|
|
|||
عضو شورای شهر: هيچ کس مدرکی نمی دهددوازده ميليارد تخلف در پروژه مونوريلحميد احدی ۲۶ مرداد ۱۳۸۵ در حالی که موضوع سيصد ميليارد هزينه های بی سند شهرداری دوران محمود احمدی نژاد، بعد از گذشت سه ماه از افشای آن همچنان بی پاسخ مانده است، پرونده تازه ای روی ميز اعضای شورای شهر تهران قرار گرفته است. اين پرونده سئوالاتی را درباره دوازده ميليارد تومان پيش می آورد که در آستانه انتخابات رياست جمهوری گذشته، به بهانه پروژه (اکنون رها شده) مونوريل پرداخت شده، و در مقابل آن هيچ سندی در اختيار حسابرسان قرار نمی گيرد. گفته می شود اعضائی از انجمن شهر که تاکنون حاضر به هيچ نوع اظهار نظری در اين باره نبودند سرانجام پذيرفته اند که سئوالاتشان از مسوولان سابق شهرداری برای پاسخ گوئی درباره پروژه رها شده مونوريل که با وجود مخالفت شديد کارشناسان، با اصرار از سوی شهردار سابق تهران دنبال می شد، به جائی نرسيده و مديرانی که سال گذشته همزمان با آغاز به کار دولت جديد از شهرداری تهران رفته اند حاضر به قبول هيچ مسووليتی در اين باره نيستند. کارگزاران روزنامه وابسته به حزب کارگزاران سازندگی ، روز چهارشنبه در پاسخ به اظهار نظر يکی از اعضای شورای شهر که پروژه مونوريل و پرداخت های آن را مربوط به آخرين روزهای شهرداری غلامحسين کرباسچی دانسته بود، اين امر را تکذيب کرده و اعلام کرد که طرح مونوريل تهران در آن زمان مطرح و به دليل غيرعملی بودن رد شده است. سابقه ماجرا ماجرای مونوريل پائیز سال 82 بر می گردد که بحث بين عوامل شهرداری تهران – که
مورد تائيد يکدست جناح راست و تندرو بودند – بر سر لزوم حل مشکل ترافيک تهران در
گرفته بود و محمود احمدی نژاد در مقام شهردار تهران مخالفان خود را متهم کرد که در
حالی که او راه حل ساده ای برای اين مشکل دارد در راه آن سنگ اندازی می کنند. و به
اين ترتيب پروژه مونوريل به عنوان تک خال شهردار تهران روی ميزها قرار گرفت و گزارش
ها و اظهار نظر کارشناسان مختلف در مورد نادرست بودن چنين پروژه ای برای تهران
ناديده گرفته شد. مخالفت وزارت کشور که سرانجام به صورت مکتوب درآمد با پاسخ های
درشت شورای شهر تهران که دولت خاتمی را متهم به سنگ اندازی در پروژه های مردمی می
کرد مواجه شد و سرانجام، به درخواست وزير وقت کشور ديوان عدالت اداری فراخوانده شد
تا درباره روايت شورای شهر تهران درباره اختيارات وزارت کشور در مورد پروژه های
شهری اظهار نظر کند. برخی محافل خبری روز گذشته با بیان این مطلب که قرارداد احداث منوریل به طول 4
کیلومتر میان شهردار منطقه 2 تهران و شرکت کنترل مکانیک در مسیر پارک تکنولوژی
(بوستان گفت وگوی فعلی) به ارزش 12 میلیارد تومان منعقد شده است زمان عقد این
قرارداد را ماه های پایانی فعالیت غلامحسین کرباسچی اعلام کرده و مدعي شده اند که
اين پروژه به دلیل تغییر و تحولات مدیریتی در شهرداری تهران به فراموشی سپرده شده
تا در سال 83 باردیگر اجرای آن در دستور کار قرار گرفته است. این در حالی است که
مدیران وقت شهرداری عقد هرگونه قراردادی در آن مقطع زمانی را رد کردند.
