سیمای نظام

جـــرس: شرکت ملی گاز ایران، امتیاز قرارداد ۲۵۰ میلیون دلاری احداث خط لوله گاز جنوب شرقی ایران را، به صورت ترک تشریفات (مناقصه)، به قرارگاه خاتم الانبیاء (وابسته به سپاه پاسداران) واگذار کرد.

ساخت فاز اول این خط لوله نیز، سال ١٣٨٤ به طول ٩٠٧ کیومتر و به ارزش ٨٠٨ میلیون یورو - بدون تشریفات قانونی مناقصه - به قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا واگذار شده بود.

به گزارش مهر، این پروژه خط لوله، مربوط به میدان پارس جنوبی و از ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان تا مرز پاکستان می باشد.

بر اساس این گزارش، مذاکرات شرکت ملی گاز ایران و قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء برای اجرای فاز دوم این خط لوله گاز به طول ٢٧٠ کیلومتر نهایی شده و این پروژه گازی به ارزش تقریبی ٢٠٠ تا ٢٥٠ میلیون دلار انجام خواهد شد.

پیش‌تر پروژه فاز‌های ۱۵ و ۱۶ میدان گازی پارس جنوبی نیز به قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا واگذار شده بود، اما بعد از اعلام تصویب تحریم ها علیه جمهوری اسلامی و بویژه سپاه، در ٢٥ تیر٨٩ این قرارگاه اعلام کرد که از پروژ‌‌ه‌های پارس جنوبی انصراف داده است.

قرارگاه خاتم الانبیاء از خردادماه امسال، و در پی تصویب قطع‌نامه ١٩٢٩ علیه برنامه هسته‌ای ایران در شورای امنیت سازمان ملل، در فهرست تحریم‌ها قرار گرفت.

بر اساس این قطع‌نامه، دارایی‌های این شرکت‌ در بانک‌های خارجی مسدود خواهد شد و رؤسای آن از سفرهای بین‌المللی محروم می باشند.

مقامات ایران می گویند که با اجرای قرارداد جدید و ساخت خط لوله انتقال گاز، این کشور از این خط لوله علاوه بر توزیع گاز در مناطق سیستان و بلوچستان، گاز صادراتی خود را به پاکستان منتقل خواهد کرد.

پیش از این قرار بود خط لوله صلح با مشارکت پاکستان، هند و ایران به مرحله بهره برداری برسد، اما ابتدائا هند و سپس پاکستان، از این پروژه کناره گیری کردند.

پاکستان دلیل کناره گیری خود را، "همگامی با تحریم های جهانی" اعلام کرده بود.

قرارگاه خاتم الانبیاء وابسته به سپاه پاسداران، طی چند سال گذشته، پروژه های بزرگ و سودآوری را، به صورت حذف رقبا، اعمال نفوذ و همچنین عدم شرکت در مناقصه، از آن خود کرده است

در 4 سال گذشته حدود ۵۲ هزار کارگر در عسلویه از کار بیکار شده‌اند

آفتاب: رقم بیکاری که در حقیقت تعداد شکایات دریافت‌شده از سوی امور اجتماعی استان گلستان است، در حالی اعلام می‌شود که بر طبق مصوبه دولت در اسفند ماه سال گذشته، قرار بود تا پایان سال جاری ۱۷ هزار و ۲۱۷ شغل در بخش تولیدی، صنعت، کشاورزی و دیگر زمینه‌ها در این استان ایجاد شود.

” برای مثال در 4 سال گذشته حدود ۵۲ هزار کارگر در عسلویه از کار بیکار شده‌اند و این امر در تناقض با ادعاهای دولت مبنی‌بر در جریان بودن پروژه‌های اشتغال‌زا در این منطقه است. “
رقم بیکاری که در حقیقت تعداد شکایات دریافت‌شده از سوی امور اجتماعی استان گلستان است، در حالی اعلام می‌شود که بر طبق مصوبه دولت در اسفند ماه سال گذشته، قرار بود تا پایان سال جاری ۱۷ هزار و ۲۱۷ شغل در بخش تولیدی، صنعت، کشاورزی و دیگر زمینه‌ها در این استان ایجاد شود.
در چند سال گذشته، بیکاری یکی از مهمترین مشکلاتی بوده است که دولت با آن دست و پنجه نرم می‌کرده است و از سوی دیگر آمار و اعدادی متناقض برای آن ارائه می‌کند.

