ارسال به:
بالاترین ::
دنباله ::
تویتر ::
فیس بوک ::
دیگران
|
|
|||
|
برداشت محمود احمدینژاد از «شکوفایی اقتصادی»
فریدون زرنگار
۱۳۹۰/۰۱/۲۳
محمود احمدینژاد در
نخستین کنفرانس مطبوعاتی خود در سال ۹۰ گفت که ایران با یک
دوره فعال و شکوفایی اقتصادی روبهرو است:
«در کشوری که سالی یک میلیون و ۲۰۰ هزار واحد مسکونی ساخته میشود، صادرات غیرنفتی از هفت میلیارد دلار به ۳۰ میلیارد دلار رسیده، ورودی نیروی کار سالانه بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر است و نرخ بیکاری رو به کاهش است، در کشوری که شاخص بورس با حجم معامله بسیار بالا یعنی سال گذشته بیش از ۲۰ هزار میلیارد تومان حجم معاملات بوده و حجم واگذاریهای دولت نزدیک به ۲۵ برابر کل ۱۷ سال قبل از این دولت است... این اسمش رکود است یا شکوفایی؟ من نمیدانم از کجا ما متوجه میشویم در این کشور رکود اقتصادی هست. حجم خریدهای نوروزی مردم... اینها از کجا آمده؟ ما در یک دوره فعال و شکوفایی اقتصادی به سر میبریم.»
فریدون خاوند: در این زمینه هم مسئله درآمدهای ارزی انبوه ایران مطرح میشود. استفاده آنها برای واردات و به کمک این واردات مخفی کردن واقعیات عمیق اقتصاد ایران است. اگر آقای احمدینژاد معتقد هستند که تحریمها هیچ تاثیری بر بنیادهای اقتصادی ایران نداشتهاند، من به ایشان توصیه میکنم که صحبتهای آقای حمیدرضا کاتوزیان، رئیس کمیسیون انرژی مجلس، را بخوانند و ببینند که ایشان چگونه تاکید میکنند بر وضعیت بسیار ناهنجاری که در میدانهای نفتی ایران به وجود آمده، به دلیل تحریم، به دلیل عدم حضور شرکتهای غربی در این میدانها و این که این میدانها افتاده به دست شرکتهای چینی و بعضی دیگر شرکتها که منجمله آقای کاتوزیان از شرکتهای آفریقایی هم اسم میبرند. ولی آقای کاتوزیان معتقدند که به دلیل عدم حضور شرکتهای اروپایی چینیها هر امتیازی را که میخواهند از ایران میگیرند و کشورهای همسایه ایران هم با استفاده از سرمایهگذاریهای انبوه شرکتهای غربی نه تنها استفاده از نفت و گاز خودشان را افزایش میدهند، بلکه حتی نفت و گاز ایران را هم میتوانند مورد استفاده قرار دهند در منابع مشترک. این وضعیتی را به وجود آورده که بسیار ناهنجار است برای آینده صنعت نفت ایران. تحریمها بنیادهای اقتصاد ایران را حتی در عرصه یک صنعتی که ستون فقرات اقتصاد کشور است بر هم میزند. پس از نامگذاری سال ۱۳۹۰ به نام سال «جهاد اقتصادی»، اکنون تمام مراجع و نهادهای دولتی و غیردولتی در جمهوری اسلامی بر سر پیروی و تعهد به اجرای فرمان رهبری با یکدیگر به مسابقه پرداختهاند. روز دوشنبه ۵۰ نفر از نمایندگان مجلس طرح تشکیل کمیسیون ویژه جهاد اقتصادی را به هیئت رئیسه مجلس ارائه دادند که با اکثریت آرا به تصویب رسید. حسین ابراهیمی، نماینده بیرجند، میگوید جهاد اقتصادی بهترین نامگذاری بود، چرا که مشکلات اقتصادی همواره برای همه جوامع جزء اولین مشکلاتاند و اگر قرار است کشوری الگو باشد و نتواند مشکلات اقتصادی خود را برطرف کند، باید در الگو بودنش شک کرد. اما وقتی گفته میشود جهاد اقتصادی، یعنی همه توان و کوشش به کار گرفته شوند. از سوی دیگر محمد نهاوندیان، رئیس اتاق بازرگانی ایران، جهاد اقتصادی را به معنای پایان دادن به ویژهخواریها و حذف رانتها تفسیر میکند و میگوید جهاد اقتصادی به معنای گسترش رقابت اقتصادی، حذف رانتها و ویژهخواریها و حرکت از اقتصاد اعانهای به سمت اقتصاد تولیدی و اشتغالی است.
البته این را قبلا هم ما بحث کردیم. چون هر کسی که عقب اقتصاد و تولید و سرمایهگذاری میرود نیتش این است که سود ببرد. در حالی که نیتی که جهاد مطرح میکند، فیسبیلالالله قرار است کار کند که این عمل با خود اقتصاد در تضاد است. از یک طرف دیگر میشود گفت که این فعالیتهای اقتصادی با هدف دیگر هم صورت میگرفته، مثلا استفاده از بیتالمال. مسئلهای که باید با آن مبارزه شود مبارزه با رانتخواری است. رانتخواری را زمانی میشود مبارزه کرد که قصد آن دولت و سیستم کل نظام متناسب یا همسنخیت نباشد با ایجاد مافیا. در صورتی که ما میدانیم مافیای نظامی مالی بر کشور ایران حاکم است. یک مافیای نظامی که مجهز به اسلحه است، خودش را در سیاست و انتخابات دخالت میدهد و شاهرگهای اقتصادی ایران را هم در دست دارد. پس تا زمانی که این نوع رانتخواریها وجود دارد و این نوع خاصهخرجیها وجود دارد، به هیچ وجه نمیشود نام فعالیت اقتصادی این دولت را گذاشت جهاد اقتصادی. رئیس اتاق بازرگانی ایران آقای نهاوندیان هم یک نکتهای که در صحبتهای اخیرش اشاره میکند، میگوید حذف ویژهخواریها لازمه جهاد اقتصادی است. واقعا اگر این رانتخواری و ویژهخواریها که ماهیت و سنخیت کل نظام را تشکیل میدهد، با آن مبارزه واقعی نشود، نمیشود گفت که این سال را میشود سال جهاد اقتصادی تعبیرش کرد.
منبع: راديوفردا
|
||||
ارسال به:
بالاترین ::
دنباله ::
تویتر ::
فیس بوک ::
دیگران