پديده ورشكستگي و چك‌هاي برگشتي پاي خود را روي گليم دراز كرده است؛

اقتصاد، زير سقف كاغذي

كاش مي‌شد به دور از اشعار سياسي به اين اقتصاد نگاه كرد و فارغ از جاگيري‌هاي سياسي ضعف‌هاي موجود را به ارزيابي نشست آن وقت ساده‌تر مي‌شد فعالان اقتصادي را ديد كه چگونه زير سقف كاغذي شاخص‌ها روي سر آنها آب شده‌اند.
ایلنا: فعالان اقتصادي هنوز صورتشان از شدت سوزش سیلی خورده تورم همراه با رکود اقتصادی رها نشده که شرایط جدیدی همچون تحریم‌هاي تحميلي، کمبود منابع بانکی، رکود جهانی، کاهش صادرات، افت شاخص‌هاي بازار داخلی، شتاب خروج سرمایه و کاهش سرمایه‌گذاری خارجی نيز وزن نارسايي‌هاي اقتصادي را بيشتر و عرصه را تنگ‌تر مي‌كند.
این البته همان موضوعی است که از ماه‌ها و سالیان گذشته بسیاری از فعالان بخش خصوصی و کارشناسان مستقل اقتصادی نسبت به آن هشدار داده بودند. فضایی که از ماه‌ها پیش اقتصاد را در شرایط سختي قرار داده است.
بدون تعارف اکسیژن اقتصادی ایران در حال پایان است و زودتر از آنچه که تصور می‌رفت نفس‌های بریده فعالان اقتصادي، كم توان‌تر خواهد شد. اين يك ادعا نيست و نمي‌توان آن را سياه نمايي تلقي كرد بلكه واقعيتي است كه امروز بسياري از دست‌اندركاران اقتصادي از آن سخن مي‌گويند.
در روزگاری که بسیاری از بنگاه‌ها وکارخانجات بخش خصوصی در آستانه ورشکستگی ايستاده‌‌اند و یا زیر ظرفیت به فعالیت مشغول هستند وزیر صنایع و معادن از افزایش تعداد واحدهای تولیدی در طی 5 سال گذشته خبر می‌دهد.
شاید به قول برخی از کارشناسان منظور محرابیان افتتاح ساختمان‌ واحدهای تولیدی بدون فعالیت است و شاید با این لوکیشن‌های تولیدی مسئولين صنعتي دل خوش باشند که روزی صنعت کشور در آنها جریان یابد.
اما شرایط برای تولیدکنندگاني كه در ويرانه‌هاي اقتصادي با چک‌های برگشتی دست به گریبان هستند اميد را نيز به گونه‌اي ديگر تعبير كرده است. انها فقط آرزوي روزي را دارند كه اقتصاد از مناسبات سياسي و يارگيري‌هاي سياسي جدا شود و كاركرد واقعي خود را به دست آورد.
البته به نقل پدرام سلطانی، عضو هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران وجود پديده‌اي به نام چک‌های برگشتی موضوعی طبیعی است چرا که در شرایط رکود تورمی، اقتصاد ایران چنان نابسامان است که نسبت چک‌های برگشتی به 10.7 درصد رسیده، نسبتی که در 30 سال گذشته بی سابقه بوده است. همين مساله در كنار تند شدن ضرباهنگ ورشكستگي، اقتصاد كشور را از شعارها و وعده‌هاي رسمي جدا كرده و پشت ويترين قرار داده است.
اما هنوز واحد‌هایی هستند که به کمک یارانه و دیگر کمک‌های دولتی در فضای ملتهب اقتصادی کشور هر چند نفس می‌كشند اما ریتم نفس آنان کند است.
پرسشی که مطرح می‌شود این است که آیا راهی برای خروج از بن بست فعلی اقتصا کشور وجود دارد؟
پیچیدگی اقتصاد ایران و سیاست‌زده بودن آن عاملی شده است که نمی‌توان به درستی تشخیص داد که این اقتصاد در صورت تدوین برنامه‌های توسعه‌هاي آيا از دايره ركود و تورم خارج مي‌شود يا خير؟
کارشناسان بر این باورند: عدم سیاستگذاری شفاف و منطقی دولت از یک سو و فقدان نظم مشخص ديپلماسي اقتصادي از سوي ديگر بر پیچیدگی این اقتصاد افزوده است.
فعالان اقتصادی معتقدند: بی اعتمادی در فضای اقتصادی به چشم می‌خورد. این شاخص در بخش‌خصوصی بیشتر است و حداقل در کوتاه مدت امیدی به بهبود فضای اقتصادی وجود ندارد.
در حال حاضر با تفکری هم كه در اقتصاد وجود دارد عملا چشم انداز بهبود اقتصادی کشور را در هاله‌اي از ابهام فرو برده است. كاش مي‌شد به دور از اشعار سياسي به اين اقتصاد نگاه كرد و فارغ از جاگيري‌هاي سياسي ضعف‌هاي موجود را به ارزيابي نشست آن وقت ساده‌تر مي‌شد فعالان اقتصادي را ديد كه چگونه زير سقف كاغذي شاخص‌ها روي سر آنها آب شده‌اند.
گزارش: علی پیرولی