در اوج فعاليت های انتخاباتی رياست جمهوری، خبرنگاری از مهدی چمران علت معطل ماندن پروژه پر سرو صدای مونوريل را پرسيد و وی در پاسخ گفت که کارشناسان شورای شهر مشغول بررسی امکان سنجی و پی آمدهای مثبت و منفی ناشی از اجرای اين پروژه هستند. خبرنگار وقتی به ياد وی آورد که سال گذشته چه ميزان استدلال از سوی شهرداری تهران وجود داشت که نشان می داد مونوريل تنها راه حل مشکل ترافيک تهران است و خواهد توانست سه ساله معضل ترافيک تهران را به نقطه تعادل برساند، پاسخ اين بود که به هر حال موضوع تحت بررسی است و انصرافی صورت نگرفته است. اما اينک آشکار شده است که توقف کارها به علت ديگری بوده است. جالب اين که در چهار ماه باقی مانده از شهرداری احمدی نژاد هيچ گونه اقدامی برای بازپس گرفتن و يا پی گيری دوازده ميليارد تومان پرداخت شده صورت نگرفته است. بعد از آن نيز کشمکش ها بر سر تعيين جانشين احمدی نژاد آغاز شد و در آن ميان يادی از مونوريل نشد به ويژه که مدير عامل شرکت خصوصی دريافت کننده دوازده ميليارد يکی از کسانی بود که نامش به عنوان نامزد يکی از وزارت خانه ها بر سر زبان افتاد. کارشناسان سياسی معتقدند که اين گونه پروژه ها و پرداخت ها علت اصلی مقاومت همفکران رييس جمهوری برای حفظ سنگر شورای شهر و ممانعت از ورود اصلاح طلبان در نوبت [از جمله مصطفی تاج زاده] به جمع اعضای شورا بوده است. با اين همه مانند مواردی ديگر که با گذشت زمان تضادهائی بين اعضای دومين دوره شورای شهر و دولت پيش آمد و زبان ها باز شد، در مورد مونوريل نيز از ابتدای کار محمد باقر قاليباف به عنوان شهردار، دو عضو شورای شهر خواستار آن شدند که شهرداری گزارش حسابرسی از پروژه مونوريل را به شورا ببرد. حتی نادر شريعتمداری رييس کميسيون حقوقی، برنامه و بودجه شورای شهر اعلام داشت که تخلفات گسترده ای در جريان پروژه مونوريل صورت گرفته که بايد شهرداری جزئیات آن را استخراج کرده و اعلام دارد. اما مقاومت مهدی چمران رييس شورای شهر تهران جالب بود که خود نيز در جريان کلنگ زدن مونوريل در ميدان صادقيه حضور داشت. وی بررسی مونوريل را به زمانی ديگر موکول کرد. با این همه محمد ابراهیم یاوری، مدیر عامل سازمان سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی شهرداری، اولين کسی بود که به صراحت از بروز تخلفات مالی در این پروژه خبر داد و اعلام کرد: سندی در این پرونده وجود ندارد که حسابرسی بتواند میزان کارهای انجام شده را محاسبه کند. بنابراین سندی وجود ندارد که بتوانیم براساس آن گزارش مالی را ارائه دهیم. یاوری همچنین درباره تکلیف سرمایه های هزینه شده مردم در این پروژه ،گفت: حسابرس درحال مشخص کردن این موضوع است اما هنوز نتوانسته به نتیجه ای برسد که پول های اخذ شده درحال حاضر کجاست. مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری و مشارکت های مردمی با اشاره به اینکه پروژه منوریل از نظر فنی و اقتصادی مورد تائید نیست، می گوید: اسناد مالی وجود ندارد و افراد مسوول در این ماجرا نیز حاضر به ارائه اسناد و مدارک مالی نشده اند. افشای اين خبر تکان دهنده جای هيچ گفتگوئی باقی نمی گذارد که مقامات شهرداری سابق مرتکب عملی شده اند که گفته يک حقوقدان تخلف مالی کمترين صفت آن است و در مواردی با اتهام بسيار کوچک تر از اين افرادی دستگير و محاکمه شده اند. و احتمال داده می شود حملات شديد لفظی رييس جمهور به مخالفانی که چشم ديدن موفقيت های دولت را ندارند و در راه آن سنگ اندازی می کنند – بهانه ای که از دوران شهرداری احمدی نژاد، بار ها در زمان مطرح شدن سئوال ها بر زبان وی جاری می شود – برای دور کردن افراد از تحقيق بيش تر در باره مواردی از تخلف های مالی و قانونی در شهرداری تهران سابق تهران است. تکذيب کرباسچی در حالی که گروه های سياسی پرهيز دارند که قبل از اظهار نظر قضائی به اين گونه پرونده ها نزديک شوند، روزنامه کارگزاران اخيرا سخن غلامحسین کرباسچی را درج کرد که واکنش به شايعه ارتباط مونوريل با دوران شهرداري خود مي گفت:« هیچ قراردادی برای احداث منوریل در تهران بسته نشد چراکه مطالعاتی که ما در زمان خودمان در مورد انواع وسایل حمل و نقل عمومی با توجه به جمعیت تهران و شیب بندی زمین انجام دادیم نشان می داد بهترین گزینه، استفاده از خطوط مترو و خط ویژه اتوبوس یا اتوبوس های برقی در مسیر شرقی - غربی است و به همین دلیل پروژه ای به نام منوریل در آن مقطع زمانی هیچ گاه در دستور کار شهرداری نبوده است که قراردادی برای آن منعقد شود.» به نوشته کارگزاران ابوالفضل موسوی، شهردار منطقه 2 هم که گفته شده، قرارداد احداث منوریل در زمان او منعقد شده با رد این خبر تاکید کرد که شهرداری منطقه 2 در مدت زمان فعالیت در زمان مدیریت آقای کرباسچی، هیچ قراردادی برای احداث خطوط منوریل نداشته و تنها پیشنهادی در این باره طرح شده بود که این پیشنهاد پس از بررسی های اولیه رد شد. حالا بايد دريافت که سهامداران و مديران شرکت کنترل مکانيک در مسير پارک تکنولوژی [بوستان گفتگوی فعلی] چه کسانی بوده اند، تا بتوان مسير دوازده ميليارد تومان و محل هزينه آن را معلوم کرد. گرچه عده ای معتقدند وقتی موضوع سيصد ميليارد تومان هزينه بدون سند همان دوران بدون پاسخ مانده و سخنگویان به پاسخ هائی نظير " افراد از معنای فاقد سند بی خبرند" اکتفا می کنند، دوازده ميليارد در مقابل آن ارزش چندانی ندارد.
|
||||
|