ايران ما - روز گذشته كنار ديوار يكي از خانه‌هاي ويلايي شمال شهر در قلهك، خانواده‌ 5 نفره بي‌خانمان شده‌اي، چادر زده و اسباب و اثاثيه خود را در آن چيده و درحاليكه به خانه‌هاي آپارتماني شيشه‌اي خالي، خيره شده بودند و همسايگان در زير سقفهاي خنك بهترين نقطه شهر زندگي مي‌كردند، زير آفتاب داغ تابستان منتظر صداي پايي بودند تا شايد گره‌اي از مشكلات آنها را باز كند.

به گزارش خبرنگار شهري ايسنا مادر خانواده كه همراه همسر و سه فرزندش بسيار مغموم بود، درباره بي‌خانماني‌شان گفت: هفت سال قبل، بعد از اين كه خبر شهادت برادر همسرش را دادند، پدر وي سكته و فوت كرد و چون ديگر خانه‌اي براي زندگي كردن نداشتند، به تهران مهاجرت و با فراهم كردن مقداري پول وديعه مسكن، خانه‌اي را در روستاي اطراف تهران اجاره كردند؛ اما پس از بيماري خود و همسرش ديگر توان پرداخت اجاره خانه را نداشته و صاحبخانه هم بالاخره آنها را از خانه رانده است.

دختر كوچك خانواده آواره شده، با ديدن ناراحتي و گريه‌هاي مادر، دانه‌هاي اشكش جاري شد و پدر نيز در بيرون چادر آهسته گريست.پسران نوجوان هم زانوي غم بغل گرفته و گوشه‌اي كز كرده بودند.

اين زن وقتي در برابر اين سوال قرار گرفت كه با اين وضعيت گراني، چرا پايتخت را براي سكونت انتخاب كرديد و از شهر و روستاي خود به تهران آمديد؟ پاسخ داد: همسرم پس از فوت پدرش در روستا ديگر كاري نداشت و زميني هم براي كشاورزي نداشتيم و هيچ كس هم به ما كمك نكرد. پس به تهران آمديم.

تا چند سال پيش، همسرم با كارگري مخارج اجاره خانه را تامين مي‌كرد اما با افزايش كرايه و گراني ، ديگر توان پرداخت اجاره خانه را نداشتيم و صاحبخانه هم ما را از خانه بيرون كرد. هرجا دنبال گرفتن وام رفتيم ضامن خواستند و هزار اقدام ديگر كه از عهده ما خارج بود.

مشغول صحبت بوديم كه خودرو مدل بالايي در شمال شهر، كنار چادر اين خانواده آواره پارك كرد و دو پسر بچه با ساك ورزشي و موبايل به دست از ماشين پياده شدند. پسران تقريبا 10 و 12 ساله اين خانواده بي‌خانمان كه آرزوي يك اسباب بازي داشتند با حسرت به آنها نگاه مي‌كردند. مادر ديگر طاقت نياورد و دوباره گريه كرد و دخترش را در آغوش گرفت و ادامه داد: تنها تقاضاي ما اين است كه خانه‌اي 30 يا 40 متري در اطراف تهران به ما بدهند و يا حداقل 3 يا 4 ميليون تومان قرض بدهند تا جايي را اجاره كنيم و همسرم هم با كارگري زندگي را بچرخاند.

به گزارش ايسنا هم اكنون اين خانواده بي‌خانمان در يكي از خيابانهاي قلهك در فصل گرم تابستان زير چار به سر مي‌برند و به دليل شكايت همسايگان، شهرداري از آنها خواسته‌ كه هرچه سريعتر آنجا را ترك كنند اما آنان نه جايي براي رفتن دارند و نه پولي براي بازگشت و سير كردن خود.

براستي چه كسي مسؤول اين بي خانماني‌هاست؟ دولت مهرورزي؟