دخترم را از زندان بیرون کردند و گفتند که خبری از ملاقات نیست. هم چنین از پذیرش کتاب های درسی دخترم نیز خودداری کردند. زمانی که روز دوشنبه 4 خرداد ماه به دادگاه مراجعه کردیم، شبنم و فرزاد که به گفته ی آقای حسینی برای آخرین دفاعیه به دادگاه آمده بودند را در دادگاه ملاقات نمودیم. جناب آقای حسینی با پذیرش کفالت 50 میلیونی حسن نیت خود را ثابت نمود و برگه ی آزادی را جهت تایید نزد آقای قاضی حداد بردند که ایشان اجازه ی آزادی را ندادند و گفتند که لازم نیست دخترم آزاد شود! و اتهامات فرزندانم را محاربه و تبلیغ علیه نظام اعلام کردند!
جناب آقای شاهرودی، من و مادر فرزندانم نمی دانیم داد خود را به کدامین دادگاهی ببریم تا کسی به ما بگوید فرزندان ما که به گواهی خداوند از برگ گل پاک ترند، چرا به اتهام محاربه و تبلیغ در زندانند؟ فرزندان من مگر اسلحه به دست گرفته اند؟ فرزندانی که صدایشان را در تمام طول عمر بر احدی بلند نمی کردند حال با اتهام محاربه در زندان اند؟!
جناب آقای شاهرودی، سعه ی صدر و بلند نظری حضرت عالی در موقعیت های مختلف بر همگان ثابت شده است. امید ما بعد از خداوند به شماست که ارشد ترین مقام قضایی این کشور هستید. خواهشمندم هر چه سریع تر دستور آزادی فرزندانم را صادر فرمایید.
با احترام
عبدالعلی مددزاده
|