برای مثال در 4 سال گذشته حدود ۵۲ هزار کارگر در عسلویه از کار بیکار شده‌اند و این امر در تناقض با ادعاهای دولت مبنی‌بر در جریان بودن پروژه‌های اشتغال‌زا در این منطقه است.

”اخراج ۷۰۰ کارگر نوشابه‌سازی ساسان، ۲۵۰۰ کارگر در کارگاه‌های تولید کفش اصفهان، ۴۰۰۰ کارگر مشغول به کار در واحدهای بسته بندی خرما در خوزستان، اخراج کارگران کارخانه سامان، مخابرات سقز، ایران صدرای بوشهر، لوله سازی اهواز، ایران تفال ساوه، کشت و صنعت شمال، پایا هوایار و شرکت تولید نوشابه خرمنوش خرمشهر همگی نمونه‌هایی از این معضل اقتصادی هستند.“

کابوس اخراج‌های دسته جمعی تبدیل به کابوس بسیاری از کارگران ایرانی شده است. بسیاری از کارگران صنایع کوچک مانند چرمسازی، کارگاه‌های نساجی و صنایع سنگین در چند سال گذشته شغل خود را به صورت دسته جمعی از دست داده اند.

اخراج ۷۰۰ کارگر نوشابه‌سازی ساسان، ۲۵۰۰ کارگر در کارگاه‌های تولید کفش اصفهان، ۴۰۰۰ کارگر مشغول به کار در واحدهای بسته بندی خرما در خوزستان، اخراج کارگران کارخانه سامان، مخابرات سقز، ایران صدرای بوشهر، لوله سازی اهواز، ایران تفال ساوه، کشت و صنعت شمال، پایا هوایار و شرکت تولید نوشابه خرمنوش خرمشهر همگی نمونه‌هایی از این معضل اقتصادی هستند.

موتوژن، تراکتورسازی تبریز و کبریت سازی هم به دلیل مشکلات مالی و بدهی‌های سنگین به بانک‌ها و پیمانکاران مجبور به کم کردن نیروی کار و اخراج کارکنان خود شدند.

در حالی‌که یکی از شعارهای محمود احمدی‌نژاد در دو دوره ریاست جمهوری، اشتغال‌زایی و مبارزه با بیکاری است، احمد سیف، اقتصاددان، میزان بیکاری و آمارهای رسمی را زیر سوال می‌برد و متعقد است که «میزان بیکاری در ایران نگران‌کننده شده است و گذشته از زیان‌های قابل توجه اقتصادی، زیان‌های اجتماعی و فرهنگی چشمگیری هم دارد».

بر اساس آمار وزارت کار ایران، نرخ بیکاری در سال ۸۸ ، ۱۱٫۹ درصد بوده است که نسبت به سال گذشته ۱٫۵ درصد افزایش داشته است.

این اعداد از سوی بسیاری از شخصیت‌های سیاسی زیر سوال رفته است. برای مثال موید حسینی صدر، نماینده مردم خوی، فرهاد تجری، نماینده قصرشیرین، گیلان‌غرب و سرپل ذهاب وعلیرضا محجوب، دبیر کل خانه کارگر از جمله کسانی هستند که اعداد رسمی مربوط به بیکاری را بیش از میزان اعلام شده از سوی مقامات می‌دانند.

” بر اساس آمار وزارت کار ایران، نرخ بیکاری در سال ۸۸ ، ۱۱٫۹ درصد بوده است که نسبت به سال گذشته ۱٫۵ درصد افزایش داشته است. “

حمید حاجی عبدالوهاب، معاون وزیر کار، اما افزایش نرخ بیکاری را مربوط به بحران اقتصادی در جهان و کاهش میزان سرمایه‌گذاری در ایران می‌داند. ولی بسیاری از کارشناسان، واردات گسترده و ناتوان بودن تولیدات داخلی در رقابت با این محصولات و نبودن تجهیزات مدرن را عامل ورشکستگی صنایع و بیکاری می‌دانند.

مجله اکونومیست نیز در گزارشی که در تیرماه امسال به چاپ رساند، نرخ بیکاری در سال ۱۳۸۸ را بیش از میزان اعلام‌شده از سوی مقامات دولتی و ۱۳٫۲ درصد اعلام کرده است.