|
|
|||
|
قتل عام در وکیل آباد مشهد
جرس: اعدامی ها را در گروههای هفتاد نفره به سالن ملاقات شرعی زندان وکیل آباد می آورند و ساعتی به غروب مانده به طور دسته جمعی و با طناب های داری که از تهران فرستاده شده به دار آویخته می شوند. اعدامی ها تا چند لحظه مانده به موعد اعدام نمی دانند که برای چه به دفتر زندان احضار شده اند و تنها وقتی تلفن های زندان در یک ساعت به غروب مانده به کلی قطع می شود، دیگر زندانیان خبر دار می شوند که ساعت اعدام فرارسیده است.
احکام اعدامها عمدتا از سوی چهار قاضی دادگاه انقلاب مشهد_کاووسی ،کابلی ، سلطانی و یثاقی _ صادر و به سرعت به مرحله اجرا رسیده است . شتاب در اجرای احکامی که همگی در دوسال اخیر صادر شده بود به حدی است که حتی خود زندانیان هم تا لحظاتی مانده به اعدام بی خبر از پایان زندگی بوده اند. بنابر گفته های یکی از زندانبانان ، تنها چند لحظه پس از ملاقات یکی از زندانیان با همسرش ، گارد زندان، زندانی را به سالن اجرای حکم برده اند در حالیکه خودش و همسرش از اعدام خبری نداشته اند.
اعدامهای زندان وکیل آباد مشهد تنها محدود به ایرانی ها نبوده است و در چندین مورد اتباع افغانی و یک مورد هم یک تبعه نیجریه به چوبه دار رفته است . جرم تمامی محکومین قاچاق مواد مخدر است اما آنچنان که فعال حقوق بشر در مشهد می گوید، برای جرایم سبک و مستحق زندان هم حکم اعدام صادر شده است و در دادسرای مشهد گفته می شود که محسنی اژه ای دادستان کل کشور می خواهد خاطره خلخالی در اعدام قاچاقچیان را زنده کند. در اوایل دهه شصت آیت الله صادق خلخالی درطرحی ضربتی و برای محو مواد مخدر در ایران ، معتادان و قاچاقچیان جزء بسیاری را به جوخه های اعدام سپرد، گفته می شود خلخالی معتقد بود حتی در صورت صدور حکم اشتباه اعدام، اعدام شدگان به بهشت خواهند رفت. اعدامهای سیاسی سال ۶۷ نیز از نمونه های دیگر اعدامهای دسته جمعی به شمار می رفت. و حالا اعدامهای جمعی زندان وکیل آباد که به صورت مخفیانه صورت می گیرد می تواند با پیشینه تاریخی سی سال گذشته به رغم وسعت و کثرت آن باور پذیر باشد.
|
||||